1605 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel generaliseert eerdere bevindingen over resonerende valentiebinding-grondtoestanden door analytisch het enkelvoudig gat-gedoteerde Hubbard-model op een quasi-1D tetraëderketen op te lossen, waarbij het bestaan wordt aangetoond van exponentieel ontaarde partiële RVB- of dimer-monomer-grondtoestanden waarbij elke tetraëder één spin-1/2 monomeer en één spin-0 dimer herbergt.
Dit artikel introduceert een theoretisch onderbouwde, in Python geïmplementeerde framework die Dirac-notatie vertaalt naar weighted model counting (WMC)-instanties, waardoor de systematische toepassing van geautomatiseerde redeneringsheuristieken voor het berekenen van partitiefuncties voor diverse kwantum- en klassieke fysische modellen mogelijk wordt.
Dit artikel breidt de methode van snijvlakkenontbinding uit tot planaire hyperkaarten door gerichte geodeten en aangepaste recursieve snijvlakken in te voeren, waardoor er bijectieve bewijzen worden geleverd voor enumeratieve formules en de algebraïsche aard van hun genererende functies wordt verklaard.
Dit artikel vestigt een verenigd, niet-perturbatief raamwerk dat aantoont dat ruimtelijk gemoduleerde symmetrieën en hun bijbehorende dipoolalgebra's op natuurlijke wijze voortvloeien uit het koppelingsproces van gewone symmetrieën in aanwezigheid van gegeneraliseerde Lieb-Schultz-Mattis-anomalieën, en biedt expliciete roostermodellen en veldtheoretische beschrijvingen voor willekeurige ruimtelijke dimensies.
Dit artikel leidt een algemene formule af voor verstrooiingsamplitudes van drie gluonen op boomniveau in een globale de Sitter-ruimtetijd, gebruikmakend van de SO(1,4)-basis voor impulsmoment, waarbij de resultaten worden uitgedrukt in termen van Wigner-3j-symbolen en verstrengelingsintegralen van harmonische één-vormen op de driedimensionale sfeer.
Dit artikel vestigt de equivalentie tussen Ruhl's analytische definitie van Toller-matrices en de Feynman -voorschrift in causale spinfoams, en toont aan dat deze objecten kunnen worden weergegeven als integralen over boost-eigenwaarden die de Wick-rotatie tussen Euclidische en Lorentz-ian spinfoam-modellen reproduceren.
Dit artikel karakteriseert analytisch de 1D Cartesische ambipolaire diffusie nabij nulpunten door stagnatiepuntstroomoplossingen en niet-lineaire eigenmodi met scherpe stroomlagen af te leiden, en valideert deze bevindingen door aan te tonen dat de Bifrost-MHD-code de voorspelde zelfgelijkvormige evolutie van magnetische flux nauwkeurig reproduceert.
Dit artikel construeert een tijdonafhankelijke maat op Hamiltoniaanse energieniveaus om een probabilistische basis voor statistische fysica te vestigen, waarbij wordt aangetoond hoe deze maat de microcanonieke partitiefunctie genereert en asymptotisch het canonieke ensemble herstelt, en aldus een alternatieve oplossing biedt voor Simons tweede probleem.
Dit artikel presenteert een volledige Lie-symmetrieclassificatie van tijds-fractionele telegraafsystemen met variabele coëfficiënten, waarbij drie distincte symmetrieklassen worden geïdentificeerd en exacte invariant oplossingen worden afgeleid in termen van Mittag-Leffler-, gegeneraliseerde Wright- en Fox -functies om transportverschijnselen met geheugen- en niet-lokale effecten te modelleren.
Dit artikel stelt een nieuw a posteriori foutschatkingskader vast voor de verrijkte Galerkin-methode toegepast op lineaire parabolische vergelijkingen, waarbij de betrouwbaarheid en efficiëntie worden bewezen en de effectiviteit in strategieën voor adaptieve netverfijning wordt aangetoond.