2656 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel stelt universele grenzen vast voor de intersectienummers van BPS-snaargeneratoren in zesdimensionale supergravitatie door Zariski-decompositie te combineren met current algebra-inbeddingen, waardoor de eindigheid van tensorlading-intersecties tot aan dualiteit wordt bewezen.
Dit artikel leidt de eerste expliciete enkelvoudige variabele speciale functie-representatie af van de paarcorrelatiefunctie voor de bulklimiet van een bèta-ensemble buiten de klassieke waarden van en $4$, waarbij deze specifiek uitdrukt in termen van Bessel-functies voor het Sine-proces.
Dit artikel introduceert een multispecies boundary-driven harmonisch proces op een eendimensionale keten, waarbij de verbinding met een integreerbare open rationale Heisenberg-spin keten van hogere rang wordt vastgesteld door de afleiding van R- en K-matrices en de constructie van een double-row transfer matrix, terwijl het ook drie daarmee geassocieerde duale modellen definieert.
Dit artikel presenteert een Cartesiaans roostergestuurde methode die advectie-diffusievergelijkingen met Robin-randvoorwaarden op bewegende domeinen herformuleert als interfaceproblemen, waarbij lokale interfacecorrecties worden gebruikt om een lineair schaalbare, roosteronafhankelijke solver te bereiken met bewezen tweede-orde ruimtelijke en eerste-orde temporele nauwkeurigheid.
Dit artikel formuleert een "eerste kwantisatie" 1-dimensionale AKSZ-theorie op grafen die de Feynman-grafen van een gegeven AKSZ-theorie reproduceert door keuzes voor gauge-fixing te interpreteren als Lagrangiaanse submanifolds die naai-condities definiëren binnen het BV-BFV-formalisme, waarmee een brug wordt geslagen tussen de cohomologische structuur van en een cyclische -algebra in de symplectische categorie van Weinstein.
Dit artikel maakt gebruik van de Schwarziaanse afgeleide om differentiaalvergelijkingen te formuleren en op te lossen die systematisch diverse tweedimensionale ruimtetijd-deelverzamelingen genereren, zuiveren en relateren die thermische deeltjesverdelingen vertonen binnen het kader van kwantumveldentheorie in gekromde ruimtetijd.
Dit artikel onderzoekt de nietlineaire stabiliteit en instabiliteit van stationaire toestanden voor multidimensionale compressibele Euler-Riesz-vergelijkingen onder algemene drukwetten door technieken zoals vrije energie-convexiteit, concentratie-compactheid en relatieve entropie-grenzen te gebruiken om stabiliteitsresultaten vast te stellen, het gedrag in eindige tijd te kwantificeren en de globale existentie van sferisch symmetrische zwakke oplossingen te bewijzen.
Dit artikel bewijst dat voor klassieke deeltjes met stabiele, getemperde en lager-regelmatige paarpotentialen, indien de Lee-Yang-nulpunten van de grootkanonieke partitiefunctie in de thermodynamische limiet begrensd blijven van een reëel punt , dan de thermodynamische limiet en differentiatie met betrekking tot het chemische potentiaal commuteren bij , wat de uniforme convergentie van alle drukafgeleiden en de onafhankelijkheid van de limiterende dichtheid en de deeltjesaantalvariantie van randvoorwaarden waarborgt.
Dit artikel introduceert een nieuw optimalisatiekader dat modulaire spoelen en vacuümvaten voor stellaratoren gezamenlijk ontwerpt, wat de eerste realisatie mogelijk maakt van precieze snowflake-divertors naast standaard X-punt- en nulconfiguraties voor prototypes van de volgende generatie.
Het artikel weerlegt de vermoeden van Maxwell door een specifieke configuratie van vijf puntladingen in de Euclidische ruimte te presenteren die 24 niet-degeneratieve kritieke punten in haar elektrostatische potentiaal genereert, wat het vermoedelijke maximum van overschrijdt.