1668 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel bestudeert niet-Hermitische quantummechanica van een omgekeerd driewellpotentiaal met behulp van exacte WKB-analyse en resurgentie, waarbij het de quantisatievoorwaarden, PT-symmetriebreking en de rol van bounce- en bionconfiguraties voor resonantie-, anti-resonantie- en PT-symmetrische systemen in kaart brengt.
Dit artikel bewijst de goedgesteldeheid van een tweedimensionale incompressibele wervelvergelijking aangedreven door fractioneel transportruis en ontwikkelt een schatter voor de Hurst-parameter op basis van kwadratische functionalen van de oplossing.
Deze paper introduceert het eerste wiskundig onderbouwde raamwerk voor het efficiënt bereiden van Gibbs-toestanden van bosonische systemen, zoals het Bose-Hubbard-model, op een quantumcomputer door aan te tonen dat de bijbehorende dissipatieve generatoren een positieve spectrale kloof bezitten die exponentiële convergentie garandeert.
Dit artikel onderzoekt de niet-Hermitische matrixwaardige Brownse beweging door stochastische differentiaalvergelijkingen af te leiden voor het gekoppelde systeem van eigenwaarden en eigenvector-overlappen, en analyseert de geregulariseerde Fuglede-Kadison-determinant via stochastische partiële differentiaalvergelijkingen en hun gemiddelden.
Deze paper bewijst een stelling over globale goedgesteldeheid en asymptotische convergentie voor de vacuüm-Einsteinvergelijkingen met een positieve kosmologische constante op ruimtetijden met een gesloten driedimensionale basisvariëteit van negatief Yamabe-type, waarbij een nieuw integrerend dempingsmechanisme leidt tot een bewering dat de dynamiek van Einstein-Λ in het algemeen de Thurston-geometrisatie van de onderliggende variëteit niet canoniek codeert, wat een conjectuur van Ringström bevestigt.
Dit artikel onderzoekt de kwantiseerde Coulomb-tak van 4d $Sp(N)$-ijkingstheorieën en toont voor het rang-één geval aan dat deze overeenkomt met de polynomiale representatie van de sferische DAHA van het -type, terwijl voor hogere rangen een overeenkomstige isomorfisme wordt verondersteld en ondersteund door de analyse van 't Hooft-lussen.
Dit artikel presenteert twee methoden voor het berekenen van de dyadische Green-functies van Maxwell-vergelijkingen in gelaagde media, waarbij een nieuwe, vereenvoudigde afleiding via vectorpotentialen wordt getoond die equivalent is aan de bestaande TE/TM-decompositie en tevens toepasbaar is op elastische golven.
Dit artikel biedt een verenigde en pedagogische behandeling van het eerste-passageprobleem voor een Poisson-telproces met een lineaire bewegende grens, waarbij twee methoden worden vergeleken en nieuwe exacte analytische resultaten worden afgeleid, waaronder een expliciete grote-afwijkingfunctie en uitdrukkingen voor de voorwaardelijke gemiddelde eerste-passagetijd.
Dit artikel toont aan dat de gezamenlijke verdeling van SYK-Hamiltonianen met gedeeltelijke interacties in de limiet van grote systemen convergeert naar een gemengd q-Gaussisch systeem, wat een willekeurig model biedt voor asymptotische ε-vrijheid en een isomorfisme onthult met grafproducten van diffuus abelse von Neumann-algebra's.
Dit artikel onderzoekt de observabiliteit van de Schrödingervergelijking op niet-compacte hyperbolische oppervlakken door een semiklassisch analysekader te ontwikkelen voor vlakke Hilbertbundels over een compacte basis, wat leidt tot uniforme controle-estimaten en observabiliteitsresultaten voor normale overdekkingen met een vrijwel Abelse dektransformatiegroep.