1157 papers
Deze paper introduceert een samenstellbaar data-toegangsmodel voor kwantum-gecodeerde gegevens dat leidt tot polynoomverbeteringen in de complexiteit van gedistribueerde inwendig-product-schatting en een nieuw perspectief biedt op de kracht van tijdsbeperkte fouttolerante kwantumcircuits.
Dit artikel presenteert een veralgemeende -paaringsbenadering voor interactieve niet-Hermietse systemen in willekeurige dimensies, die nieuwe fenomenen zoals de niet-Hermietse hoekmomentoperatoren en de anormale lokalisatie van eigenstates onthult, terwijl het tevens een unificatie van symmetrieën in het Hubbard-model biedt.
Deze studie toont aan dat het bestaande kwantum-optische model voor gravitationele roodverschuiving slechts tot eerste orde geldig is en introduceert een noodzakelijke voorwaarde waarbij het aantal hulpmodi gelijk moet zijn aan het aantal fotonomodi om de transformatie correct te beschrijven.
Dit artikel onderzoekt de gevolgen van het afkappen van oneindige bosonische basissets voor de correcte evaluatie van vibratie-Hamiltonianen in quantumcomputing, met name door de verstoring van de sluitingsrelatie en de normal ordering van ladderoperatoren, en illustreert dit numeriek aan de hand van een anharmonisch dubbelputpotentiaalmodel.
Dit artikel stelt een protocol voor het genereren van superposities van orthogonaal geperste toestanden in een kwantumharmonische oscillator voor, gebaseerd op een kwadratische koppeling met een qubit, en onderzoekt de robuustheid hiervan tegen decoherentie alsmede de toepassing in een foutcorrigerende code.
Deze studie biedt een unificerend perspectief op snelheidslimieten in zowel klassieke als kwantumdynamica door aan te tonen dat temporele Fisher-informatie wordt begrensd door fysieke kosten en statistische afstanden, wat leidt tot fundamentele beperkingen op de tijdsduur van toestandsveranderingen.
De auteurs ontwikkelen een niet-Hermitische generalisatie van de numerieke renormalisatiegroep om het niet-Hermitische Kondo-model op te lossen, waarbij ze een niet-perturbatieve oplossing bieden die een nieuw fase-diagram onthult met een compleet nieuwe fase die wordt gekenmerkt door een stabiel niet-Hermitisch vast punt en een complex eigenspectrum.
Deze studie toont aan dat kinetisch beperkte kwantumsystemen met chiraal symmetrie en deeltjesbehoud een parametrisch toename van nulmoden vertonen door Hilbertruimte-fragmentatie, en introduceert het concept van collectieve gebonden toestanden als robuuste, niet-ergodische eigenstaten die cruciaal zijn voor het begrijpen van ergodiciteitsbreking in dergelijke modellen.
Dit artikel presenteert een efficiënte polylogaritmische decompositiemethode om de uit de Burgers-vergelijking voortvloeiende Carleman-linearisatie op een kwantumcomputer te laden, waarbij gebruik wordt gemaakt van een variational quantum linear solver (VQLS) met een beperkte twee-qubit poortdiepte.
De auteurs hebben een oppervlakte-elektrode ionenvang met een vierkante opening van 40 µm ontwikkeld om via sympathische koeling selectief calcium-isotoopionen te vangen, wat een eenvoudige methode biedt voor het genereren van ionenketens die bruikbaar zijn voor QCCD-architecturen en precisie-metingen.
Dit onderzoek toont aan dat een quasi-adiabatisch evolutieprotocol, wanneer gestart vanuit een Gibbs-toestand bij eindige temperatuur, thermische verwachtingswaarden van observabelen kan herstellen door de convergentie van diagonaliteit en energiemetrics, wat zowel analytisch voor het transvelfeld-Ising-model als numeriek voor niet-integreerbare systemen wordt onderbouwd.
Dit artikel toont aan dat Kirkwood-Dirac-nietpositiviteit een noodzakelijke resource is voor quantumrekenvoordeel, en gebruikt deze eigenschap om nieuwe klassiek simuleerbare toestanden voor qubits te identificeren.
Deze paper introduceert een systematische methode met polytope-benaderingen om in device-onafhankelijke kwantumtoevalsgeneratie-protocollen aanzienlijk betere gecertificeerde entropiegrenzen te bereiken met minder apparaatgebruik dan bestaande technieken.
Dit onderzoek toont aan dat ruis, met name amplitude-demping, niet-stabilisatoriteit kan genereren of versterken in plaats van alleen te degraderen, wat suggereert dat ruis in plaats van alleen te onderdrukken, kan worden benut voor kwantuminformatieverwerking.
Dit artikel toont aan dat, zelfs zonder kennis van de Hamiltoniaan of de meetoperatoren, de energieverdeling van een gesloten kwantumsysteem kan worden gebruikt om de haalbaarheid van tijdsreeksen te karakteriseren, specifieke systemen te identificeren via "zelftestende" datasets, en fundamentele grenzen aan voorspellingsvermogen en onverwachte extrapolatieverschijnselen zoals "aha-datasets" en "mistbanken" te onthullen.
Deze studie presenteert een schaalbaar architectuur met instelbare Purcell-filters voor supergeleidende multi-qubit-processors, die hoge leesfouten (99,3%) en snelle, onvoorwaardelijke reset van qubittoestanden mogelijk maakt zonder kwantumversterkers, terwijl de qubitcoherentie wordt behouden.
Deze studie toont aan dat de derde wet van de thermodynamica, door het beperken van de beschikbare resources voor het wissen van meettoestanden, een fundamentele barrière vormt voor het bereiken van perfecte intersubjectiviteit in kwantumsystemen, maar dat deze ideale toestand wel benaderd kan worden via koeling of grove kwantisatie.
Deze studie introduceert een nieuw renormalisatiegroep-framework genaamd veld-digitalisatieschaalvergroting (FDS) om de continuümlimiet van gedigitaliseerde kwantumveldentheorieën te analyseren door de parameter als een koppeling te behandelen, waarbij de relatie tussen het 2D klassieke -toestand klokmodel en de grondtoestand van een (2+1)D roostergauge-theorie wordt aangetoond.
Deze paper introduceert Subsampling Factorization Machine Annealing (SFMA), een algoritme dat door het trainen van een Factorization Machine op een gesubsampleerde dataset de exploratie-exploitatie-balans verbetert, waardoor het sneller en nauwkeuriger is dan de standaard FMA en schaalbaar wordt voor grote black-box optimalisatieproblemen met lage rekenkosten.
Deze studie concludeert dat Quantum Generative Adversarial Networks (QGANs) met pure-staat generatoren fundamenteel kampen met generalisatieproblemen en slechts naar een gemiddelde representatie van de trainingsdata convergeren, een beperking die theoretisch wordt onderbouwd door een ondergrens voor de discriminatorkwaliteit.