Eleven Years of BRACIS: A Meta-Scientific Study of the Brazilian Conference on Intelligent Systems
Deze meta-wetenschappelijke studie analyseert elf jaar (2015–2025) van de Brazilian Conference on Intelligent Systems (BRACIS) om de evoluerende onderzoeks-onderwerpen, auteurdemografie, citatiepatronen en groeiende openheidspraktijken te karakteriseren, terwijl de aanzienlijke toegankelijkheidsbarrières veroorzaakt door betaalmuren in de proceedings worden benadrukt.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Stel je een enorme, bruisende bibliotheek voor waar wetenschappers uit het hele land samenkomen om hun nieuwste uitvindingen en ontdekkingen te delen. Dit is niet zomaar een bibliotheek; dit is de thuisbasis van de Brazilian Conference on Intelligent Systems, oftewel BRACIS. Zie het als het nationale podium voor Kunstmatige Intelligentie (AI) in Brazilië, een plek waar onderzoekers hun werk presenteren over het leren zien, denken en problemen oplossen door computers. Om dit artikel te begrijpen, moet je drie eenvoudige dingen weten. Ten eerste is bibliometrie simpelweg de kunst van het tellen en meten van zaken in de wetenschap, zoals het bijhouden van hoeveel boeken een schrijver heeft gepubliceerd of hoe vaak anderen ze hebben gelezen. Ten tweede zijn citaties als high-fives in de onderzoeks wereld; wanneer een wetenschapper het werk van een ander vermeldt in zijn eigen artikel, is dat een citatie, wat aangeeft dat het oorspronkelijke idee nuttig was. Ten slotte is openheid de praktijk van het delen van het "recept" achter een ontdekking—zoals het online plaatsen van de code of data, zodat iedereen het zelf kan proberen. Wij geven om deze zaken omdat ze ons vertellen wie het werk doet, waar ze aan werken en of hun ideeën daadwerkelijk een verschil maken of alleen maar op een plank liggen te verstoffen.
Dit artikel is een tien jaar durend detectiveverhaal over de BRACIS-conferentie, kijkend naar 1.066 artikelen die tussen 2015 en 2025 zijn gepubliceerd. De auteurs traden op als digitale archeologen, die de conferentiegegevens hebben opgegraven om drie grote vragen te beantwoorden: Welke onderwerpen bestuderen ze? Wie komt er op het feestje af? En welke artikelen krijgen de meeste aandacht?
Ze ontdekten dat het feestje de afgelopen tien jaar flink is veranderd. In de beginjaren ging de research vooral over het bouwen van nieuwe algoritmen vanaf nul, zoals het uitvinden van een nieuw type motor. Maar onlangs is de focus verschoven naar het bouwen van "modellen" (zoals vooraf getrainde AI-hersenen) en het testen ervan in echte situaties. Een enorme nieuwe trend is sinds 2020 geëxplodeerd: onderzoek naar Large Language Models (LLM's), het soort AI dat teksten schrijft en met ons chat. Vóór 2020 waren er nul artikelen over dit onderwerp; tegen 2024 was bijna één op de vijf artikelen (1% ) over LLM's. De conferentie dient ook als een speciale thuisbasis voor onderzoek dat in het Portugees is geschreven, een onderwerp dat grotere internationale conferenties vaak negeren.
Wat betre het volk betreft, ziet de gemeenschap er een beetje uit als een zandloper. De meeste auteurs (80,5%) verschijnen slechts één keer, als een eenmalige gast op een festival, terwijl de instellingen (universiteiten en laboratoria) de constante gastheren zijn die jaar na jaar terugkeren. De meest actieve regio is geweest de Noordoostelijke regio, die sneller groeide dan welk ander deel van het land ook. De topuniversiteit is USP, die 190 artikelen publiceerde, maar de spelers uit de industrie zijn voornately Braziliaanse banken en tech-startups, met Itaú Unibanco als koploper.
Het meest verrassende deel van het verhaal gaat over populariteit. De auteurs ontdekten dat citaties ongelooflijk geconcentreerd zijn, zoals een rockconcert waarbij 1% van de nummers 27% van het applaus krijgt. Een handvol artikelen, voornamelijk over AI-instrumenten voor de Portugese taal zoals "BERTimbau" en "Sabía", draagt bijna alle waarde. Sterker nog, als je die enkele supersterren verwijdert, krijgen de genomineerden voor de "beste paper" niet eens meer citaties dan een gemiddeld artikel.
Het artikel onderzocht ook of het "open" zijn helpt om een artikel opgemerkt te worden. Ze controleerden of het delen van code (artefacten) of het plaatsen van een conceptversie op een publieke server (arXiv) een verschil maakte. Ze vonden dat het delen van code de citaties niet leek te verhogen, maar het hebben van een arXiv-preprint wel. De auteurs zijn echter voorzichtig om te zeggen dat dit slechts een verband is dat ze vonden, en geen bewijs dat het online plaatsen veroorzaakt dat er meer citaties komen. De grootste hindernis die ze identificeerden, is dat de conferentieartikelen achter een betaalmuur zitten, zoals een bibliotheek met een hoog hek. Slechts 7,4% van de artikelen heeft een gratis preprint-versie, wat betekent dat het grootste deel van dit briljante werk moeilijk te vinden is, tenzij je bij een universiteit hoort die toegang betaalt. De auteurs suggereren dat als de conferentie overstapt op een open-access model, meer mensen deze ideeën eindelijk kunnen lezen en erop voortbouwen.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.