Rearing Istocheta aldrichi (Diptera: Tachinidae) from field-collected Japanese beetle (Popillia japonica): 2. Methods to improve overwintering, adult emergence and longevity

Dit onderzoek toont aan dat het begraven van de parasitoïde *Istocheta aldrichi* in de bodem, het optimaliseren van koudeblootstelling en het beheersen van temperatuur en voeding de overwintering, uitkomst en levensduur van deze biologische bestrijder van de Japanse kever aanzienlijk verbetert.

De kern

De Grote Japanse Keizerjacht: Hoe we een vlieg trainen om de Japanse kever te verslaan

Stel je voor dat de Japanse kever (Popillia japonica) een onuitroeibare, groene tank is die onze tuinen en landerijen opbreekt. Deze kever is een invasieve pest die overal in Noord-Amerika en nu ook in Europa voor veel schade zorgt. Gelukkig hebben we een speciale "superheld" nodig om dit leger te stoppen: de Istocheta aldrichi. Dit is een kleine vlieg die als parasiet werkt; hij legt eitjes op de rug van de kever, en zijn larven eten de kever van binnenuit op.

Het probleem? Het is heel lastig om deze superheld-vliegen in het lab groot te brengen. Ze hebben een soort "winterdroom" (diapauze) nodig voordat ze volwassen worden. De auteurs van dit artikel (onderzoekers van de Canadese landbouw en universiteiten) hebben gekeken hoe we deze vliegen het beste kunnen verzorgen, zodat er genoeg van zijn om de kevers te bestrijden.

Ze hebben vier belangrijke vragen beantwoord, alsof ze een recept voor een perfecte taart aan het schrijven waren:

1. Hoe lang moeten ze in de "koelkast" blijven? (Experiment 1)

Stel je voor dat de vliegenlarven in een soort winterslaap zitten. Ze moeten koud blijven om wakker te worden.

• De ontdekking: Als je ze te snel uit de kou haalt, komen ze niet goed uit hun winterslaap. Het is alsof je iemand wekt die net in de droomfase zit; hij is dan verward en traag.
• Het advies: Ze moeten minstens 4 tot 5 maanden (ongeveer 125 dagen) in de kou (rond de 5°C) blijven. Hoe langer ze daar blijven (tot een bepaald punt), hoe meer van hen wakker worden en hoe sneller ze daarna opgroeien tot volwassen vliegen.

2. Waar moeten ze overwinteren: Buiten of binnen? (Experiment 2)

De onderzoekers keken of het beter is om de vliegen in een koele kas (binnen) te houden of ze in de grond te begraven (buiten).

• De ontdekking: Het hangt er van af wanneer je de kevers in de zomer hebt gevangen.
  • Als je de kevers vroeg in de zomer vangt, maakt het niet veel uit of ze binnen of buiten overwinteren.
  • Maar als je ze laat in de zomer vangt, is het beter om ze buiten in de grond te begraven. Als je ze laat in de zomer binnen houdt, overleven ze de winter slecht.
  • Let op: Als je ze buiten begraaft, moet je ze wel beschermen tegen vogels en muizen die ze kunnen opeten!
• De lente-problematiek: In de lente is het lastig om ze precies op het juiste moment wakker te maken. Als je ze gewoon buiten laat liggen, is het weer te onvoorspelbaar (soms te koud, soms te warm). Het beste is om ze in een kamer te houden waar je de temperatuur kunt regelen, zodat je ze precies kunt "ontwaken" op het moment dat de Japanse kevers het meest actief zijn.

3. Wanneer moet je ze begraven? (Experiment 3)

Dit gaat over het moment waarop je de vliegenpupae (de popjes) in de grond stopt voor de winter.

• De ontdekking: Dit is cruciaal! Je moet ze zo vroeg mogelijk in de herfst begraven (eind augustus).
• De analogie: Stel je voor dat je een plant in de winter in de grond zet. Als je wacht tot het al laat in de herfst is (oktober), is de grond te warm geweest en heeft de plant al te veel energie verbruikt. Als je ze te laat begraaft, sterven ze bijna allemaal. Als je ze eind augustus begraaft, hebben ze de kans om zich veilig te nestelen in de koele, stabiele grond voordat de winter echt begint.

4. Wat moeten de volwassen vliegen eten en hoe lang leven ze? (Experiment 4)

Zodra de vliegen uit hun pop komen, moeten ze eten om sterk te blijven tot ze worden vrijgelaten in de natuur.

