2418 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel analyseert de weerbaarheid van het Decoded Quantum Interferometry-algoritme tegen lokaal depolariserend ruis, waarbij wordt aangetoond dat de prestaties exponentieel afnemen naarmate de Fourier-sparse van het probleem afneemt, en biedt een raamwerk om het potentiële kwantumvoordeel onder realistische omstandigheden te behouden.
Dit artikel bewijst dat de discrete Dirichlet-naar-Neumann-operator op roosters met drie of meer dimensies de geleidbaarheidswaarden uniek bepaalt, waarmee het klassieke resultaat voor twee dimensies wordt uitgebreid middels een nieuwe snijtechniek en numerieke experimenten.
In dit artikel wordt een compactificatie van de parameter ruimte voor de kwantumvermenigvuldiging van hypertorische variëteiten gedefinieerd en wordt aangetoond hoe deze vermenigvuldiging tot deze compactificatie kan worden uitgebreid.
Dit artikel introduceert een universeel Chern-model op willekeurige triangulaties van gesloten oppervlakken, waarbij resonatoren op hoekpunten, randen en vlakken worden geplaatst met hopping-termen afgeleid van Poincaré-dualiteit, wat leidt tot topologische Hamiltonianen met grote spectrale gaten en niet-triviale Chern-getallen die numeriek worden geverifieerd en fysiek kunnen worden gerealiseerd met metamaterialen.
Dit artikel introduceert een intrinsieke spectrale-geometrische vervorming van de algebra van gladde functies op een compacte Riemann-variëteit door de vermenigvuldigingsprojecties te vervormen met unimodulaire fasen, waarbij wordt aangetoond dat deze constructie klassieke vervormingen via abelse groepswerkingen verenigt en voorwaarden biedt voor associativiteit en Sobolev-grenzen.
Dit artikel breidt de probabilistische aanpak voor het construeren van Kahler-Einstein-metrieken op log Fano-variëteiten uit tot het geval van niet-discrete automorfismegroepen door symmetriebreking, introduceert het algebraïsche concept van Gibbs-polystabiliteit en conjectureert dat dit equivalent is aan het bestaan van een Kahler-Einstein-metriek, terwijl het tevens bewijzen levert voor log Fano-curven en een versterkte vorm van de scherpe logaritmische Hardy-Littlewood-Sobolev-ongelijkheid op de tweesfeer.
Dit artikel bewijst dat in eindig-dimensionale kwantumsystemen zonder informatievernietiging operationele irreversibiliteit langs enkele takken van de ineenstortingsdynamica onmogelijk is, omdat er altijd quasi-reversibele gebieden bestaan waar toestanden met willekeurige precisie en minimale energie-uitgaven aan elkaar verbonden kunnen worden.
Dit artikel bewijst een schatting tot op een constante voor de kritieke twee-puntsfunctie beperkt tot een halfruimte bij Bernoulli-percolatie in hoge dimensies (), waarmee eerdere resultaten worden aangevuld en een specifieke vraag van Hutchcroft, Michta en Slade wordt beantwoord.
Dit artikel vergelijkt bestaande methoden voor het verbeteren van de gradiëntafdaling met fractale afgeleiden en stelt een nieuw 'Fractional Continuous Time'-algoritme voor dat, door de fractale orde in de tijdsafgeleide in plaats van de gradiënt te introduceren, de convergentie naar het extremum garandeert en getest wordt op complexe chemische optimalisatieproblemen.
Dit artikel formuleert en bewijst drie representaties van de vlakke ruimte-golf functie, waaronder een lezing vanuit de canonieke vorm van het kosmologische polytoop en een oplossing voor een conjectuur over partiële breukontbindingen die de connectiviteit van de onderliggende grafiek weerspiegelen.