1677 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel bewijst de goedgesteldheid van het -probleem gerelateerd aan het AKNS-spectrale probleem door een nieuwe operator te introduceren om de convergentie te garanderen en de dressing-methode uit te breiden om de potentie te construeren en de Lipshitz-continuïteit van de afbeelding van data naar potentie te bewijzen.
Dit artikel beschrijft een stabiele en snelle numerieke methode voor het oplossen van akoestische multilichamenscatteringproblemen in twee en drie dimensies, waarbij lokale scatteringmatrices worden berekend met de Methode der Fundamentele Oplossingen (MFS) om een goed geconditioneerd globaal lineair stelsel te vormen dat efficiënt oplosbaar is met iteratieve solvers.
Deze paper bewijst dat het herkennen van de fase van een onbekende kwantumtoestand kwantum-computationeel moeilijk is, omdat de benodigde tijd exponentieel groeit met het correlatiebereik en super-polynomiaal wordt voor systemen met symmetrieën, pseudorandom unitaires en translationale invariantie.
Deze paper bewijst dat de spectrale straal van de verhouding van twee onafhankelijke Giriko-matrices, genormaliseerd met de wortel van de dimensie, bij grote dimensies convergeert naar een universele zwaarstaartige verdeling, waarbij de invariantheid onder inversie en de koppeling met het sferische ensemble cruciale wiskundige inzichten bieden.
Deze studie onderzoekt de dynamiek van vortexdipolen op oppervlakken met variabele negatieve kromming, zoals een catenoïde, en toont aan dat ze geodeten volgen, behouden impulsen vertonen en zich voortbewegen loodrecht op hun as met een snelheid die wordt gemoduleerd door de kromming.
Dit artikel introduceert een axiomaatisch raamwerk voor spin-schuimamplitudes om de continuümlimiet te analyseren, waarbij het een 'no-go'-resultaat toont dat sterke convergentie leidt tot een topologische theorie, en vervolgens een distributiegebaseerde aanpak voorstelt om een fysisch Hilbertruimte en een goed gedefinieerde gravitationele padintegraal te construeren.
Dit artikel onderzoekt naaste-buur-deformaties van integrabele modellen, identificeert vier typen deformaties met verschillende gevolgen voor integrabiliteit, en levert numeriek bewijs dat het optreden van chaos bij perturbatief integrabele modellen een volume-schaling vertoont die tussen sterke en zwakke integrabiliteitsbrekende modellen in ligt.
Dit artikel presenteert de constructie van een contracterende dynamische halfgroep voor de gedempte en aangedreven Jaynes-Cummings-vergelijkingen met polynoomdemping en -pomp, waarbij wordt aangetoond dat alle trajecten gegeneraliseerde oplossingen zijn en dat de basisdissipatieoperator in de kwantumoptica niet-positief is.
Dit artikel presenteert de constructie van globale gegeneraliseerde oplossingen voor de gedempte en aangedreven Jaynes-Cummings-vergelijking met tijdafhankelijke pomping, waarbij gebruik wordt gemaakt van eindig-dimensionale benaderingen van creatie- en annihilatie-operatoren binnen het kader van CPTP-generatoren.
Dit paper stelt dat de veelvoorkomende aanwezigheid van driehoeken in concurrentienetwerken een natuurlijk gevolg kan zijn van de dynamische stabiliteit die nodig is voor de co-existentie van soorten in Lotka-Volterra-systemen, waarbij netwerken met een hogere clusteringcoëfficiënt stabielere interacties toelaten.