335 papers
Dit artikel onderzoekt torusknoop-invarianten in lensruimten binnen de Chern-Simons-theorie en toont aan dat deze in de grote--limiet een universele vorm aannemen die de onderliggende quiver-structuur onthult.
Dit artikel presenteert een systematische classificatie van exotische materialen in de driedimensionale lineaire elasticiteit, waarbij 18 structuren worden geïdentificeerd die onder specifieke belastingen een hogere symmetrie vertonen dan hun intrinsieke materiaalsymmetrie, wat essentieel is voor het ontwerpen van metamaterialen met op maat gemaakte mechanische eigenschappen.
Dit artikel toont aan dat semi-holomorf Chern-Simons-theorie en het hoofdchirale model via een expliciete quasi-isomorfisme tussen cyclische -algebra's met elkaar verbonden zijn, wat direct leidt tot de Lax-verbinding en zo integrabiliteit in twee dimensies vanuit het perspectief van homotopie-algebra's illustreert.
Dit artikel presenteert een unificerend kader op basis van een hervormde Indiciële Umbrale Theorie om de eigenschappen en generalisaties van de Le Roy-, Lerch- en Legendre-chi-functies te bestuderen, waarbij de Borel-Le Roy-transformatie wordt geïntegreerd om divergente reeksen via hersommatietechnieken te behandelen.
De auteurs bewijzen dat de grand-canonieke Gibbs-toestand van een tweedimensionaal, inhomogeen Bose-gas met valpotentiaal convergeert naar de complexe Euclidische veldtheorie met kwartische zelfinteractie, waarbij de aanwezigheid van de valpotentiaal leidt tot divergerende tegentermen die nieuwe wiskundige uitdagingen met zich meebrengen.
In dit artikel bewijzen de auteurs dat de correlatie-differentiaalvormen van topologische recursie op elke rationele spectrale kromme KP-integreerbaar zijn, wat leidt tot de integrabiliteit van partitiefuncties die via ELSV-achtige formules worden geassocieerd met de -de wortels van de verdraaide machten van log-kanonieke bundels.
Dit artikel introduceert een niet-symmetrische operator waarvan het spectrum gerelateerd is aan de nulpunten van de Riemann-zètafunctie, en toont aan dat een specifieke positiviteitsvoorwaarde voor een bijbehorende operator de Riemann-hypothese impliceert en een zelfgeadjungeerde operator oplevert met als spectrum de imaginaire delen van deze nulpunten.
Deze paper definieert een cobordismecategorie voor arithmetische topologie met behulp van pro-p-groepen en relative Poincaré-dualiteit, classificeert de bijbehorende twee-dimensionale topologische kwantumveldentheorieën via Frobenius-algebra's met extra operaties, en gebruikt dit kader om formules af te leiden voor het tellen van Galois-extensies van lokale p-adische velden.
Dit artikel weerlegt de recente bewering dat de padintegraalkwantisering van ijkingstheorieën noodzakelijkerwijs een verzwakking van Lagrange-constraints vereist, en verduidelijkt in plaats daarvan dat dit verschijnsel voortkomt uit het vastleggen van een ijking op het niveau van het actieprincipe, met een analoog mechanisme in de Hamiltoniaanse formalisme.
Dit artikel introduceert een exact oplosbaar string-net-model dat de universele mechanisme van globale symmetrie-fragmentatie onthult, waarbij de interne Hilbertruimten van niet-abeliaanse anyonen in Symmetrie-Verrijkte Topologische fasen splijten in coherente, niet-lineaire symmetrierepresentaties die nieuwe wegen openen voor topologische kwantumberekening.
Dit artikel analyseert de consistentie van deformaties van de Heisenberg-algebra in het kader van Hamiltoniaanse systemen met beperkingen en biedt een procedure om deze deformatie op de Poisson-algebra te induceren na symplectische reductie, met specifieke toepassing op rotatie-invariante gevallen en de Hamiltoniaanse beperking in de algemene relativiteitstheorie.
Dit artikel introduceert en analyseert een nieuwe klasse van speciale functies, gerelateerd aan Bessel-, Anger- en Weber-functies, die ontstaan bij berekeningen van de lineaire susceptibiliteitstensor in een heet, gemagnetiseerd plasma, en toont aan hoe hun recurrente eigenschappen kunnen worden benut om numeriek inefficiënte oneindige sommen te vermijden.
Dit artikel introduceert een nieuwe karakterisering van kwantumsupermaps als lokaal toepasbare transformaties, gedefinieerd via sequentiële en parallelle samenstelling, waardoor deze concepten worden gegeneraliseerd naar willekeurige monoidale categorieën en operationele probabilistische theorieën.
In dit artikel worden conjecturale relaties in de tautologische cohomologie van moduli-ruimten van stabiele algebraïsche krommen geïntroduceerd die fundamentele eigenschappen van Dubrovin-Zhang- en DR-hiërarchieën impliceren, waarbij deze relaties voor het geval van één gemarkeerd punt en willekeurige genus, evenals voor genus nul en willekeurig aantal punten, worden bewezen.
Deze paper breidt de methoden van Ding en Smart uit door Anderson-localisatie voor niet-stationaire Schrödinger-operatoren op het 2D-rooster te bewijzen onder de aannames van een uniforme begrenzing van het essentiële bereik en een positieve ondergrens voor de variantie, in plaats van identieke verdeling.
Dit artikel toont aan dat het operator-verstrengelingsspectrum een krachtig hulpmiddel is om het verschil tussen klassieke automaton-dynamica en volledig kwantumdynamica te onderscheiden, waarbij het spectrum bij automaton-circuits wordt beschreven door de statistiek van Bernoulli-matrices en al bij een constant aantal toegevoegde superpositiegates overgaat naar het universum van willekeurige circuits.
Dit artikel introduceert een gegradeerde haak op multicontactvariëteiten die voldoet aan een gegradueerde Jacobi-identiteit en Leibniz-regels, en gebruikt de multisymplectisatie ervan om veldvergelijkingen te formuleren en dissipatie in klassieke veldtheorieën te bestuderen.
Dit artikel onderzoekt generieke gegradueerde contracties van Lie-algebra's vanuit de perspectieven van groepcohomologie, affiene algebraïsche meetkunde en monoidale categorieën, waarbij wordt aangetoond dat deze worden geclassificeerd door een abelse groep, hun degeneraties worden beschreven via algebraïsche variëteiten, en een functoriële versie van de Weimar-Woods-vermoeden wordt bewezen.
Dit artikel herneemt het concept van vergelijkingen die pseudosferische oppervlakken beschrijven, door de werken van Sasaki, Chern en Tenenblat te verbinden met hedendaags onderzoek naar Cauchy-problemen en hun geometrische gevolgen.
Dit artikel biedt een overzicht van de lineaire Boltzmann-vergelijking in één- en tweedimensionale ruimten, met name voor neutronen- en fotontransport en zeldzame gasdynamica, en benadrukt de veelzijdigheid en nauwkeurigheid van de ADO-methode voor het oplossen van deze complexe problemen.