816 papers
Dit onderzoek toont aan dat de dynamiek van fase-scheiding in meercomponenten-vloeistofmengsels wordt gedicteerd door topologische beperkingen, waarbij in dunne geometrieën het vierkleurenstelling leidt tot onderdrukte coalescentie en een universeel coarsening-gedrag, terwijl dit in driedimensionale systemen pas asymptotisch optreedt.
Deze paper classificeert de irreducibele anyon-sectoren van Levin-Wen-modellen over een willekeurige unitaire fusie-categorie als in één-op-één-correspondentie met de equivalente klassen van simpele objecten van het Drinfeld-centrum , door expliciete string-operatoren te construeren die anyonen tussen puncturen verplaatsen en hun fusiekanalen veranderen.
Dit rapport toont aan dat Datawell Waverider-buoy's systematisch hogere energie-niveaus rapporteren voor het hoogfrequente deel van het golfspectrum (0,2–0,6 Hz) dan andere buoy-types, wat een zorg wekt voor de nauwkeurigheid en consistentie van operationele golfmodellen.
Dit artikel introduceert een unificerend raamwerk dat projectieve limieten van waarschijnlijkheidsmaten koppelt aan directe limieten van hun symmetriegroepen, waardoor de theorie van grafon- en graafexlimieten als triviale corollaria wordt afgeleid en een brede klasse van random graafmodellen met beperkte gemiddelde graad wordt bestudeerd.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van automatische differentiatie de analyse van de volledig gekoppelde 3D-hulsinstabiliteit in deeltjesversnellers mogelijk maakt door in plaats van 441 slechts 21 differentiaalvergelijkingen op te lossen, waardoor een nieuwe, door ruimte-lading veroorzaakte instabiliteitsstopband wordt ontdekt.
Deze studie presenteert een experimentele methode om dunne, centimetrische elastische capsules te fabriceren die als regelbare macroscopische analoga van vloeistofdruppels fungeren, waarbij de effectieve oppervlaktespanning via hydrostatische inflatie kan worden afgesteld en de dynamiek uitsluitend wordt bepaald door de hoekspanning.
Deze studie toont aan dat verhoudingen van partitiefuncties, berekend met de tensor-renormalisatiegroep voor het Ising- en Potts-modellen, bij kritische punten universele waarden aannemen die overeenkomen met conformale veldtheorie, inclusief logaritmische correcties voor het vier-toestand Potts-model.
Dit artikel presenteert een systematische studie van de splijtingsbarrières en statische eigenschappen van even-even actinidenkernen binnen het Warschau macroscopisch-microscopische model, waarbij een verfijnde Fourier-over-sferoïde-parameterisatie wordt gebruikt om de potentie-energielandschappen te verkennen en een duidelijk, zij het ondiep, derde minimum voor thorium-isotopen vast te stellen dat ontbreekt in zwaardere actiniden.
Dit artikel introduceert een methode voor de geometrische controle van grensgekatalyseerde vertakkingsprocessen door een kritieke absorptiesnelheid te bepalen die de populatiegroei in evenwicht houdt met uitsterven, gebaseerd op een Steklovspectraalprobleem dat een overgang tussen exponentiële groei en uitsterven beschrijft.
Dit artikel introduceert minimale modellen, zoals het Arithmetische Ising-model en klassieke gasmodellen, die aantonen dat entropische effecten kunnen leiden tot spontane symmetriebreking en geordende fasen bij willekeurig hoge temperaturen.
Dit artikel vult een bestaand gat in de literatuur door aan te tonen dat volumedivergenties in de maat voor kwadratische zwaartekracht, net als in de algemene relativiteitstheorie, in het extremale geval wederzijds opheffen, terwijl het ook de complexiteit van niet-invariante maten en de renormalisatie in gekromde ruimtetijd bespreekt.
Het artikel toont aan dat een degeneratie wormgat volgens een uitgebreid equivalentieprincipe ineenstort tot een niet-doorgankelijk Einstein-Rosen-wormgat, hoewel de doorgankelijke toestand langdurig kan bestaan.
In dit artikel berekenen de auteurs de leidende orde amplitude en waarschijnlijkheid voor elastische verstrooiing van een elementair meson en een kink in het -dubbelputmodel, waarbij ze aantonen dat de verstrooiingsamplitude een pool vertoont bij een energie die overeenkomt met de excitatie van een onstabiele resonantie.
Dit artikel berekent holografisch de shear correlatoren bij lage temperaturen in een sterk gekoppelde 3-dimensionale theorie en toont aan dat kwantumcorrecties de shear viscositeit verhogen en de verhouding laten afwijken van de semiclassical limiet, waarbij deze bij zeer lage temperaturen divergeert.
Deze paper introduceert het Open Polymers 2026 (OPoly26)-dataset, bestaande uit meer dan 6,57 miljoen DFT-berekeningen op polymergebaseerde structuren, om machine learning-modellen voor polymeren te verbeteren en bij te dragen aan universele atomaire modellen.
In dit artikel construeren de auteurs de unieke primaire energiemomentum-tensor voor een conformale vrije scalar door deze uit te drukken als een som van Gegenbauer-polynomen, waarbij ze zowel het lokale geval met gehele exponenten als het niet-lokale geval met reële exponenten behandelen en de resultaten verifiëren via behoudswetten, traceeloosheid en vergelijking met Juhl's formules voor GJMS-operatoren.
Dit artikel schetst met behulp van kwantum-Monte Carlo-simulaties een unificerend microscopisch beeld van zelfopsluiting van onzuiverheden in tweedimensionale Bose-systemen, waarbij twee verschillende mechanismen worden geïdentificeerd: een interactie-gedreven overgang in het superfluïde en een compressibiliteits-gestuurde lokalisatie met defectkwantisatie in de Mott-isolator.
Dit artikel toont aan dat elke zelf-dual niet-lineaire elektrodynamica in vier dimensies kan worden uitgebreid naar een -dualiteit-invariante theorie in $4p(2p-1)$-vormen worden geconstrueerd die worden gedefinieerd door de spoor van de energie-impulstensor.
Deze studie toont aan dat een statistisch mechanisch model, gebaseerd op *in vitro* bindingsenergieën van de transcriptiefactor Klf4, nauwkeurig de genomische bezetting van Klf4 in het menselijk genoom kan voorspellen zonder extra aanpassingsparameters.
Dit artikel introduceert een nieuwe, grootte-extensieve en convergente ab initio gekoppelde-clustertheorie (ΔCC) voor zowel niet-geïntegreerde als gedegenereerde systemen, evenals een verwante quasidegenerate variant (QCC), die bij transitionele energieën superieure prestaties levert vergeleken met bestaande methoden zoals CI, EOM-CC, ΔMP en MBGF.