2345 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel leidt hogere Wess-Zumino-Witten- en gekoppelde termen af binnen de strikte hogere Chern-Simons-theorie gebaseerd op Lie-gekruiste modules, waarbij wordt aangetoond dat de actie op gesloten variëteiten invariant is en op variëteiten met rand de gauge-afhankelijkheid volledig in randtermen is opgesloten.
Dit artikel biedt wiskundige onderbouwing voor conjecturen van Sun en Semay over de periodes van Newtonse en kwantum-theoretische n-lichaamssystemen, waarbij gebruik wordt gemaakt van uitgebreide dimensieanalyse om alternatieve generalisaties uit te sluiten.
Dit artikel introduceert een algemene projectietechniek voor de Voronoi-tessellatie van het gewichtslaat , die toepast op een uniek tegelpatroon oplevert dat verschilt van dat van het wortellaat , waarbij de projectie van de 2D-vlakken van de Voronoi-cel van twee soorten zeshoeken en twee soorten ruiten met randen in de verhouding van de gulden snede voortbrengt.
Dit artikel onderzoekt via een padintegraalbenadering de geconfinde kinetiek en heterogene diffusie gedreven door fractioneel Gaussisch ruis met een vermenigvuldigende koppeling, waarbij wordt aangetoond dat het samenspel tussen vermenigvuldigende diffusie en opsluiting leidt tot een effectieve drift die waarschijnlijkheidsaccumulatie veroorzaakt in gebieden met lage ruismagnitude.
Dit artikel bewijst een no-go-theorema voor Bose-Einstein-condensatie van quasideeltjes in het van Hove-model door te tonen dat zowel tijd-cluster-eigenschappen van -KMS-toestanden als de behandeling van infrarooddivergenties bij niet-lineaire dispersie de condensatie wiskundig uitsluiten.
Dit artikel biedt een volledige operator-gebaseerde open-kanaal afsluiting van de bekende eindige-cutoff schijfamplitude van Jackiw-Teitelboim-zwaartekracht door geometrische invoer te combineren met structuren uit een pariteit-even hulpprobleem, waarbij wordt aangetoond dat de resulterende sector bandgelimiteerd is en niet overeenkomt met de thermische spoor van een enkele onder-begrensde Hamiltoniaan.
Deze paper leidt een nieuwe bovengrens af voor de maximale evenwichtige bipartiete verstrengelingsentropie van grondtoestanden in veeldeeltjessystemen met een niet-triviale automorfismegroep, die uitdrukt wordt in termen van de multipliciteiten van irreducibele representaties en voor het volledige graaf een exponentiële verbetering biedt van lineaire naar logaritmische schaling.
Dit artikel presenteert een algemene constructie van positief semi-definiete continue parent-Hamiltonianen voor trial-toestanden die een rationele conformale veldtheorie beschrijven, waarbij expliciete modellen worden afgeleid voor de Moore-Read- en Read-Rezayi-toestanden die exacte nul-moden zijn.
Dit artikel onderzoekt de asymptotische vormoptimalisatie van Riesz-middens van Robin-Laplaciaan-eigenwaarden op kuboiden en toont aan dat, afhankelijk van de verhouding tussen de Robin-parameter en het spectrale parameter, optimaliserende vormen kunnen overgaan van convergentie naar de eenheidscubus naar het ontbreken van convergente deelrijen, wat aantoont dat heuristieken gebaseerd op vaste domeinen ontoereikend zijn.
Dit paper introduceert een eind-differentie benadering voor zeta-functieregularisatie die de standaard schaalonafhankelijke voorschriften vervangt door schaalafhankelijke spectrale weging, waardoor een gemeenschappelijk principe ontstaat dat effectieve acties, niet-extensieve schaling en informatie-geometrie met elkaar verbindt.