2418 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Deze studie toont analytisch aan dat een kwantum dimer-model op een driehoekig rooster een continue topologische faseovergang ondergaat bij een kritieke parameterwaarde van , waarbij het systeem overgaat van een kwantum-spinvloeistof naar een geordende fase met Ising-gerelateerde kritieke exponenten en een verandering in topologische Rényi-entropie.
Dit artikel bewijst een polynoom-eigenschap voor de werking van Iwahori-Coulomb-takken op de geëquivariëerde quantumcohomologie van symplectische resoluties, wat leidt tot expliciete berekeningen voor cotangentbundels van vlagvariëteiten via Demazure-Lusztig-elementen en het bevestigen van conjecturen van Braverman-Finkelberg-Nakajima.
Dit artikel stelt een uitbreiding van de kwantummechanica voor waarin Newtoniaanse tijd wordt vervangen door een kwantumslang, wat leidt tot een gegeneraliseerde evolutievergelijking voor de dichtheidsmatrix met correcties die worden begrensd door de precisie van atoomklokken.
Dit artikel introduceert een geometrisch raamwerk voor de exacte integratie van Hamiltoniaanse systemen via Poisson- en Jacobi -structuren, waarbij dynamica wordt gereduceerd tot een reeks integreerbare Pfaffiaanse vergelijkingen zonder dat volledige sets van behouden grootheden vereist zijn.
Dit artikel introduceert een unificeerend dualiteitskader voor barotrope, kwantum- en Korteweg-vloeistoffen dat het bestaan van variatiele duale oplossingen bewijst, de consistentie over lange tijdsintervallen waarborgt en een 'Dafermos-principe' voor deze systemen formuleert.
Dit artikel presenteert numerieke bewijzen voor het bestaan van periodieke, stationaire en axiale symmetrische oplossingen met meerdere identieke, tegengesteld roterende zwarte gaten zonder struts, waarbij de afstand tussen de horizons geen beperking oplegt in tegenstelling tot statische configuraties.
Dit artikel introduceert een raamwerk van automorfismen dat de Stokes- en higher-order Stokes-fenomenen in WKBJ-analyse beschrijft, waarbij wordt aangetoond dat bij systemen met vier of meer componenten automorfismen hun waarde kunnen veranderen bij het snijden van hogere-orde Stokes-lijnen, terwijl er voor vijf of meer componenten geen extra speciaal gedrag optreedt.
Dit artikel bewijst dat een oneindige verzameling klassieke veeldeeltjes-Floquet-systemen, die algebraïsche oorsprong hebben, inderdaad thermisch evenwicht bereiken en opwarmen tot oneindige temperatuur, waarbij de enige belemmering voor deze thermalisatie de aanwezigheid is van lokale observabelen die periodiek in de tijd zijn.
Deze notities bieden een intuïtieve, fysisch gemotiveerde afleiding van homogenisatiecoëfficiënten voor elliptische randwaardeproblemen in één en twee dimensies zonder gebruik van perturbatietheorie, en bespreken daarnaast de homogenisatie van de Laplace-Beltrami-operator voor warmtegeleiding op dunne oppervlakken met multischaalkromming.
Dit paper toont aan dat de afwijking van de universele Murray-wet in arteriële netwerken het gevolg is van de inhomogene metabolische kosten van vaatwanden, wat leidt tot een schaalafhankelijke vertakkingsexponent die de empirische waarden beter verklaart en wijst op de noodzaak van pulsatile golfdynamica voor de resterende discrepantie.