2418 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel presenteert een systematische classificatie van exotische materialen in de driedimensionale lineaire elasticiteit, waarbij 18 structuren worden geïdentificeerd die onder specifieke belastingen een hogere symmetrie vertonen dan hun intrinsieke materiaalsymmetrie, wat essentieel is voor het ontwerpen van metamaterialen met op maat gemaakte mechanische eigenschappen.
Dit artikel toont aan dat semi-holomorf Chern-Simons-theorie en het hoofdchirale model via een expliciete quasi-isomorfisme tussen cyclische -algebra's met elkaar verbonden zijn, wat direct leidt tot de Lax-verbinding en zo integrabiliteit in twee dimensies vanuit het perspectief van homotopie-algebra's illustreert.
Dit artikel presenteert een unificerend kader op basis van een hervormde Indiciële Umbrale Theorie om de eigenschappen en generalisaties van de Le Roy-, Lerch- en Legendre-chi-functies te bestuderen, waarbij de Borel-Le Roy-transformatie wordt geïntegreerd om divergente reeksen via hersommatietechnieken te behandelen.
De auteurs bewijzen dat de grand-canonieke Gibbs-toestand van een tweedimensionaal, inhomogeen Bose-gas met valpotentiaal convergeert naar de complexe Euclidische veldtheorie met kwartische zelfinteractie, waarbij de aanwezigheid van de valpotentiaal leidt tot divergerende tegentermen die nieuwe wiskundige uitdagingen met zich meebrengen.
Dit artikel onderzoekt de thermodynamische limiet van Bogoliubov's theorie voor een zwak interagerend verdund Bose-gas in oneindig volume en toont aan dat, hoewel de limiet niet strikt door een oppervlakterm gecontroleerd kan worden, men er willekeurig dichtbij kan komen door gebruik te maken van warmtekernevaluaties en schattingen van het verschil tussen Neumann-randvoorwaarden en het oneindige ruimte-resultaat.
In dit artikel wordt een rigoureuze probabilistische constructie van het massaloze Sinh-Gordon-model op een oneindige cilinder gegeven, waarbij de -punt correlatiefuncties worden gedefinieerd en hun schaalrelatie wordt aangetoond via spectrale analyse van een kwantumoperator en de theorie van Gaussische multiplicatieve chaos.
Dit artikel introduceert een niet-symmetrische operator waarvan het spectrum gerelateerd is aan de nulpunten van de Riemann-zètafunctie, en toont aan dat een specifieke positiviteitsvoorwaarde voor een bijbehorende operator de Riemann-hypothese impliceert en een zelfgeadjungeerde operator oplevert met als spectrum de imaginaire delen van deze nulpunten.
Dit artikel toont aan dat in het raamwerk van overgangskansen bit-symmetrie impliceert dat de overgangskansen tussen atomen symmetrisch zijn, wat in combinatie met een sterkere symmetrie-postulaat leidt tot de conclusie dat alleen klassieke modellen en eenvoudige Euclidische Jordan-algebra's overblijven.
Dit artikel bewijst dat (2+1)-dimensionale oplossingen van het Einstein-scalarveld-Vlasov-systeem die dicht bij Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker-ruimtetijden liggen, in het verleden een stabiele, singuliere Big Bang vertonen met een eindige Kretschmann-scalar en dat de Strong Cosmic Censorship-vermoeden geldt voor bepaalde gepolariseerde U(1)-symmetrische vacuümoplossingen.
Dit artikel presenteert vervormingen van de symmetrische deelruimte van qubitketens door de onderliggende $SU(2)$-groepstructuur te vervormen naar een quantumgroep , wat resulteert in lokale, positie-afhankelijke vervormingen van het inproduct van elke spin.