💻 computer science

"Can You Play Anything Else?" Understanding Play Style Flexibility in League of Legends

Dit onderzoek naar League of Legends onthult dat spelerflexibiliteit afhankelijk is van de voorkeursstijl en de vaardigheidsniveau, en dat deze aanpassingsvermogen zowel de uitslag van wedstrijden beïnvloedt als de balans tussen specialisatie en flexibiliteit in competitieve omgevingen illustreert.

Oorspronkelijke auteurs: Emily Chen, Alexander Bisberg, Emilio Ferrara

Gepubliceerd 2026-03-18

📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Emily Chen, Alexander Bisberg, Emilio Ferrara

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat League of Legends (LoL) een enorm, chaotisch restaurant is. In dit restaurant zijn er twee soorten klanten: de topkoks (de elite-spelers) en de hobby-koks (de gewone spelers). De opdracht van het restaurant is simpel: samen met vier anderen moet je een gerecht (de basis van de tegenstander) vernietigen.

Deze studie vraagt zich af: "Kunnen jullie ook iets anders koken?" Ofwel: Hoe flexibel zijn spelers? Zitten ze vast aan één gerecht (bijvoorbeeld alleen maar pizza), of kunnen ze makkelijk switchen naar sushi, pasta of soep als de situatie het vereist?

Hier is wat de onderzoekers (Emily, Alexander en Emilio) hebben ontdekt, vertaald naar alledaags taal:

1. Wat is "Flexibiliteit" in dit spel?

In LoL zijn er verschillende rollen, zoals de "Tank" (de beschermheer), de "Mage" (de tovenaar) of de "Assassin" (de sluipmoordenaar).

Stijve spelers zijn als een kok die alleen maar pizza kan maken. Ze spelen altijd dezelfde rol, ongeacht wat het team nodig heeft.
Flexibele spelers zijn als een kok die elke dag iets anders kookt. Ze kunnen morgen een tovenaar zijn en overmorgen een beschermheer.

De onderzoekers hebben een "flexibiliteitsmeter" bedacht. Hoe meer rollen een speler speelt, hoe hoger de score.

2. De Grote Verrassing: Meer flexibiliteit = Minder winst?

Dit is het meest interessante deel. Je zou denken dat een kok die alles kan koken, de beste is. Maar in de competitieve wereld van LoL bleek het tegenovergestelde te gelden:

De "Eén-Trucjes" (One Trick Ponies): Spelers die zich specialiseren in één ding (bijvoorbeeld alleen maar pizza maken) winnen vaker. Ze zijn zo goed in dat ene ding dat ze er niet van afwijken.
De "Alles-koks": Spelers die van alles proberen, winnen iets minder vaak in de strijd om de hoogste rangen.

De les: Om te winnen in de top, is het vaak beter om je te specialiseren dan om alles een beetje te kunnen. Specialisatie is de sleutel tot succes in de competitie.

3. Wat gebeurt er naarmate je beter wordt? (De Tijdreis)

De onderzoekers keken ook hoe spelers veranderden naarmate ze meer speelden (zoals een kok die na jaren in de keuken staat).

De Elite (Topkoks): Deze spelers worden na verloop van tijd nog flexibeler. Ze durven nieuwe rollen te proberen, zelfs als dat betekent dat ze misschien even minder goed presteren. Ze zijn nieuwsgierig en willen experimenteren.
De Gewone Spelers: Deze groep wordt juist stijver. Ze vinden hun comfortzone en blijven daar hangen. Ze worden minder flexibel naarmate ze meer spelen.

Het is alsof de topkoks zeggen: "Ik ben al zo goed, ik durf nu te experimenteren." Terwijl de hobby-koks denken: "Ik heb eindelijk een gerecht onder de knie, ik ga daar niet vanaf wijken."

4. De "Bimodale" Verwarring (De Twee Uitersten)

Bij bepaalde rollen (zoals de Tank of de Tovenaar) zagen ze een raar patroon. Er waren twee groepen:

De mensen die alleen die rol speelden (zeer stijf).
De mensen die alles speelden (zeer flexibel).
Mensen die "in het midden" zaten, waren zeldzaam. Het lijkt erop dat bij deze rollen spelers ofwel volledig vastzitten aan hun rol, ofwel volledig loslaten.

