2255 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit paper introduceert een metrisch-afhankelijke variant van factorisatiehomologie in conform-vlakke Riemann-geometrie die symmetrisch monoidale invarianten definieert en onder geschikte voorwaarden de bol-partitiefunctie van de bijbehorende conformale veldtheorie reproduceert, met expliciete voorbeelden voor die zijn geconstrueerd uit unitaire representaties van .
Deze paper presenteert een Total Lagrangian finite element-framework voor multibody-dynamica met eindige vervormingen, dat een compacte kinematische representatie, een op de vervormingsgradiënt gebaseerde formulering en een gestructureerde methode voor het koppelen van vervormbare lichamen via technische scharnieren combineert om de bewegingsvergelijkingen af te leiden voor systemen met externe krachten, wrijvingscontact en materiaalspecificaties zoals Mooney-Rivlin en Neo-Hookean.
Dit artikel bewijst dat de quantum -divergentie tussen twee normale toestanden op een semifinite von Neumann-algebra gelijk is aan de klassieke -divergentie tussen de corresponderende Nussbaum-Szkoła-verdelingen, waarmee een eerder resultaat voor wordt uitgebreid naar elke semifinite von Neumann-algebra.
Dit artikel onderzoekt de relatie tussen de gegeneraliseerde Schur-index van 4d en superconforme veldtheorieën en de niet-relativistische limieten van integrabele modellen, waarbij het aantoont dat deze indices kunnen worden uitgedrukt in termen van eigenfuncties van elliptische Calogero-Moser- en Ruijsenaars-Schneider-systemen.
Dit artikel ontwikkelt een resurgent aanpak om de unieke voortzetting van mock-thetafuncties over hun natuurlijke grens te bewijzen, waarbij Mordell-Appell-integralen als Laplace-getransformeerden worden gebruikt om een canonieke oplossing te vinden die een onderscheidende familie van deze functies voor de orde 3 en 5 selecteert.
Dit paper waarschuwt dat neurale surrogaten voor multischaal PDE's door spectrale bias en onomkeerbare informatieverlies vaak falen in echt chaotische scenario's, maar wel waardevol kunnen zijn in gunstige omstandigheden zoals medium-range weersvoorspelling, mits er wordt ingezet op hybride modellen en betere rapportage.
Dit artikel introduceert een grafentheoretische methode die het aantal en de lokalisatie van massaloze modi in gelattiseerde theorie-ruimtemodellen uitsluitend bepaalt aan de hand van de topologie van de bijbehorende bipartiete graaf en de Dulmage-Mendelsohn-decompositie, onafhankelijk van modelparameters.
Dit artikel toont aan dat voor een bepaalde klasse van metrieken de verstrooiingskarteringen van twee tijdsafhankelijke Schrödinger-operatoren slechts verschillen door een compacte operator dan en slechts dan als de twee metrieken gerelateerd zijn via een pull-back van een diffeomorfisme.
Dit artikel presenteert een wiskundige analyse van de concentratie van transversale elektromagnetische velden tussen twee nabijgelegen obstakels in het quasistatische regime, waarbij wordt aangetoond hoe niet-lokale randvoorwaarden en golf-frequentie de klassieke gradiëntvergroting en -blow-up beïnvloeden.
Dit artikel introduceert een robuuste en nauwkeurige kwantitatieve directe steekproefmethode voor het reconstrueren van initiële akoestische bronnen op basis van tijdsafhankelijke golfmetingen, waarbij gebruik wordt gemaakt van nieuwe indicatorfuncties die zowel de uniciteit bewijzen als efficiënte numerieke toepassing mogelijk maken.