785 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende grensgebieden waar de wetten van de fysica de scheikunde raken. Van het gedrag van atomen in nieuwe materialen tot de complexe interacties die moleculen samenstellen, deze papers verkennen hoe fundamentele krachten onze chemische wereld vormgeven. Het is een dynamisch domein dat vaak vergeten wordt, maar essentieel is voor doorbraken in zowel energieopslag als nieuwe geneesmiddelen.
Elk artikel hieronder komt rechtstreeks vanuit arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke voorpublicaties. Bij Gist.Science verwerken we elke nieuwe preprint in deze categorie direct, zodat je niet alleen toegang krijgt tot de originele technische inhoud, maar ook tot een heldere, begrijpelijke samenvatting in gewone taal. Zo blijft je altijd up-to-date zonder vast te zitten in jargon.
Hieronder vind je de nieuwste publicaties die deze snelle ontwikkelingen in de chemische fysica vastleggen.
Dit onderzoek toont aan dat machine-learned interatomische potentialen, en met name fijngefineerde foundation modellen, de sampling-beperkingen van ab initio moleculaire dynamica voor geconcentreerde water-in-zout elektrolyten effectief overwinnen en uitstekende overeenkomst met experimentele waarnemingen bereiken.
Dit onderzoek valideert een correctieschema voor eindige lithiumclusters om adsorptie-energieën en decompositiebarrières van ethyleencarbonaat op lithium (100) nauwkeurig te berekenen met hoogwaardige theorieën, en identificeert de B97X-V-functie als de meest veelbelovende methode voor de studie van elektrolyt-interfaciale chemie.
Deze studie ontrafelt de mechanismen van mangaan(II)-verwijdering door biochar door experimenten en atomaire simulaties te combineren, en onderscheidt hierbij duidelijk tussen alkalische neerslag bij hoge temperaturen en oppervlaktecomplexatie via ionenuitwisseling bij lagere temperaturen.
Dit reviewartikel biedt een overzicht van de historische context en recente doorbraken in het microscopisch begrip van vloeistofeigenschappen, waarbij theoretische, computationele en experimentele benaderingen worden geïntegreerd om de complexe atomaire dynamica van vloeistoffen te ontrafelen.
Deze studie introduceert een nauwkeurig tensoriële machine learning-model dat de berekening van volledige NMR-spectra voor diverse zeolieten en kernen mogelijk maakt, waardoor de hoge rekenkosten van traditionele eerste-principes-methoden worden omzeild.
Deze studie introduceert een nieuwe methode voor cryo-EM van oplosbare eiwitten via soft-landing electrospray ion beam deposition (ESIBD), die het mogelijk maakt om chemisch geselecteerde monsters met hoge resolutie (2,5–4,8 Å) in beeld te brengen en zo directe correlaties tussen native massaspectrometrie en structurele details bloot te leggen.
Dit artikel introduceert analytische nucleaire gradiënten voor state-averaged orbital-optimized configuration interaction singles (SACIS) en zijn spin-geprojecteerde variant (SAECIS), waarmee conische intersecties met hoge nauwkeurigheid en tegen lage rekenkosten kunnen worden geoptimaliseerd, waarbij SACIS als de meest kostenefficiënte methode voor algemene toepassingen wordt aanbevolen.
Dit artikel beschrijft hoe combinaties van Bayesiaanse machinelearning en beperkte willekeurige wandelingen worden gebruikt om pulsed Dynamic Nuclear Polarization (DNP)-pulssequenties *in situ* te ontwerpen, waardoor de gevoeligheid van NMR en MRI aanzienlijk wordt verhoogd ondanks de complexiteit van grote elektron-kern spinsystemen.
Deze studie introduceert de POS-CCSD-methode om positronbindingsenergieën in moleculen te berekenen door elektronen en positronen gelijktijdig te behandelen, en toont aan dat elektroncorrelatie essentieel is voor een nauwkeurige beschrijving van deze systemen, hoewel volledige overeenstemming met experimentele data nog beperkt wordt door de convergentie van de gebruikte basissets.
Dit paper introduceert een 'occupancy extrapolation'-methode die, geïnspireerd door Landau's Fermi-liquid-theorie, excitatie-energieën voor vele aangeslagen toestanden efficiënt en nauwkeurig voorspelt door een Taylor-expansie van de energie ten opzichte van orbitale bezettingsfluctuaties uit te voeren op basis van grondtoestandberekeningen.