5. Waarom is dit belangrijk?

Dit onderzoek is niet alleen leuk voor gamers. Het leert ons iets over mensen in teams:

Specialisatie vs. Diversiteit: In een competitieve situatie (zoals een sportwedstrijd of een drukke werkplek) werkt specialisatie vaak het beste voor direct succes. Maar voor de lange termijn en innovatie is flexibiliteit (het durven proberen van nieuwe dingen) cruciaal.
De Elite is anders: De allerbeste spelers zijn niet bang om hun comfortzone te verlaten, terwijl gemiddelde spelers juist daar vasthouden.

Kortom:
Als je wilt winnen in een wedstrijd, word dan een meester in één ding. Maar als je wilt groeien en leren, moet je durven te experimenteren met nieuwe dingen. De allerbeste spelers doen beide: ze zijn experts, maar ze blijven nieuwsgierig. De gemiddelde speler wordt echter steeds meer vastgepind op wat hij al kent.

Titel: "Kan je nog iets anders spelen?" Het begrijpen van flexibiliteit in speelstijlen in League of Legends

Auteurs: Emily Chen, Alexander Bisberg, Emilio Ferrara (University of Southern California, USA)

1. Probleemstelling en Context

In het dynamische ecosysteem van online multiplayer games, zoals League of Legends (LoL), evolueren speelstijlen voortdurend op basis van doelen, samenwerking en concurrentie. Hoewel eerdere studies zich hebben gericht op matchmaking, gebruikersarchetypen en teamcommunicatie, ontbreekt er een diepgaand begrip van spelerflexibiliteit: de bereidheid van een speler om verschillende rollen aan te nemen, vooral wanneer ze spelen met onbekende teamgenoten.

De kernvraag van dit onderzoek is hoe deze flexibiliteit wordt gemeten, hoe deze samenhangt met vaardigheidsniveau (skill level) en speelstijlvoorkeuren, en welke factoren de flexibiliteit van een speler voorspellen in zowel algemene als temporale contexten. Het onderzoek richt zich specifiek op de spanning tussen specialisatie (meesterschap in één rol) en flexibiliteit (aanpassingsvermogen) en hoe deze de prestaties in competitieve teams beïnvloedt.

2. Methodologie

Dataset en Datacollectie:

Bron: Data is verzameld via de publieke API van Riot Games en statistieken van OP.GG.
Tijdspanne: Mid-juni 2023 tot eind september 2023 (NA-servers).
Steekproef: Een gebalanceerde dataset van 4.018 "elite" spelers (top 3 rangen: Challenger, Grandmaster, Master) en 5.621 "non-elite" spelers (Iron tot Diamond). Om de dataset te balanceren, werden de elite-spelers volledig opgenomen, terwijl slechts 0,5% van de non-elite spelers als "seeds" werden geselecteerd.
Selectiecriteria: Spelers moesten minimaal 100 wedstrijden hebben gespeeld in de specifieke modus (Solo Queue, Flex Queue of totaal). De focus ligt voornamelijk op de competitieve "Solo Queue".

Definitie van Flexibiliteit:
Riot Games definieert zes speelstijlen (Assassins, Fighters, Mages, Marksman, Support, Tanks). Elk kampioen heeft een primaire en optioneel een secundaire stijl, wat resulteert in 21 unieke "functionele speelstijlen" (combinaties).

De Flexibiliteitsscore ( $F$ ) wordt berekend in drie stappen:

Berekening van percentages ( $P_i$ ): Het percentage wedstrijden dat een speler heeft gespeeld met een specifieke functionele speelstijl $i$ .
Identificatie van dominantie ( $P_{max}$ ): Het percentage van de meest gespeelde speelstijl.
Normering en omkering: De gemiddelde absolute afwijking tussen alle speelstijlen en de meest gespeelde stijl wordt berekend ( $P_{norm}$ $P_{n or m}$ ). De uiteindelijke score is $F = 1 - P_{norm}$ $F = 1 - P_{n or m}$ .
- Een hoge score betekent hoge flexibiliteit (gelijkmatige verdeling over rollen).
- Een lage score betekent lage flexibiliteit (specialisatie in één of weinig rollen).

Temporale Flexibiliteit:
Om de evolutie van flexibiliteit in de tijd te meten, wordt een "rolling window" van 10 wedstrijden toegepast op de chronologische spelgeschiedenis. Een lineaire regressiemodel wordt toegepast op deze sequentiële scores om een Temporale Flexibiliteitscoëfficiënt (Temp Flex Coef) te genereren. Een positieve coëfficiënt wijst op toenemende diversiteit, een negatieve op toenemende specialisatie.

