322 papers
Dit artikel toont aan dat de lokale robuustheid van gebonden toestanden in het continuüm (BICs) in periodieke structuren een topologische interpretatie heeft via de afbeeldingsgraad van een functie die de parameters koppelt aan de eigenvectoren van de verstrooiingsmatrix, wat leidt tot een praktisch numeriek criterium voor hun detectie.
Dit artikel breidt de bestudering van resonantie uit naar het geval van dubbel ontaarde ingebedde eigenwaarden door een nieuwe differentiaal-topologische methode, namelijk het Morse-lemma, toe te passen om asymptotische resultaten voor de spectrale dichtheid en belangrijke eigenschappen zoals de verstrooiingsdoorsnede en tijdsvertraging te verkrijgen.
Deze paper leidt een expliciete formule voor de ADM-massa van asymptotisch lokaal Euclidische bijna-Kähler-mannigfaltigheden af, bewijst positieve massastellingen en strakheidresultaten in dimensie vier, en toont aan dat bepaalde bijna-Kähler-Einstein-mannigfaltigheden noodzakelijk Kähler zijn, wat nieuwe aanwijzingen biedt voor de Bando-Kasue-Nakajima-conjectuur.
Dit paper presenteert een proper-time-methode voor het analytisch construeren van modellen voor secundaire zwaartekrachtsgolven als perturbaties op een sterke achtergrondgolf in het Bianchi VI-heelal, waarbij wordt aangetoond dat deze oplossingen stabiel zijn voor een continuüm van golfparameters.
In dit artikel worden de verwachtingswaarden van Wilson-loops in Chern-Simons-theorie op gesloten georiënteerde 3-variëteiten berekend, waarbij wordt aangetoond dat deze topologische invarianten zijn, de invloed van topologische sectoren wordt geanalyseerd, een vorm van CS-dualiteit wordt getoond, en de nulmoden en bewegingsvergelijkingen worden afgeleid.
Dit artikel presenteert de eerste en laagste-orde voorbeelden van 3-reguliere, 3-gekleurde grafen die aantonen dat tensormodel-invarianten in de grote N-limiet van Gaussische willekeurige tensoren niet factoriseren, wat in schril contrast staat met het bekende gedrag van willekeurige matrices.
Dit artikel introduceert een flexibel raamwerk voor Mirror Descent-optimatie in het machine learning dat groepentropieën en spiegel-dualiteit combineert om een oneindige familie van aanpasbare updates te creëren die zich kunnen aanpassen aan diverse data-geometrieën en statistische verdelingen.
In dit artikel worden algemene helder-donker solitoplossingen voor de gekoppelde Sasa-Satsuma-vergelijking afgeleid met de KP-reductiemethode, waarbij de dynamische gedragingen van deze oplossingen worden geanalyseerd.
Dit artikel introduceert een logisch raamwerk met vier negaties op basis van Akchurin-algebra's en toont aan dat het spectrale presheaf, wanneer het wordt uitgebreid naar willekeurige volledige orthocomplementaire roosters, een model vormt voor dit systeem, terwijl het ook een onmogelijkheidsstelling bewijst voor de toepasbaarheid van relevantielogica op het spectrale presheaf.
Dit artikel bewijst dat in één dimensie elke benaderende kwantumcellulaire automaat op een eindige cirkel kan worden afgerond tot een exacte automaat met dezelfde index, dankzij een lokaal methode die gebruikmaakt van Kitaev's stelling over de rigiditeit van benaderende -algebra's om exacte subalgebra's te construeren.
Dit artikel stelt een nieuwe definitie van asymptotisch vlakke ruimtetijden voor en bewijst drie antipodale matchingsvoorwaarden die leiden tot behoudswetten op de hyperboloïde bij ruimtelijke oneindigheid, waarbij de invloed van gravitationele tails en de breking van de peeling-eigenschap in rekening wordt gebracht.
Dit artikel onderzoekt de thermodynamische limiet van Bogoliubov's theorie voor een zwak interagerend verdund Bose-gas in oneindig volume en toont aan dat, hoewel de limiet niet strikt door een oppervlakterm gecontroleerd kan worden, men er willekeurig dichtbij kan komen door gebruik te maken van warmtekernevaluaties en schattingen van het verschil tussen Neumann-randvoorwaarden en het oneindige ruimte-resultaat.
In dit artikel wordt een rigoureuze probabilistische constructie van het massaloze Sinh-Gordon-model op een oneindige cilinder gegeven, waarbij de -punt correlatiefuncties worden gedefinieerd en hun schaalrelatie wordt aangetoond via spectrale analyse van een kwantumoperator en de theorie van Gaussische multiplicatieve chaos.
Dit artikel toont aan dat in het raamwerk van overgangskansen bit-symmetrie impliceert dat de overgangskansen tussen atomen symmetrisch zijn, wat in combinatie met een sterkere symmetrie-postulaat leidt tot de conclusie dat alleen klassieke modellen en eenvoudige Euclidische Jordan-algebra's overblijven.
Dit artikel bewijst dat (2+1)-dimensionale oplossingen van het Einstein-scalarveld-Vlasov-systeem die dicht bij Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker-ruimtetijden liggen, in het verleden een stabiele, singuliere Big Bang vertonen met een eindige Kretschmann-scalar en dat de Strong Cosmic Censorship-vermoeden geldt voor bepaalde gepolariseerde U(1)-symmetrische vacuümoplossingen.
Dit artikel presenteert vervormingen van de symmetrische deelruimte van qubitketens door de onderliggende -groepstructuur te vervormen naar een quantumgroep , wat resulteert in lokale, positie-afhankelijke vervormingen van het inproduct van elke spin.
Dit artikel bewijst dat de entropie van verstrengeling voor vrije fermionen in niet-willekeurige, ergodische velden voldoet aan de oppervlakwet, door de spectrale eigenschappen te analyseren voor diverse Schrödinger-operatoren, waaronder quasiperiodieke, limiet-periodieke en chaotische potentiëlen.
In dit artikel wordt een twee-parameter Chern-Simons-Schrödinger-energiefunctional afgeleid voor een gas van wisselwerkende abelse anyonen, die de niet-lineaire Landau-niveaus beschrijft en laat zien hoe tegen-roterende vortexen de stabiliteit van het gas tegen ineenstorting vergroten.
Dit artikel toont aan dat voor een niet-triviale spectrale drietal op een niet-commutatieve torus, waarbij de Dirac-operator via partiële conformale herschaling is gerelateerd aan de volledig equivariante Dirac-operator, zowel de spectrale torsie als de Einstein-tensor identiek nul zijn.
In dit werk wordt een volledige classificatie gegeven van conformale Hamilton-operatoren met eindige rang in één dimensie, waarbij wordt aangetoond dat de correlatiefuncties homogene polynomen zijn die worden bepaald door de conformale Ward-identiteiten.