2444 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
In dit artikel wordt het dempingseffect van fononen in een homogeen Bose-gas bij lage temperaturen onderzocht door de imaginaire deel van het excitatiespectrum te berekenen met behulp van twee verschillende perturbatietheoretische benaderingen van de standaard Liouville-operator.
Dit artikel leidt discrete vergelijkingen af uit Bäcklund-transformaties van de vijfde Painlevé-vergelijking, waaronder een nieuwe met ternaire symmetrie, en construeert hiërarchieën van rationale oplossingen in termen van gegeneraliseerde Laguerre- en Umemura-polynomen, waarbij gebruik wordt gemaakt van de non-unieke aard van sommige oplossingen om verschillende oplossingsreeksen voor dezelfde discrete vergelijking te genereren.
In dit paper wordt de -Pochhammer-symbool uitgedrukt als een oneindig product van gammafuncties, een identiteit die wordt gebruikt om asymptotische expansies af te leiden wanneer naar 1 nadert.
De auteurs leiden versterkte Welch-begrenzingen af die scherp blijven voor sets met minder toestanden dan een exact -ontwerp vereist, en tonen aan dat deze de gemiddelde fout karakteriseren, wat leidt tot een variatiecriterium dat numeriek bewijs oplevert tegen het bestaan van een volledige verzameling van MUB's in dimensie 6.
Dit artikel toont aan dat een kwantumfaseovergang die leidt tot een uitzonderlijk punt van orde vier (EP4) in een quasi-Hermitisch model, via een unitaire evolutie binnen een fysiek parametrisch domein bereikbaar is, wat relevante implicaties heeft voor niet-Hermitische fotonica.
Deze studie presenteert een methode om hogere Berry-fasen in eendimensionale gemaakte vrije-fermionsystemen te detecteren via grensverstrooiing, waarbij de hogere windinggetallen van de reflectiematrix een robuust topologisch invariant opleveren dat experimenteel toegankelijk is.
Deze paper introduceert een familie van oplosbare veeldeeltjesystemen met onderscheidbare deeltjes, waarbij de interacties worden bepaald door de burenmatrix van een graaf en de grondtoestand een gegeneraliseerde Jastrow-golffunctie is die leidt tot een ouderhamiltoniaan met zowel twee- als drie-deeltjesinteracties.
Deze studie bepaalt de fundamentele limieten voor de kwantumbit-foutratio en de maximale afstand van kwantumsleuteldistributie door een capaciteitsdrempel voor qubit-Pauli-kanaals te koppelen aan realistische fysieke ruismodellen, wat universele grenzen oplevert voor veilige communicatie via vezels en in de ruimte.
Deze paper berekent niet-perturbatieve, resurgente bijdragen aan de Virasoro-minimale snaar en 3D-gravitatie met behulp van hermitische matrixmodellen, waarbij het een volledig niet-perturbatieve partitiefunctie construeert, de relatie legt tussen D-branes en instantons, en de overgang naar zwart-gedrag in 3D-gravitatie identificeert via Stokes-overgangen in de eigenwaardedichtheid.
Deze studie bewijst de Lifshitz-singulariteit voor de geïntegreerde dichtheid van toestanden van willekeurige Schrödinger-operatoren op planaire, onbegrensde geneste fractalen met een Poisson-random potentiaal, door het probleem te reduceren tot een analyse van legeringstypische potentialen op fractale complexen, wat een nieuwe methode mogelijk maakt die ook relativistische modellen omvat.