2418 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel levert kwantitatieve bovengrenzen voor de superkritische disconnectiekans in Bernoulli-sitepercolatie op oneindige, lokaal eindige grafen door een recursief verpakkingsgetal te introduceren dat de onafhankelijke lokale getuigen van dit fenomeen meet.
Dit artikel analyseert Schrödinger-operatoren in drie dimensies met concentrische -schil-interacties door een expliciete resolventrepresentatie af te leiden en de gebonden toestanden voor het specifieke geval van twee schillen met constante koppelingen te karakteriseren, waarbij de invloed van de schilafstand en configuratietype op het spectrum wordt onderzocht.
De auteurs presenteren een niet-perturbatief raamwerk voor N-puntsfuncties van lokaal niet-Gaussische velden dat onafhankelijk is van lokale expansies en exacte analytische resultaten oplevert in de sterk niet-Gaussische limiet.
Inspiratie putend uit de Bohlin-transformatie, introduceert dit artikel een variant van de Eisenhart-lift die een conservatief dynamisch systeem met vrijheidsgraden inbedt in tijdachtige geodeten van een conform-vlakke Lorentz-metriek in dimensies, waarmee nieuwe voorbeelden worden geconstrueerd van dergelijke metrieken die hogere-rang Killing-tensoren toelaten.
Dit artikel viert het honderdjarig bestaan van de kwantummechanica door de bijdragen van de belangrijkste pioniers, met name ook Charles Galton Darwin en Hendrik Anthony Kramers, te belichten, de drie ontwikkelingsfasen van de theorie te schetsen en de huidige uitdagingen zoals de kwantum-zwaartekracht en donkere materie te bespreken.
Dit artikel presenteert een Schrödinger-beeldformulering voor een scalair kwantumveld gedreven door Lorentz-invariant witte ruis, waarbij een exacte oplossing voor het stochastische golf-functionaal wordt afgeleid die aantoont dat de veldverwachtingswaarde de klassieke stochastische vergelijking volgt en dat de energieproductie overeenkomt met die van de bijbehorende Lindblad-vergelijking.
Dit artikel beschrijft de formalisatie in Lean 4 van de constructie van een vrije bosonische kwantumveldentheorie in vierdimensionale Euclidische ruimtetijd en het bewijs dat deze voldoet aan de Glimm-Jaffe-axioma's, waarmee wordt aangetoond dat complexe argumenten uit de wiskundige fysica met behulp van AI-tools kunnen worden vertaald naar machine-gecontroleerde bewijzen.
Dit artikel biedt een wiskundige interpretatie van de dualiteiten tussen type Argyres-Douglas-theorieën door te tonen dat deze dualiteiten kunnen worden gerealiseerd als composities van de Fourier-transformatie en een Möbius-transformatie op irreguliere connecties op , en verduidelijkt de relatie tussen de quivers van hun 3d spiegels en niet-abeliaanse Hodge-diagrammen.
Dit artikel introduceert een methode om families van CSS-codes te genereren met gecontroleerde stabilisatorgewichten door gebruik te maken van de Bruhat-orde van Coxeter-groepen, die fungeert als een gezichtsposet voor de constructie van ketencomplexen.
Dit artikel beschrijft Carroll-deeltjes met niet-nul energie binnen het raamwerk van twee-tijd-fysica en verkent de link tussen de uitgebreide fase-ruimte van deze theorie en Freudenthal-tripelsystemen die zijn geconstrueerd over een semisimple kubische Jordan-algebra.