2330 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel presenteert scherpe bovengrenzen voor het verschil van Schur-concave functies tussen kwantumtoestanden die gedeeltelijk majoriseren, met specifieke toepassingen op de von Neumann-entropie en Gibbs-toestanden, evenals een analoge reformulering voor klassieke kansverdelingen.
Dit artikel leidt de Lagrangiaanse formulering van veldtheorieën af, toont de onafhankelijkheid van de Euler-Lagrange-vergelijkingen onder coördinatentransformaties aan en demonstreert hoe deze formalisme leidt tot de Maxwell-vergelijkingen in de elektrodynamica.
Dit artikel vestigt een directe link tussen vlakke connecties en hogere complexe structuren door parabolische reductie te analyseren, waarbij infinitesimale gauge-transformaties van een lijnsubbundel corresponderen met infinitesimale hogere diffeomorfismen en de constructie van dergelijke vlakke families verbonden is met Toda-integreerbare systemen.
Dit artikel introduceert warmte-eigenschappen voor teltbare oneindige groepen in de context van C*-algebra's, waarbij wordt aangetoond dat eigenschap (T) een obstakel vormt voor de zwakste variant, terwijl de Haagerup-eigenschap de sterkste variant garandeert en unieke oplossingen voor het warmteprobleem oplevert.
In dit artikel worden bosonisatie-identiteiten bewezen voor de schaallimieten van de kritieke Ising-correlaties in eindig-samenhangende planaire domeinen, waarbij deze worden uitgedrukt in termen van correlaties van het gecomprimeerde Gaussische vrije veld en expliciete formules worden afgeleid die afhankelijk zijn van de periodenmatrix, de Groene functie, harmonische maten en Abelse differentiaalvormen.
Dit artikel presenteert de eerste constructie van een schaallimiet voor een niet-abelse rooster-Yang-Mills-theorie in dimensies hoger dan twee, waarbij wordt aangetoond dat het SU(2)-model gekoppeld aan een Higgs-veld convergeert naar een massief Gaussisch veld, wat de eerste rigoureuze bewijsvoering vormt van massageneratie door het Higgs-mechanisme in een dergelijke theorie.
In dit artikel bewijzen de auteurs de ultraviolette eindigheid van topologisch-holomorfe veldtheorieën op de variëteit en tonen ze aan dat alle kwantisatieobstakels verdwijnen, wat de definitie van een factorisatiealgebra voor kwantumbeschouwingen mogelijk maakt.
Dit artikel toont aan dat er een grote set kwantumtoestanden bestaat die geen eigentoestanden zijn van de betrokken observabelen, maar toch een product van standaardafwijkingen van nul hebben met een correlatie van nul, waardoor zowel de Heisenberg-Robertson- als de Schrödinger-onzekerheidsrelaties en som-relaties geen nuttige ondergrenzen bieden, en benadrukt dat het onzekerheidsprincipe in zijn meest algemene vorm zowel een ondergrens voor het product van standaardafwijkingen als een bovengrens voor de modulus van de correlatiefunctie vormt.
Dit artikel bewijst dat binnen elke connectiviteitsklasse van polycontinuums in het bovenhalfvlak die een vooraf bepaalde ankerpuntset bevatten, een Dirichlet-energie-minimaliserend compact bestaat dat overeenkomt met de spectrale ondersteuning van een fNLS-solitoncondensaat met de laagste gemiddelde intensiteit, waarbij dit compact wordt beschreven door kritieke trajectoria van een kwadratisch differentiaal.
Dit artikel rechtvaardigt het concept van het Toda-rooster als een dichte verzameling van soliton-achtige quasipartikels door hun locaties te definiëren, lokale ladingen en stromen te benaderen, en een asymptotische verstrooiingsrelatie te bewijzen die hun dynamica regelt, gebaseerd op de analyse van de eigenvectoren van de willekeurige Lax-matrix.