315 papers
Deze paper bewijst dat het nemen van de limiet van willekeurige krommen en het toepassen van een conformale afbeelding op elkaar inwisselbaar zijn, zelfs voor domeinen met ruwe randen, wat essentieel is voor het bestuderen van iteratieve SLE-processen.
Deze paper identificeert de lokale schaallimiet van meerdere grens-tot-grens takken in een uniform opspannende boom als een lokaal meervoudig SLE(2)-proces, waarbij de identificatie gebaseerd is op een martingaal-observabele die wordt verkregen door de bekende martingaal te wegen met discrete partitiefuncties.
Dit artikel bewijst dat de hoogtefunctie van het zes-pijlenmodel in het parameterbereik waarbij en $1 \le c \le 2c > 2$ aanvult.
Dit artikel presenteert een convergentieanalyse voor minimum-actie-methoden gekoppeld aan een eindige-differentiemethode, waarbij wordt aangetoond dat de convergentieordes voor het minimum van de discrete Freidlin-Wentzell-actiefunctional respectievelijk 1/2 en 1 bedragen bij respectievelijk multiplicatieve en additieve ruis, en tevens de convergentie van de stochastische -methode voor SDE's met kleine ruis in termen van grote afwijkingen blootlegt.
Dit artikel presenteert een nieuwe, beknopte berekening van koppelingskansen voor meervoudige chordale interfaces in diverse kritische modellen, gebaseerd op een convexiteits- en een nieuw uniekheidseigenschap van lokale meervoudige SLE-maten die voor alle gelden.
Dit artikel bewijst het Freidlin-Wentzell-groot-afwijkingsprincipe voor de stochastische Cahn-Hilliard-vergelijking en toont de convergentie van de groot-afwijkingsratefunctie voor de ruimtelijke eindige-differentiemethode aan door gebruik te maken van -convergentie en uniforme begrenzingen om de uitdaging van een niet-eenzijdig Lipschitz-driftcoëfficiënt te overwinnen.
Dit artikel bewijst een centrale limietstelling voor de tijdsgemiddelden van de achterwaartse Euler-Maruyama-methode bij het benaderen van ergodische limieten van stochastische differentiaalvergelijkingen met superlineair groeiende driftcoëfficiënten, waarbij zowel directe afleidingen als Poisson-vergelijkingen worden gebruikt afhankelijk van de afwijkingorde.
Dit artikel presenteert een M-estimator voor het schatten van een onbekend veranderpunt en de bijbehorende diffusiviteitswaarden in een stochastische warmtevergelijking met een ruimtelijk variërende diffusiviteit, waarbij de schatters respectievelijk convergeren met de snelheid en op basis van lokale ruimtelijke metingen.
Dit artikel presenteert en analyseert een Euler-Maruyama-numeriek schema voor één-dimensionale stochastische differentiaalvergelijkingen met een driftterm die een veralgemeende functie in de Hölder-Zygmund-ruimte is, waarbij een bovengrens voor de sterke -convergentiesnelheid wordt bewezen en de resultaten numeriek worden geïmplementeerd.
Dit artikel bewijst dat homogenisatie en renormalisatie voor het gegeneraliseerde parabolische Anderson-model op de tweedimensionale torus commuteren, door een nieuw oplossingsansatz te introduceren dat een uniforme vastepuntprobleemstelling mogelijk maakt en de noodzaak van commutatorestimaten in de para-gecontroleerde calculus elimineert.
Dit artikel introduceert een methode om de convergentie van ergodische gemiddelden in reversibele Markov-ketens te versnellen door het gebruik van geoptimaliseerde grafische filters, specifiek de Chebyshev- en Legendre-filters, die aanzienlijk beter presteren dan de traditionele Birkhoff-gemiddelden.
Dit artikel toont met behulp van een nieuwe aanpak gebaseerd op willekeurige matrices aan dat lokale symmetrie in ongerichte grafen binnen het onafhankelijke cascade-model leidt tot een globale symmetrie in de activatiedynamiek, waarbij de kans dat knop binnen stappen wordt geactiveerd vanuit gelijk is aan de kans dat wordt geactiveerd vanuit .
Dit artikel bewijst dat grote uniforme bomen met vaste graad- en hoogtelimieten, onder natuurlijke convergentievoorwaarden voor het profiel, na geschikte herschaling convergeren, waarbij coalescentprocessen worden gebruikt om paden naar de wortel te analyseren en zo schaallimieten voor Bienaymé-Galton-Watson-bomen in een veranderende omgeving te verkrijgen.
Dit artikel introduceert een empirisch functionaal dat, door Talagrand's generieke kettingmechanisme te combineren met optimale middenschattingen, een optimale uniforme middenschatting biedt voor een klasse van functies onder minimale aannames.
In dit artikel worden identiteiten voor uitstap- en resolventproblemen afgeleid voor een proces dat tussen twee Lévy-processen schakelt op basis van een drempel en Poisson-aankomsttijden, waarbij alle resultaten worden uitgedrukt in nieuwe generalisaties van schaalfuncties en geïllustreerd worden met een risicoproces met uitgestelde dividendbetalingen.
Dit artikel levert explicite foutgrenzen in totale variatieafstand voor de benadering van het aantal maximums en near-maxima in onafhankelijke steekproeven, waarbij gebruik wordt gemaakt van logaritmische en Poisson-verdelingen voor discrete variabelen en een negatief-binomiale verdeling voor continu variabelen, met illustraties voor geometrische, Gumbel- en uniforme verdelingen.
In dit artikel bewijzen de auteurs een standaard centrale limietstelling voor het genormaliseerde aantal driehoeken in een klasse van exponentiële willekeurige grafen, die geldig is voor het volledige analytische gebied van de vrije energie en gebaseerd is op een polynoomrepresentatie van de partitiefunctie.
Dit artikel onderzoekt het Benford-gedrag in probabilistische modellen voor het fragmenteren van stokken en dozen, waarbij het een noodzakelijke en voldoende voorwaarde voor sterke Benford-convergentie bij stokfragmentatie afleidt en een conjectuur over de convergentie van boxfragmentatie naar sterke Benford-waarden bevestigt.
Dit artikel introduceert een nieuwe aanpak om de relatie tussen de dragers van voorwaardelijke maten en hun geometrische rangschikking in de Wasserstein-ruimte via de disintegratiemap te analyseren, waarmee criteria worden vastgesteld om te bepalen wanneer dergelijke maten voortkomen uit een metrische maatfoliatie.
Dit artikel biedt expliciete bovengrenzen voor de kwantitatieve convergentie van getrainde enkelvoudige laag-neurale netwerken naar Gaussische processen in de limiet van oneindige breedte, waarbij wordt aangetoond dat de kwadratische Wasserstein-afstand polynoommatig afneemt met de netwerkbreedte.