3. Belangrijkste Resultaten

Algemene Flexibiliteitsscores:

Rank-afhankelijkheid: Elite-spelers hebben consistent lagere flexibiliteitsscores dan non-elite spelers. Naarmate de concurrentie toeneemt (van Flex Queue naar Solo Queue), daalt de flexibiliteit voor alle spelers.
Rol-afhankelijkheid: Spelers die voorkeur geven aan Assassins, Fighters, Marksmen en Mages tonen over het algemeen meer flexibiliteit. Spelers die kiezen voor Mage-Support en Fighter-Tank tonen een bimodale verdeling: een cluster met zeer lage flexibiliteit (specialisten) en een cluster met hoge flexibiliteit.
Elite vs. Non-Elite: Elite-spelers tonen een meer gelijkmatige verdeling, maar binnen de Mage-Support en Fighter-Tank categorieën zijn er duidelijke clusters van "One Trick Ponies" (extreme specialisatie) bij hogere rangen.

Temporale Flexibiliteit:

Algemene trend: Over het algemeen neemt de flexibiliteit in de tijd toe, waarschijnlijk door de introductie van nieuwe kampioenen.
Gegroepeerde trends:
- Elite-spelers: Hun flexibiliteit neemt toe in de tijd. Ze experimenteren meer met nieuwe stijlen, zelfs ten koste van hun directe competitieve succes.
- Non-elite spelers: Hun flexibiliteit neemt af in de tijd. Ze specialiseren zich sneller naarmate ze meer spelen.
- Snelheid: De toename bij elite-spelers is meer dan zes keer zo snel als de afname bij non-elite spelers.

Predictieve Modellen (Multivariate Lineaire Regressie):

Winpercentage (Win Rate): Er is een significante negatieve correlatie tussen flexibiliteit en winpercentage in Solo Queue. Spelers met een lagere flexibiliteitsscore (meer specialisatie) hebben een hoger winpercentage. Dit suggereert dat meesterschap in een beperkt aantal rollen in LoL leidt tot meer succes dan breed speelspectrum.
Voorspelling van Flexibiliteit: Het vaardigheidsniveau (Elite vs. Non-Elite) is de sterkste voorspeller voor de temporale flexibiliteitscoëfficiënt. Andere variabelen, zoals het winpercentage of de verhouding tussen gerankte en casual games, waren statistisch niet significant.

4. Bijdragen en Significatie

Wetenschappelijke Bijdrage:

Dit onderzoek introduceert een kwantitatieve methode om "spelstijl-flexibiliteit" te operationaliseren en te meten in een MOBA-omgeving.
Het onthult de dualiteit tussen specialisatie en flexibiliteit: Specialisatie correleert met hogere winpercentages (succes), terwijl flexibiliteit correleert met experimenteergedrag en aanpassing aan veranderende spelmechanismen.
Het identificeert dat de dynamiek van flexibiliteit verschilt per vaardigheidsniveau: elite-spelers specialiseren zich meer voor succes, maar zijn tegelijkertijd meer bereid om die specialisatie los te laten om nieuwe stijlen te verkennen.

Praktische Implicaties:

Voor Game Ontwikkelaars: Inzicht in hoe spelers reageren op updates en nieuwe kampioenen kan helpen bij het balanceren van het spel en het ontwerpen van matchmaking-systemen die zowel specialisten als all-rounders ondersteunen.
Voor Esports en Strategie: Teams kunnen strategisch plannen maken door rekening te houden met de flexibiliteit van individuele spelers. Hoewel specialisatie winstgevend is, is flexibiliteit cruciaal voor langetermijnaanpassing in een veranderend meta.
Sociale Wetenschappen: De bevindingen bieden een kader voor het bestuderen van adaptatie en samenwerking in stressvolle, competitieve omgevingen, met toepassingen die verder gaan dan alleen gaming (bijv. teammanagement in bedrijven).

Beperkingen:
Het onderzoek is beperkt tot data van de Noord-Amerikaanse servers en een tijdsbestek van vier maanden. Toekomstig onderzoek zou longitudinale data over meerdere regio's moeten omvatten om culturele verschillen in speelgedrag te onderzoeken.

Conclusie:
De studie concludeert dat hoewel specialisatie de sleutel is tot competitief succes in League of Legends, de bereidheid tot aanpassing (flexibiliteit) een cruciale rol speelt in de evolutie van de speler en de dynamiek van het spel. Elite-spelers navigeren deze balans anders dan non-elite spelers, waarbij ze sneller specialiseren voor winst, maar ook sneller weer openstaan voor verandering.