1104 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit onderzoek gebruikt Light-Front Hamiltonian Effective Field Theory om aan te tonen dat niet-perturbatieve multi-pion-bijdragen een cruciale rol spelen in het verklaren van de flavor-asymmetrie in nucleonen en deuterium, waarbij een verenigd kader wordt geboden voor het analyseren van zowel intrinsieke nucleonstructuur als nucleaire modificaties.
In dit werk wordt met behulp van een effectieve Lagrangiaan-aanpak de productie van hoge-spin - en -mesonen () in -reacties onderzocht, waarbij het model succesvol wordt gecalibreerd aan de hand van bestaande data voor de -toestanden en vervolgens voorspellingen worden gedaan voor de productiekruisdoorsneden van hun spin-partners die waarneembaar zijn in toekomstige experimenten.
Deze studie rapporteert de succesvolle simulatie van robuuste en coherente niet-Abelse hadro-dynamica op een ruisgevoelige 156-qubit IBM-processor, waarbij een hardware-efficiënte codering en meetfoutmitigatie worden gebruikt om de beperkingen van klassieke algoritmen te overwinnen en een schaalbare route naar een praktisch quantumvoordeel in de deeltjesfysica aan te tonen.
In deze studie wordt met behulp van *ab initio* kernrooster-effectveldtheorie de halostructuur van Be onderzocht, waarbij de grondtoestand-pariteitinversie en de uitgebreide materieradius worden verklaard door de bezetting van een -moleculaire orbitaal door de valentie-neutron, wat leidt tot een prominente prolate deformatie en een diffuse neutronenstaart.
Dit artikel presenteert de Gamow-Gouden Regel voor multikanaalsverstrooiing om vervalverdelingen, partiële vervalconstanten, -breedtes en vertakkingsverhoudingen van resonanties te berekenen, wat wordt geïllustreerd met twee gekoppelde kanaalspotentiaalputten.
Dit artikel breidt eerdere bevindingen over de entanglementstraal in (2+1)D Yang-Mills-theorie uit door de topologische structuur van deze straal te analyseren, waarbij wordt aangetoond dat deze straal de intrinsieke dikte van de fluxbuis vertegenwoordigt die volledig doorgesneden moet worden om een niet-nul bijdrage aan de entanglemententropie te verkrijgen.
Deze paper ontwikkelt een effectieve veldtheorie voor de kwantisatie van oppervlakteoscillaties (ripplons) in zelfgebonden superfluïde druppels, waarbij de stabiliteit en het energieniveau van deze modi worden bepaald door de verhouding tussen oppervlaktespanning en bulk-compressibiliteit.
Deze studie bevestigt dat de Coulomb-breeksecties voor halo-kernen zoals Be ongevoelig zijn voor spectroscopische factoren, zolang de asymptotische normalisatiecoëfficiënt constant wordt gehouden.
Dit onderzoek toont aan dat een microscopische collectieve Hamiltoniaan, die kwantumvormfluctuaties meeneemt, de structurele overgangen en de vermindering van scherp gepredictieerde schelpeffecten in zware superzware kernen (104 ≤ Z ≤ 126) nauwkeurig beschrijft, waarbij de stabiliteit rond de magische neutronengetallen N=184 en N=258 aanzienlijk wordt beïnvloed door dynamische correlatie-energieën.
Deze notie onderzoekt de interpretatie van een recente analyse over eindgrootteschaalverhouding van netto-proton cumulanten in zware-ionenbotsingen en verduidelijkt kritieke aspecten zoals de toewijzing van de pseudorapidity-acceptatie aan de systeemgrootte en de behandeling van thermodynamische schalingsvelden voor een consistente interpretatie van het kritieke eindpunt.