2444 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel bewijst quasi-lokale isoperimetrische versies van de positieve massstelling voor driedimensionale variëteiten met continue metrieken en niet-negatieve scalaire kromming, en leidt hieruit bestaansresultaten voor isoperimetrische verzamelingen af met behulp van een nieuwe lokale versie van de zwakke inverse gemiddelde krommingsstroom.
Dit artikel toont aan dat de verdeling van bepaalde dimers in perfecte matchings op rail-yard graphs met specifieke randvoorwaarden convergeert naar de spectra van onafhankelijke GUE-minorprocessen, gebaseerd op een kwantitatieve analyse van een formule voor Schur-functies.
Dit artikel introduceert het concept van een vlakke extensie van een verbinding op een hoofdvezelbundel en toont aan dat voor triviale bundels over gesloten georiënteerde 3-mannigvuldigheden het bestaan van dergelijke extensies samenhangt met het verdwijnen van de Chern-Simons-invariant, wat leidt tot nieuwe obstructies voor conformale en equiaffiene immersies in de Euclidische ruimte.
Deze paper introduceert de Combinatorial Mesh Calculus (CMC), een variational raamwerk dat transportverschijnselen op willekeurige cellulaire complexen modelleert zonder vereisten voor gladde embeddings of specifieke dualiteit, waardoor het geschikt is voor materialen met complexe microstructuren zoals polycristallijne stoffen en poreuze media.
In dit werk wordt een nieuw, covariant raamwerk voorgesteld voor de definitie van de dualstructuur van een spinor, gebaseerd op Clifford-algebra, dat vrij instelbare parameters bevat en expliciete representanten biedt voor elke klasse binnen een recente algemene classificatie van spinoren.
Dit artikel bevestigt de levensvatbaarheid van Bopp-Landé-Thomas-Podolsky (BLTP) elektrodynamica als een klassieke theorie zonder oneindige zelfinteractie, door aan te tonen dat hoewel de stralingsreactie-correkties voor een puntlading in een constant elektrisch veld op korte tijdschalen een nauwkeurige benadering vormen, deze op langere tijden onfysisch gedrag vertonen die niet overeenkomt met de werkelijke BLTP-oplossingen.
Dit artikel biedt een gedetailleerd bewijs voor de classificatie van extremale unitaire hoogste-gewichtrepresentaties van de grote superconformale algebra in zowel de Neveu-Schwarz- als de Ramond-sector, waarmee de resultaten uit eerdere werken worden bevestigd en de bewijsvoering voor deze algebra wordt voltooid.
Dit artikel toont aan dat bepaalde correlatoren in generieke één-matrixmodellen discrete volumes van de moduli-ruimte van Riemann-oppervlakken definiëren die voldoen aan een recursierelatie, die in de BMN-grens overgaat in de continue volumes van Kontsevich en die in het DSSYK-kader een -analoog van de Weil-Petersson-volumes vormt, waarmee een conjectuur van K. Okuyama wordt bewezen.
In dit artikel construeren de auteurs een factorisatie-algebra, genaamd de factorisatie-omhullende, die uitgaat van een Lie-conformale algebra en bewijzen dat de bijbehorende vertexalgebra isomorf is met de omhullende vertexalgebra, waardoor bestaande resultaten voor Kac-Moody- en Virasoro-algebra's worden gegeneraliseerd en nieuwe constructies voor vertex-superalgebra's worden verkregen.
Dit artikel presenteert een Lagrangiaanse formulering van Hitchin's zelfdualiteitsvergelijkingen op een Riemann-oppervlak die wordt afgeleid uit een vierdimensionale Chern-Simons-theorie, waarbij de twistor-parameter van de moduli-ruimte van Higgs-bundels wordt geïdentificeerd met een parameter in de vierdimensionale theorie die een hyperkähler-familie van symplectische structuren genereert.