108 papers
In dit werk wordt een faseveldkader ontwikkeld voor het simuleren van apoptose, waarbij configuratiemechanica wordt afgeleid en morfologische overgangen zoals celkrimp en membraanblebbing worden onderzocht om therapeutische toepassingen mogelijk te maken.
Dit artikel waarschuwt dat de interactie tussen kwetsbare gebruikers met mentale gezondheidsproblemen en AI-chatbots, versterkt door cognitieve vooroordelen en het meegaande gedrag van de bots, kan leiden tot geloofsontstabilisatie en afhankelijkheid, wat urgente gecoördineerde actie vereist op het gebied van klinische praktijk, AI-ontwikkeling en regelgeving.
Deze studie analyseert langdurige monitoringgegevens uit drie reservoirs in Guangdong, China, om een dynamisch hydro-ecologisch model te ontwikkelen dat de niet-lineaire interacties tussen temperatuur, nutriënten en chlorofyl-a kwantificeert en aantoont dat stikstof een sterkere drijvende kracht is dan fosfor voor algenbloei in deze subtropische systemen.
Dit onderzoek toont aan dat de keuze van muzikale feature-encodings de structuur van netwerken fundamenteel beïnvloedt, waarbij een compromis bestaat tussen rijke, gedetailleerde representaties die de toestandruimte uitbreiden en eenvoudige, geperste weergaven die een hogere onzekerheid maar lagere modelfouten opleveren voor het modelleren van menselijke verwachtingen.
Dit paper introduceert MIG-Vis, een methode die variatie-automatische codering en mutual information-gestuurde diffusiemodellen combineert om te aantonen dat neurale populaties in de hogere visuele cortex van makaken georganiseerd zijn in semantisch selectieve subspaces die specifieke visuele eigenschappen coderen.
Dit paper introduceert pHapCompass, een probabilistisch algoritme voor het assemblen van haplotypen in diploïde en polyploïde genomen dat ambiguïteit in read-toewijzing expliciet modelleert om een verdeling over haplotype-faseringen te berekenen en onzekerheid te kwantificeren, terwijl het ook een nieuwe simulatie-workflow en geëxtendeerde evaluatiemetrics biedt voor realistischere polyploïde studies.
Deze paper introduceert Equivariant Asynchronous Diffusion (EAD), een nieuw diffusion-model dat een adaptief, asynchroon ontmiddelingschema gebruikt om de hiërarchische structuur van moleculen beter te vangen en zo de prestaties bij het genereren van 3D-moleculaire conformaties te verbeteren.
Dit artikel introduceert een agentisch framework dat ongestructureerde informatie uit biomedische literatuur omzet in uitvoerbare onderzoeksobjecten, waardoor geautomatiseerde datahergebruik en cross-studie analyses op schaal mogelijk worden.
Dit artikel toont aan dat cellen zelfs bij extreem lage concentraties van chemotactische signalen de richting van de bron snel en nauwkeurig kunnen bepalen door gebruik te maken van statistieken van de allereerste bindingsevents, die meer informatie bevatten dan latere gebeurtenissen.
Dit artikel introduceert SDSR, een schaalbaar spectrale divide-and-conquer-algoritme voor het reconstrueren van soortbomen dat, onder het multispecies coalescent-model, een tot 10-voudige snelheidswinst biedt ten opzichte van bestaande methoden zonder in te boeten aan nauwkeurigheid.
Deze studie presenteert een doorbraak waarbij een compact en performant hematopoëtisch algoritme wordt geëxtraheerd uit de interne mechanica van het foundation-model scGPT, wat resulteert in een standalone methode die zonder hertraining superieure prestaties levert ten opzichte van bestaande tools en de interpretatie van biologische foundation-modellen mogelijk maakt.
Deze paper introduceert een flexibele steekproefmethode met stochastische beam search voor gemaskeerde taalkundige modellen die, zoals blijkt uit uitgebreide in silico en in vitro tests op antilichamen, minstens zo belangrijk is voor het optimaliseren van biologische eigenschappen als de keuze van het model zelf.
Deze studie toont aan dat, ondanks de COVID-19-pandemie, de modulaire architectuur van psychopathologische symptoomnetwerken bij jongvolwassenen stabiel bleef, terwijl de controle over deze netwerken verschuift van een vroege focus op stressgerelateerde symptomen naar een later, meer verspreid patroon over emotionele, cognitieve en sociale domeinen.
Dit artikel introduceert JEDI, een hiërarchisch model dat neurale dynamica over verschillende taken en contexten heen analyseert door een gedeelde inbeddingsruimte te leren, waardoor robuuste en schaalbare inzichten in hersenmechanismen mogelijk worden vanuit beperkte experimentele data.
Deze studie toont aan dat ATP-concentratie en de vrije energie van fosforylering de snelheid, voortplantingsrichting en kritische nucleuskolom van triggergolven in cellulaire biochemische systemen reguleren, waardoor metabolische toestanden direct de ruimtelijke dynamiek van celbeslissingen beïnvloeden.
LabConstrictor overbrugt de kloof tussen Jupyter-notebooks en gebruiksvriendelijke desktoptoepassingen door via een GitHub-pipeline volledig geautomatiseerde, één-klik installaties te genereren die reproducibiliteit garanderen en de adoptie van open-source software in de levenswetenschappen versnellen.
Deze paper introduceert SNPgen, een tweestaps latent diffusion-model dat privacy-bevarende, fenotype-gestuurde synthetische genotype-data genereert die prestatie-technisch vergelijkbaar zijn met real-data voor polygenische risicoscores, zonder individuele privacy te schenden.
Deze paper introduceert een parameter-efficiënte Diffusion Transformer die, dankzij een 2D CNN-encoder en DDPO-finetuning, 200bp celtype-specifieke regulatoire DNA-sequenties genereert met een aanzienlijk snellere convergentie, minder memorisatie en een 38-voudige verbetering in voorspelde regulatoire activiteit vergeleken met eerdere modellen.
Dit artikel introduceert een stochastisch model voor ruimtelijke concurrentie dat aantoont dat hoewel extreme waarden van eerste-doorgangstijden initiële symmetriebreking kunnen veroorzaken, een niet-reciproque interactiebias essentieel is om lokale fluctuaties te onderdrukken en een robuuste macroscopische dominantie te stabiliseren.
De auteurs ontwikkelen een statistisch-mechanische theorie die de regressiecapaciteit voor continue variabelen relateert aan de geometrische eigenschappen van neurale variëteiten, waardoor ze in het visuele systeem van apen een toenemend vermogen tot het decoderen van objectpositie en -grootte kunnen aantonen.