1605 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel stelt vast dat voor een gebalanceerd twee-type annihilatieproces op een volledige graaf de verwachte uitstervingstijd asymptotisch is, een resultaat dat onafhankelijk geldt van de relatieve snelheden van de twee deeltjestypes.
Dit artikel voltooit de classificatie van 4x4-oplossingen van de kwantum Yang-Baxter-vergelijking door de overige niet-reguliere oplossingen te identificeren en aan te tonen dat, in tegenstelling tot reguliere gevallen, niet-reguliere Lax-operatoren R-matrices kunnen opleveren die voldoen aan een gewijzigde in plaats van de standaard Yang-Baxter-vergelijking.
Dit artikel vestigt de exacte niet-thermische asymptotische dynamica van een tijdsafhankelijk Richardson-Gaudin-model met spin-, en toont aan dat gevallen met hogere spin een zelfstandige behandeling vereisen die verschilt van de samensmelting van spin-, een gemiddeld-veld-exactheid vertonen voor lokale observabelen en afwijken van standaard gegeneraliseerde Gibbs-ensembles.
Dit artikel toont aan dat een niet-commutatieve vijfdimensionale Chern-Simons-theorie op de projectieve spinorbundel compacteren tot de KP-vergelijking en haar dispersieloze limiet, waarbij wordt onthuld dat alle boomniveau-amplitudes verdwijnen en dat de oppervlakdefect-vertexalgebra van de theorie in de dispersieloze limiet contracteert tot .
Dit artikel introduceert equi-affiene invarianten afgeleid van het middelen van tropische structuren om een familie functies te definiëren voor convexe domeinen, bewijst een limietbeschrijving voor onbegrensde domeinen met twee niet-parallelle asymptoten en levert een expliciete formule voor het rekenkundig gemiddelde in het centrum van de eenheidsschijf.
Dit artikel biedt een volledige theoretische karakterisering van symmetriebreking, faseovergangen en overgangen in de grote--limiet van specifieke ensembles van één-matrix willekeurige vage niet-commutatieve meetkunde, waarbij de voorspellingen worden bevestigd door overeenstemming met Monte-Carlo-simulaties.
Dit artikel vestigt een conceptueel raamwerk dat paren van qubit-toestanden koppelt aan elementaire kwantummeetkunde door aan te tonen hoe fasegewaardeerde overgangsgegevens en de bijbehorende driehoekige defecten op natuurlijke wijze overeenkomen met Bargmann-invarianten en geometrische fasen.
Dit artikel breidt de stelling van Schur uit tot topologische Hausdorff-groepen door een dynamische versie te formuleren die de eindigheid van de topologische entropie van continue endomorfismen koppelt aan de eigenschappen van de gesloten afgeleide ondergroep in maximaal bijna-periodieke groepen.
Dit artikel presenteert een tweestapsresolutie van singulariteiten voor irreducibele configuratiehypervlakken door een gladde tropische compactificatie van een Bloch-type incidentievariëteit te construeren via bipermutohedrale matroïdecombinatoriek, terwijl tevens wordt vastgesteld dat de genormaliseerde Nash-opblazing sterk -regulariteit en rationale singulariteiten bezit.
Dit artikel biedt een pedagogisch overzicht van het gebruik van technieken uit de conformale veldtheorie om observabelen van de Schramm-Loewner-evolutie in het bovenste halfvlak te berekenen, waarbij bekende resultaten zoals de linkerkant-passage-kans van Schramm en verankerde clusterdichtheden succesvol worden hersteld, terwijl nieuwe formules worden afgeleid voor de dichtheden van cruciale punten in kritieke Fortuin-Kasteleyn-clusters.