2391 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
In dit artikel worden twee expliciete geometrische realisaties van de grootste uitzonderlijke eenvoudige Lie-superalgebra gegeven als symmetrie-superalgebra van respectievelijk tweede- en derde-orde super-PDE-systemen.
Dit artikel introduceert en bestudeert gefuseerde K-operatoren voor de -Onsager-algebra binnen een universeel raamwerk van K-matrices, waarbij wordt aangetoond dat deze operatoren voldoen aan de reflectievergelijking en een expliciete uitdrukking wordt gegeven voor kleine spins.
Dit artikel bewijst een Hopf-bifurcatiestelling in algemene Banachruimten die de klassieke resultaten van Crandall en Rabinowitz verbetert door geen compactheidsvoorwaarden te vereisen, waardoor de stelling toepasbaar is op semilineaire en kwasilineaire partiële differentiaalvergelijkingen in onbegrensde domeinen.
Dit artikel presenteert een rigoureuze asymptotische analyse van het Riemann-probleem voor de defocuserende niet-lineaire Schrödinger-hydrodynamica met stap-achtige beginvoorwaarden, waarbij Whitham-modulatietheorie en de Deift-Zhou-methode worden gebruikt om zes mogelijke gevallen te classificeren en de lange-termijn-asymptotiek te bepalen.
Dit artikel bestudeert multilineaire Gibbs-maatstaven met Hamiltonianen die worden gegeven door gegeneraliseerde U-statistieken, waarbij voldoende voorwaarden voor replica-symmetrie worden afgeleid, scherpe faseovergangen worden bewezen en een universele zwakke wet voor contrasten wordt gevestigd, wat leidt tot de afleiding van de asymptotische vrije energie en de zwakke limieten van diverse statistieken.
Dit artikel construeert een niet-perturbatieve Noether-lading die een niet-lineaire realisatie biedt van een hogespinsymmetrie-algebroid op de gravitationele fase-ruimte, waarbij straling wordt opgenomen en de symmetrie canoniek wordt gerepresenteerd door parameters die evolueren volgens vergelijkingen die dual zijn aan de asymptotische Einstein-vergelijkingen.
Dit artikel karakteriseert de relaties tussen Cartan-symmetrieën, dynamische gelijkenissen en dynamische symmetrieën in contact-Hamiltoniaanse systemen door een alternatieve vectorveld-decompositie te introduceren, wat leidt tot een nieuwe beschrijving in termen van tensorverdichtheden, de herwinning van bewegingsintegralen onder specifieke voorwaarden en nieuwe criteria voor hun onafhankelijkheid.
Deze paper presenteert een methode om modellen met meerdere quantum many-body scars te construeren via integrabele randtoestanden, waarbij een toren van exacte scar-toestanden met een beperkte spectrum-genererende algebra en sub-volumewet entropie wordt ontdekt die periodieke herlevingsdynamica vertonen.
Deze paper bewijst exponentiële clustering van correlatiefuncties voor hoge-temperatuur Gibbs-toestanden van Bose-Hubbard-modellen door een nieuwe interactie-beeld cluster-expansietechniek te ontwikkelen, wat leidt tot een uniforme bovengrens voor de soortelijke warmte en een verbeterde thermische oppervlakswet voor bosonische systemen.
Dit artikel onderzoekt de evolutie van de torsiestijfheid onder geometrische stromen door grenswaarden af te leiden voor Heisenberg-ruimten en homogene bollen onder de Ricci-stroom, evenals voor strikt convexe vrije-rand-hypervlakken onder de inverse kromtestroom, waarbij in het laatste geval vergelijkingen met een vlakke schijf worden verkregen.