• De ontdekking:
  • Eten: Honingwater is de beste "energiebatterij". Pollen (stuifmeel) alleen werkt niet goed, en een mix van honing én pollen bleek zelfs slechter dan alleen honing. Misschien veroorzaakte de pollen schimmel of bacteriën?
  • Temperatuur: Koele vliegen leven langer. Net zoals mensen in de winter minder snel verouderen als ze rustig doen, leven deze vliegen langer als ze in een koele kamer (rond de 12-16°C) worden gehouden in plaats van in een warme kamer.
• Het advies: Houd de vliegen koel en geef ze honingwater. Dan zijn ze het langst gezond en klaar voor hun missie.

De Grote Samenvatting (Het Recept voor Succes)

De onderzoekers hebben nu een soort "handleiding" gemaakt voor iedereen die deze vliegen wil kweken:

1. Vang vroeg: Haal de besmette kevers zo vroeg mogelijk in de zomer uit de natuur.
2. Begraven: Stop de popjes van de vliegen zo snel mogelijk (eind augustus) in de grond of in een koele, stabiele ruimte.
3. Wachten: Laat ze minstens 4 tot 5 maanden in de kou.
4. Sturen: In de lente kun je de temperatuur langzaam opvoeren om de vliegen precies op het moment te laten uitkomen dat de kevers het meest lastig zijn.
5. Verzorgen: Zodra ze uitkomen, geef ze honingwater en houd ze koel.

Waarom is dit belangrijk?
Voor honderden jaren dachten mensen dat deze vlieg niet veel hielp tegen de Japanse kever. Maar nieuwe studies tonen aan dat ze heel goed kunnen werken! Met deze nieuwe, verbeterde methoden kunnen we nu veel meer van deze "superheld-vliegen" kweken om onze tuinen en landbouw te beschermen. Het is alsof we eindelijk het juiste trainingsprogramma hebben gevonden voor een sportteam dat eindelijk gaat winnen.

Technische samenvatting

Titel: Kweek van Istocheta aldrichi (Diptera: Tachinidae) uit in het veld verzamelde Japanse kevers (Popillia japonica): 2. Methoden om overwintering, volwassen uitkomst en levensduur te verbeteren

Auteurs: Paul K. Abram et al. (Agriculture and Agri-Food Canada, Université de Montréal, etc.)
Bron: bioRxiv preprint (2026)

---

1. Het Probleem

De Japanse kever (Popillia japonica) is een invasieve plaag in Noord-Amerika en Europa. De specialistische sluipwesp Istocheta aldrichi (een Tachinide vlieg) is een belangrijke natuurlijke vijand die wordt ingezet voor biologische bestrijding. Hoewel er een lange geschiedenis is van herintroductie van deze sluipwesp, ontbreekt er gestandaardiseerde, kwantitatieve kennis over de optimale kweekmethoden.

De huidige uitdagingen zijn:

• Het is moeilijk om I. aldrichi in jaar-round kolonies te houden; men is afhankelijk van het verzamelen van parasiterende gastheren in het veld.
• Er is onduidelijkheid over de vereiste duur en omstandigheden van de diapauze (overwintering) om een hoge uitkomst van volwassen vliegen te garanderen.
• Het is lastig om de uitkomst van volwassen vliegen te synchroniseren met de piek in de populatie van de Japanse kever in het voorjaar/zomer.
• Er is beperkte kennis over hoe de levensduur van de volwassen vliegen na uitkomst kan worden verlengd voor opslag en veldreleases.

2. Methodologie

De studie omvatte vier experimenten uitgevoerd tussen 2022 en 2025, waarbij parasiterende Japanse kevers werden verzameld in Ontario en Québec (Canada) en vervolgens in gecontroleerde omstandigheden in British Columbia werden gekweekt.

• Verzameling en voorbereiding: Parasiterende kevers (herkenbaar aan eieren op het pronotum) werden verzameld en in kweekkamers gehouden met voedselplanten. De larven ontwikkelden zich tot pupa's (puparia) in de grond of vermiculiet.
• Experiment 1 (Duur van koude blootstelling): Puparia werden voor verschillende periodes (51 tot 163 dagen) bij 5°C bewaard en vervolgens overgebracht naar 22°C om de uitkomst en ontwikkelingstijd te meten.
• Experiment 2 (Overwinterings- en voorjaarcondities): Een factorieel ontwerp vergeleek twee overwinteringsmethoden (binnen bij constante 5°C vs. buiten begraven in de grond) en vier voorjaarsthermische regimes (buiten, geleidelijk opwarmend in incubatoren, vertraagd opwarmen, en constante kou gevolgd door plotseling warm).
• Experiment 3 (Begraafdatum en koelbewaring): De impact van de datum van begraven in de herfst (eind augustus, eind september, eind oktober) en de duur van de koelbewaring in het voorjaar (37, 47 of 70 dagen) op de uitkomst.
• Experiment 4 (Voeding en temperatuur voor volwassenen): De levensduur van volwassen vliegen werd getest onder twee temperaturen (warm vs. koel) en drie diëten (honing-water, pollen-water, honing + pollen).

