94 papers
Dit artikel toont aan dat de waarneembare categorie van q-tame multiparameter persistentiemodules een metrisch complete en Krull-Schmidt-ruimte vormt met een compatibele structuur waarbij afstand nul gelijkstaat aan isomorfie, en beargumenteert dat deze categorie de juiste setting biedt voor multiparameter persistentie.
Dit artikel bewijst dat voor representaties van compacte quantumgroepen op Hilbert- of Banachruimten diverse vormen van uniforme continuïteit equivalent zijn aan het hebben van een eindig spectrum, wat een generalisatie vormt van het klassieke geval voor compacte groepen.
Dit expositieve artikel biedt een zelfstandig bewijs van de classificatie van eindigdimensionale -vectorruimten met twee specifieke lineaire operatoren, waarbij de oorspronkelijke resultaten van Gelfand, Ponomarev en Kraft worden herschreven in de taal van Kraft-quivers naar aanleiding van een recente suggestie van Chai.
In dit artikel worden de spectra en de zeta-geregulariseerde determinanten van de Rumin-differentiaals berekend in irreducibele unitaire representaties van de (2,3,5) nilpotente Lie-groep, waarbij voor de Schrodinger-representaties de spectra worden bepaald en voor de generieke representaties de analytische torsie wordt geëvalueerd.
De auteurs definiëren het concept van sterk verstrengelde modules voor een vertex-operatoralgebra, bewijzen dat daarvoor goed gedefinieerde gegradueerde pseudo-sporen bestaan die specifieke eigenschappen bezitten, en passen deze theorie toe om de structuur van onontbindbare reducibele gegeneraliseerde modules voor Heisenberg- en Virasoro-algebra's volledig te karakteriseren.
In dit artikel worden differentiaaloperatoren die symmetrieën verbreken, gedefinieerd van een lijnbundel over de reële projectieve ruimte naar een vectorbundel over , volledig geclassificeerd en geconstrueerd, waarbij ook hun factorisatie-identiteiten, de vertakkingswetten van de bijbehorende gegeneraliseerde Verma-modules van en de daaruit voortvloeiende -representaties worden onderzocht.
Dit artikel geeft een overzicht van de Plancherel-theorie voor Riemanniaanse symmetrische ruimten en illustreert hoe Harish-Chandra's Plancherel-stelling hieruit kan worden afgeleid met behulp van recent ontwikkelde methoden voor reële sferische ruimten.
Deze paper introduceert het concept van uniform dominante lokale ringen, levert voldoende voorwaarden en constructiemethoden voor deze klasse, en gebruikt deze resultaten om bovengrenzen voor het Orlov-spectrum van singulariteitscategorieën af te leiden.
Dit artikel beschrijft de expliciete decompositie van de gezamenlijke actie van de superalgebra's en op de supersymmetrische algebra door de hoogste gewichten en bijbehorende vectoren te identificeren, waarmee een eenduidige correspondentie tussen hun irreducibele representaties wordt bevestigd.
In dit artikel wordt het concept van een Calabi-Yau-kwadruuple geïntroduceerd om te bewijzen dat de bijbehorende Higgs-categorie een -Calabi-Yau-Frobenius-extriatigeerde categorie is met een canoniek -cluster-tilting-deelcategorie, en dat zowel de relatieve AGK-constructie als de Higgs-constructie silting-reductie omzetten in Calabi-Yau-reductie.
In dit artikel construeren de auteurs een diagrammatische categorificatie van de sferische module over de Hecke-algebra, bewijzen ze dat deze een basis voor de morfismeruimten bezit, en tonen ze aan dat deze equivalent is aan een bestaande algebraïsche sferische categorie.
Dit artikel generaliseert de reflectietheorie van Nichols-algebra's naar coquasi-Hopf-algebra's met een bijectieve antipode, waarbij wordt aangetoond dat een rij van eindig-dimensionale irreducibele Yetter-Drinfeld-modulen die alle reflecties toelaten, een semi-Cartagraf oplevert, wat wordt geïllustreerd aan de hand van een voorbeeld van een affiene Nichols-algebra van rang drie.
Deze paper ontwikkelt een stabiliteitstheorie voor minimale projectieve resoluties van modules over een eindige metrische poset, waarbij wordt aangetoond dat de bottleneck-afstand tussen resoluties wordt begrensd door de Galois-transportafstand tussen modules, wat leidt tot een veralgemeende stabiliteitsstelling voor Möbius-inversie en multiparameter-persistentie.
Het artikel bewijst dat de Kazhdan-Lusztig-categorie van de W-algebra , afgeleid van een enkelvoudige, enkelvoudig-geschaarde Lie-algebra via kwantum Hamilton-reductie, voor elk nilpotent element en elk irrationaal niveau een gebraide tensor-equivalentie is met de Kazhdan-Lusztig-categorie van de bijbehorende affiene vertexalgebra.
In dit artikel wordt aangetoond dat de Hochschild-cohomologiering van een zelfinjectieve Nakayama-algebra altijd een Batalin-Vilkovisky-algebra is, waarmee een vraag van Lambre, Zhou en Zimmermann wordt beantwoord en onnauwkeurigheden in de literatuur worden gecorrigeerd.
Dit artikel construeert een muur-en-kamerstructuur voor maximale modificatie-algebra's van 3-dimensionale geïsoleerde singulariteiten, bewijst een verband tussen de tilting-Noetheriaanse eigenschap en mutatieconnectiviteit, en beschrijft de relatie tussen stabiliteitsvoorwaarden en de auto-equivalentiegroep via een reguliere overdekking.
Dit artikel ontwikkelt de algemene theorie van Poisson-commutatieve deelalgebra's die voortvloeien uit splijtingen van reductieve Lie-algebra's in twee oplosbare horosferische deelalgebra's, en leidt hieruit resultaten van de Adler-Kostant-Symes-theorie af.
De auteurs construeren een reeks eindig-dimensionale quantumgroepen van het type Super A die leiden tot niet-semisimpele modulaire categorieën, classificeren hun lintstructuren en demonstreren dat de bijbehorende knop-invarianten bepaalde knopen kunnen onderscheiden die door de Jones- of HOMFLYPT-polynomen niet te onderscheiden zijn.
Dit artikel classificeert deformatiekwantisaties van gladde en toelaatbare symplectische supervariëteiten, generaliseert het resultaat van Bezrukavnikov en Kaledin naar het supergeval, relateert deze kwantisaties aan die van hun even gereduceerde symplectische variëteiten, en past de theorie toe op nilpotente banen van basale Lie-superalgebra's.
Deze paper introduceert een homologische stratificatie voor rigide-compact gegenereerde tensor-triangulaire categorieën, bewijst dat deze onder de aanname van Balmer's 'Nerves of Steel'-vermoeden uitstekende descendentie-eigenschappen bezit, en past deze theorie toe om eerdere resultaten over equivariante modulespectra van eindige groepen uit te breiden naar compacte Lie-groepen.