1668 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel biedt een verenigde en pedagogische behandeling van het eerste-passageprobleem voor een Poisson-telproces met een lineaire bewegende grens, waarbij twee methoden worden vergeleken en nieuwe exacte analytische resultaten worden afgeleid, waaronder een expliciete grote-afwijkingfunctie en uitdrukkingen voor de voorwaardelijke gemiddelde eerste-passagetijd.
Dit artikel toont aan dat de gezamenlijke verdeling van SYK-Hamiltonianen met gedeeltelijke interacties in de limiet van grote systemen convergeert naar een gemengd q-Gaussisch systeem, wat een willekeurig model biedt voor asymptotische ε-vrijheid en een isomorfisme onthult met grafproducten van diffuus abelse von Neumann-algebra's.
Dit artikel onderzoekt de observabiliteit van de Schrödingervergelijking op niet-compacte hyperbolische oppervlakken door een semiklassisch analysekader te ontwikkelen voor vlakke Hilbertbundels over een compacte basis, wat leidt tot uniforme controle-estimaten en observabiliteitsresultaten voor normale overdekkingen met een vrijwel Abelse dektransformatiegroep.
Dit artikel presenteert een expliciete kandidaat voor de Poisson-vertexalgebra van lokale operatoren in de Seiberg-Witten-theorie van pure $SU(2)$ gauge-theorie, die zowel de perturbatieve structuur als niet-perturbatieve correcties via een specifieke differentiaal beschrijft.
Dit artikel toont aan dat exacte, niet-lineaire berggolven in droge adiabatische stroming lineair instabiel worden wanneer de golfsteilheid een kritieke drempel van één derde overschrijdt, wat leidt tot een onstabiele laag onder de tropopauze en uiteindelijk tot chaotische driedimensionale stroming.
Dit artikel toont aan dat voor compacte -dimensionale pseudo-Riemannse variëteiten met een puur elektrisch of puur magnetisch Weyl-krommingstensor bepaalde producten van Pontryagin-klassen verdwijnen, wat leidt tot niet-triviale cohomologische obstructies voor het bestaan van dergelijke metrieken en hun relatie met Lorentzse metrieken van specifieke Petrov-subtypen.
Dit artikel toont aan hoe de meetkunde en topologie van een Riemannse variëteit de synchronisatiefaseovergang bepalen, waarbij de meetkunde de kritieke koppeling regelt en de topologie (via het Euler-karakteristiek) bepaalt of de overgang continu, discontinu of tricritisch kan zijn.
Dit artikel presenteert een categorische en algebraïsch-geometrische theorie van localisatie voor cohomologische theorieën met een open-gesloten recollement, waarbij wordt aangetoond dat de natuurlijke output een torsor van ondersteunde verfijningen is in plaats van een enkelvoudige gelokaliseerde klasse, en dat onder voorwaarden zoals zuiverheid en concentratie bekende formules zoals die van Atiyah-Bott-Berline-Vergne en Lefschetz worden herleid.
Deze thesis biedt een uitgebreide en heldere afleiding van analytische oplossingen voor de Ornstein-Zernike-vergelijking onder de hard-sfeerbenadering, waarbij methoden van Baxter, Lebowitz en Wertheim worden samengevat en toegepast op de Percus-Yevick- en Mean Spherical Approximations om macroscopische thermodynamische eigenschappen af te leiden.
Dit artikel onderzoekt de statistiek van matrixelementen in het orde-vrije Sachdev-Ye-Kitaev-model en concludeert dat deze, in tegenstelling tot het Lieb-Liniger-model, beter worden beschreven door een gegeneraliseerde inverse Gauss-verdeling dan door Fréchet-verdelingen.