1157 papers
Dit artikel analyseert de analytische uitdrukkingen voor de gemiddelde maximale teleportatiefideliteit in vier typen binaire boomkwantumrepeater-netwerken, identificeert de directed symmetric binary tree als de meest voordelige topologie en bepaalt de parameterbereiken voor kwantumsuperioriteit, inclusief het asymptotische gedrag bij oneindig veel knopen.
In dit artikel worden analytische grenzen afgeleid voor de geheim-sleutelgeneratiesnelheid van BB84 en measurement-device-independent QKD-protocollen met discrete fase-randomisatie, die nauw overeenkomen met complexere numerieke methoden maar een efficiëntere beveiligingsanalyse mogelijk maken.
Dit artikel toont aan dat in één-dimensionale systemen met -parapartikels bosonisatie mogelijk is en zich kenmerkende tekenen van scheidings tussen lading en smaak voordoen, wat experimentele detectie van deze exotische statistieken mogelijk maakt.
Dit artikel leidt een universele ongelijkheid af die de detecteerbaarheid van vacuümexcitaties in lokale kwantumdetectoren beperkt door de fundamentele eis van localiteit, en biedt zo een test voor algebraïsche kwantumveldtheorie en een fundamenteel technologisch limiet.
Dit artikel toont aan dat de uniciteit van zuiveringen van kwantumtoestanden, een fundamenteel concept in de kwantuminformatietheorie, equivalent is aan Haag-dualiteit en in systemen met oneindig veel vrijheidsgraden kan falen, zelfs wanneer lokale tomografie mogelijk is.
QDFlow is een open-source Python-pakket dat realistische synthetische data voor quantumdot-apparaten genereert met behulp van fysische simulaties, waardoor de ontwikkeling en benchmarking van machinelearning-algoritmen voor de kalibratie en bediening van deze apparaten wordt versneld.
Dit artikel presenteert analytische of semi-analytische uitdrukkingen voor Petz-Rényi en gesandwichte Rényi voorwaardelijke entropieën om schattingen te maken van de eindige-grootte geheime-sleutelrates voor discrete modulatie in continue-variabele quantumkryptografie onder Gaussische aanvallen, waarbij nieuwe, strakkere bovengrenzen worden gevonden voor zeer korte blokgroottes.
Dit artikel onderzoekt de subtiliteiten bij het ontwerpen van pseudomodes voor open kwantumsystemen, waarbij wordt aangetoond dat niet-diagonaliseerbare niet-Hermitiaanse Hamiltonianen nieuwe termen in de spectrale dichtheid kunnen genereren, de grote vrijheid in het construeren van parameters wordt belicht, en de convergentie van ongekoppelde pseudomodes in het oneindige limiet niet vanzelfsprekend is.
Dit artikel introduceert en analyseert verstrengelingssplitsingschema's (ESS) om te bepalen hoe kwantumcorrelaties onder subsystemen kunnen worden verdeeld, waarbij het volledige karakteriseren van toegangsstructuren voor stabilisatortoestanden biedt en een oplossing presenteert voor een open probleem rondom de distributie van verstrengeling in kwantumsnetwerken.
Dit artikel introduceert een algemeen raamwerk voor qudit low-density parity-check (LDPC) codes door bestaande qubit-codes te generaliseren, waardoor een veelzijdig en hardware-vriendelijk pad naar schaalbare kwantumbewaking wordt geopend.
Dit onderzoek ondersteunt de hypothese dat Newtoniaanse zwaartekracht kwantumverstrengeling kan genereren tussen mesoscopische lichamen via het mini-superspace-kader, terwijl semiklassieke en stochastische zwaartekrachtmodellen waarin het gravitationele veld klassiek blijft, dit niet kunnen bewerkstelligen.
Dit artikel bewijst rigoureus dat de adiabatische stelling ook geldt voor diagonaleerbare niet-Hermitiaanse kwantumsystemen met reële eigenwaarden, door gebruik te maken van complexe geometrische fasen, en rechtvaardigt aldus de definitie van een complexe Berry-fase in dergelijke systemen.
Dit artikel bewijst de integreerbaarheid van een familie van schone SYK-modellen met uniforme p-lichaam-interacties door te laten zien dat hun R-matrix overeenkomt met die van de kritieke transversale-Isingketen, waardoor een onverwachte connectie wordt gelegd tussen veeldeeltjes-kwantumchaos en statistische mechanica.
Dit artikel presenteert een unificerend raamwerk dat fractionele calculus koppelt aan open kwantumsystemen, waarbij het de Lindblad-vergelijking als speciaal geval omvat en een strikt CPTP-representatie biedt voor niet-Markoviaanse dynamica met geheugen-effecten via Bochner-Phillips-subordinatie.
De auteurs demonstreren een kanaal-selectieve frequentie-omzetting van telecomgolven naar zichtbaar licht via niet-lineariteit in een holte, wat een veelbelovende schakeltechnologie biedt voor multiplexed kwantumnetwerken en het selectief uitvoeren van Bell-state-metingen tussen fotonen met verschillende frequenties mogelijk maakt.
Deze paper presenteert een uitbreiding van het HHL-algoritme naar qutrits, introduceert Weyl-Heisenberg-gadgets voor de implementatie, en toont aan dat deze qutrit-versie voor een vaste precisie minder qudits vereist dan de traditionele qubit-versie, met toepassing op berekeningen van de potentiële energiecurve van het waterstofmolecuul.
Dit artikel schetst een robuust architecturaal blauwdruk voor het schalen van kwantumnetwerken over continentale afstanden door gebruik te maken van fase-stabiele vacuümstraalgeleiders, gebaseerd op empirische data van Advanced LIGO, en concludeert dat er geen fundamentele technische belemmeringen zijn voor de implementatie van deze infrastructuur.
Dit artikel onderzoekt hoe multipartiete verstrengeling en qudits van dimensie vier kunnen worden ingezet om efficiënte, gedistribueerde fan-out-operaties en globale Mølmer-Sørensen-poorten te realiseren, wat leidt tot diepere inzichten voor kwantumcircuitcompilatie en het ontwerp van kwantumdatacenters.
Dit artikel introduceert een open-source simulatiekader op basis van SeQUeNCe voor heterogene quantumnetwerken dat hardware-trouwe modellen voor ytterbium-atomen en supergeleidende qubits combineert om de prestaties en beperkingen van schaalbare, multi-user verbindingen te analyseren.
Deze studie kwantificeert de fundamentele klassieke en quantum grenzen voor het bepalen van de onderlinge afstand tussen twee dicht bij elkaar gelegen, niet-interagerende dipoolbronnen in de optische microscopie, waarbij rekening wordt gehouden met vectoriële emissie-effecten en de haalbaarheid van superresolutie via gepolariseerd lichtfiltering en interferometrie.