3. Belangrijkste Bijdragen en Resultaten

Overwintering en Diapauze

• Duur van koude blootstelling: De uitkomst van volwassen vliegen neemt toe met de duur van de koude blootstelling, maar vertoont verzadiging. Na 51 dagen was de uitkomst ~54%, na 163 dagen ~73%.
• Ontwikkelingstijd: Langere koude periodes verkorten de tijd tot uitkomst na overbrenging naar warme temperaturen (van ~61 dagen bij korte koude naar ~43 dagen bij lange koude).
• Optimale timing: Diapauze is grotendeels voltooid na ongeveer 125 dagen koude blootstelling.

Overwinteringsomgeving en Voorjaar

• Interactie-effecten: De uitkomst hangt af van een complexe interactie tussen overwinteringslocatie (binnen/buiten), voorjaarstemperatuur en de verzameldata van het vorige seizoen.
• Verzameltijd: Kevers die later in het seizoen werden verzameld (eind juli/augustus) lieten een sterkere daling in uitkomst zien als ze binnen werden overwinterd, vergeleken met buiten.
• Begraven vs. Binnen: Het begraven van puparia in de grond in de late zomer/eind augustus resulteerde in de hoogste uitkomst. Late begraving (oktober) leidde tot een drastische daling in uitkomst (~1%), waarschijnlijk door uitputting van metabole reserves door hogere temperaturen voor de winter.
• Opwarming: Geleidelijke opwarming (nabootsen van bodemtemperaturen) was niet strikt noodzakelijk voor een hoge uitkomst, maar wel nuttig voor het synchroniseren van de uitkomst met de gastheer. Het houden van puparia bij 5°C tot juni en ze dan plotseling op te warmen is een eenvoudige en effectieve methode om de uitkomst te stagen.

Levensduur van Volwassenen

• Temperatuur: Koelere omstandigheden (16°C dag / 12°C nacht) verlengden de levensduur aanzienlijk ten opzichte van warmere omstandigheden (22°C).
• Voeding: Honing-water resulteerde in de langste levensduur. Pollen alleen of een combinatie van honing en pollen resulteerde in een kortere levensduur. Dit suggereert dat pollen onder deze specifieke omstandigheden mogelijk schadelijke micro-organismen bevatte of niet optimaal was voor deze soort.
• Geslacht: Er was geen significant verschil in levensduur tussen mannetjes en vrouwtjes.

4. Significatie en Aanbevelingen

De studie biedt een wetenschappelijke basis voor het optimaliseren van de kweek van I. aldrichi voor biologische bestrijding van de Japanse kever. De resultaten leiden tot de volgende voorlopige richtlijnen:

1. Verzameling: Verzamel parasiterende kevers zo vroeg mogelijk in het seizoen (eerste twee weken van aanwezigheid).
2. Overwintering: Begraven puparia in de grond zo snel mogelijk na vorming (eind augustus) voor de beste overleving. Als dit binnen gebeurt, moet de temperatuur stabiel en koel zijn (<15°C) en pas in november verlaagd naar ~5°C.
3. Staggering van uitkomst: Om de uitkomst te synchroniseren met de gastheer, kunnen puparia in het voorjaar bij lage temperaturen (5-12°C) worden gehouden en pas later opgewarmd, of geleidelijk worden opgewarmd in incubatoren die bodemtemperaturen nabootsen.
4. Opslag volwassenen: Na uitkomst moeten volwassen vliegen worden bewaard bij koelere temperaturen (16°C/12°C) en gevoed met honing-water om de levensduur te maximaliseren en vruchtbaarheid te behouden.

Beperkingen en Toekomstig Onderzoek:
De gemiddelde uitkomst (<50%) kan nog worden verbeterd. Er is behoefte aan verdere optimalisatie van voeding (specifieke pollensoorten), vochtigheidsregimes en de ontwikkeling van een voorspellend model op basis van graaddagen om de uitkomst nog nauwkeuriger te plannen.

Deze methoden zijn cruciaal voor het succes van herintroductieprogramma's in gebieden waar de Japanse kever zich uitbreidt, zoals Brits-Columbia en Europa.