2353 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel onderzoekt de observabiliteit van de Schrödingervergelijking op niet-compacte hyperbolische oppervlakken door een semiklassisch analysekader te ontwikkelen voor vlakke Hilbertbundels over een compacte basis, wat leidt tot uniforme controle-estimaten en observabiliteitsresultaten voor normale overdekkingen met een vrijwel Abelse dektransformatiegroep.
Dit artikel bevestigt een conjectuur van Lusztig over de surjectiviteit van een afbeelding naar de ruimte van totaal positieve maximale tori, ontkracht een andere conjectuur van hem, introduceert een nieuwe combinatorische 'oppositie'-relatie tussen Bruhat-intervallen om de afsluiting van deze ruimte te karakteriseren, en verbindt deze structuur met het amplituhedron uit de theoretische fysica.
Dit artikel presenteert een expliciete kandidaat voor de Poisson-vertexalgebra van lokale operatoren in de Seiberg-Witten-theorie van pure $SU(2)$ gauge-theorie, die zowel de perturbatieve structuur als niet-perturbatieve correcties via een specifieke differentiaal beschrijft.
Dit artikel toont aan dat exacte, niet-lineaire berggolven in droge adiabatische stroming lineair instabiel worden wanneer de golfsteilheid een kritieke drempel van één derde overschrijdt, wat leidt tot een onstabiele laag onder de tropopauze en uiteindelijk tot chaotische driedimensionale stroming.
Dit artikel presenteert exacte oplossingen voor vergelijkingen van een ideaal vloeistof met niet-relativistische conformale symmetrie, waarbij wordt aangetoond dat de dichtheid en druk gedurende korte tijd willekeurig hoog kunnen worden gemaakt door de parameters aan te passen.
Deze paper introduceert een eenvoudig willekeurige-matrixensemble dat de overgang van integrabiliteit naar chaos in kwantumsystemen kwantitatief beschrijft door te wijzen op de universele, door machtswetten gedomineerde statistiek van de matrixelementen van de niet-integreerbare verstoring.
Dit artikel toont aan dat voor compacte -dimensionale pseudo-Riemannse variëteiten met een puur elektrisch of puur magnetisch Weyl-krommingstensor bepaalde producten van Pontryagin-klassen verdwijnen, wat leidt tot niet-triviale cohomologische obstructies voor het bestaan van dergelijke metrieken en hun relatie met Lorentzse metrieken van specifieke Petrov-subtypen.
Dit artikel betoogt dat commutativiteit voor de localisatie van relativistische deeltjes niet noodzakelijk volgt uit fundamentele lokaliteitsprincipes, omdat elementaire localisatieobservabelen in feite de volledige rustruimte beslaan, terwijl voor minder geïdealiseerde laboratoriumprocedures wel commutativiteit mogelijk is via conditionele POVM's.
In dit artikel wordt de unieke oplosbaarheid van een gemengd randwaardeprobleem voor een tijds-fractionele partiële differentiaalvergelijking met een degenererende coëfficiënt onderzocht, waarbij via een nieuwe operator en de methode van scheiding van variabelen het bestaan van een discreet spectrum wordt bewezen en de relatie tussen de gegevens en de oplosbaarheid wordt vastgesteld.
Dit artikel toont aan hoe de meetkunde en topologie van een Riemannse variëteit de synchronisatiefaseovergang bepalen, waarbij de meetkunde de kritieke koppeling regelt en de topologie (via het Euler-karakteristiek) bepaalt of de overgang continu, discontinu of tricritisch kan zijn.