2295 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Deze paper bewijst dat dissipatieve kwantumalgoritmen voor de voorbereiding van Gibbs-toestanden in zwak-interagerende systemen, waaronder niet-commuterende qudits en bosonen, snel mengen met een polylogaritmische tijdcomplexiteit, wat leidt tot een exponentieel snellere convergentie dan eerdere resultaten en de robuustheid tegen ruis verbetert.
Dit artikel introduceert de 'Code Swendsen-Wang-dynamiek', een nieuwe Markov-ketens met globale updates die de Gibbs-toestanden van willekeurige code-Hamiltonianen voorbereidt en snelle menging bewijst voor bekende systemen, inclusief de 4D-torische code, terwijl het fundamentele barrières exact bij eerste-orde faseovergangen aanprijst.
Dit artikel onderzoekt de evenwichtsbenadering van een harmonische oscillator die koppelt aan een groot warmtebad, en toont aan dat hoewel het systeem bij zwakke koppeling en specifieke frequenties thermisch lijkt te gedragen, het bij hogere orde in de koppeling fundamenteel verschilt van een stochastisch thermostaat door de aanwezigheid van oscillerende of machtswettig vervagende termen.
Dit artikel berekent de eerste-orde correctie op de verstrengeling-entropie van een niet-minimaal gekoppelde, zelfinteragerende scalair over de horizon van een Schwarzschild-zwart gat, en toont aan dat de logaritmisch versterkte divergenties worden geannuleerd door massahetertermen, waardoor de Bekenstein-Hawking-entropie behouden blijft en de correctie evenredig is met en verdwijnt voor conformale koppeling.
Dit artikel presenteert een elementaire afleiding van Binet's vergelijking voor klassieke banen, leidt een nieuwe relativistische versie voor de Schwarzschild-(anti-)de Sitter-metriek af zonder gebruik van potentialen of Killing-vectoren, en bespreekt controversiële kwesties over de rol van de kosmologische constante in fotontrajecten.
Dit artikel verfijnt McCann's resultaten over binaire sterrenstelsels door de eigenschappen van lokale energie-minimalisatoren in de Wasserstein -topologie te onderzoeken, met name wat betreft het bestaan van gradiënten, de aanwezigheid van -functies en de eindigheid van de energie.
Deze paper leidt een nieuw vierdimensionaal integraal veldentheorie-model af uit zesdimensionale holomorf Chern-Simons-theorie op twisterruimte, wat een verband legt tussen het Yang-Baxter sigma-model, de anti-self-dual Yang-Mills-vergelijkingen en een "diamant"-structuur via symmetrie-reductie.
In dit werk wordt de defect-relatieve entropie tussen topologische defecten in de symmetrische orbifold CFT berekend, waarbij wordt aangetoond dat deze entropie reduceert tot een Kullback-Leibler-divergentie die de informatie-theoretische interpretatie van permutatiegroepdata en modulaire data mogelijk maakt.
Deze paper introduceert een familie van metrisch vervormde Heisenberg-algebra's die diverse bekende -vervormde algebra's verenigen en een verbinding leggen tussen ruimtetijd-geometrie en -vervormde kwantumalgebra's via de constructie van een -Dirac-operator.
Dit artikel presenteert een combinatorisch raamwerk dat, gebaseerd op microscopische golffunctiepatronen en een uitgebreide Schrieffer-telargumentatie, de fusieregels voor zowel Abelse als niet-Abelse anyonische quasideeltjes in fractionele kwantum-Hall-systemen direct afleidt.