2-decade Study of Barriers to the Adoption of Organic Farming in Arid Lands ofJordan

Deze twee decennia durende studie identificeert aanhoudende technische, economische en institutionele barrières die de adoptie van biologische landbouw in de droge gebieden van Jordanië belemmeren, en pleit voor beleidsaanpassingen, subsidies en verbeterde certificeringsprocedures om de overgang te faciliteren.

De kern

De Grote Droge Droom: Waarom Boeren in Jordanië Moeite Hebben met 'Echte' Boeren

Stel je voor dat Jordanië een enorme, dorre tuin is. De zon brandt fel, het water is schaars als een druppel in de woestijn, en de boeren proberen hier voedsel te kweken. Er is een speciale manier van boeren die populair is geworden over de hele wereld: biologische landbouw. Het is alsof je een tuin maakt zonder chemicaliën, alleen met natuurlijke middelen. Dit zou de tuin gezonder maken, minder water verbruiken en de aarde sparen.

Maar in Jordanië gebeurt dit nauwelijks. Een wetenschapper, Dr. Mohammad Mutarad Al-Oun, heeft zich hier twintig jaar lang mee beziggehouden. Hij deed een soort "tijdmachine-experiment": hij sprak in 2004 met boeren en sprak in 2024 weer met dezelfde mensen (of hun collega's) om te zien of er iets veranderd was.

Hier is wat hij ontdekte, vertaald naar een simpel verhaal met een paar creatieve vergelijkingen:

1. De Verwarring: Wat is "Biologisch" eigenlijk?

In de beginfase (2004) was de grootste barrière niet dat de boeren het niet wilden, maar dat ze het niet begrepen.

• De Vergelijking: Het was alsof iemand vraagt: "Wil je een 'elektrische auto'?" en de boer denkt: "Oh, bedoel je een auto die op stoom loopt?"
• Veel boeren dachten dat "biologisch" simpelweg betekende: "Ik gebruik mest van koeien." In het Arabisch klinkt het woord voor 'biologisch' namelijk heel erg op het woord voor 'mest'.
• Anderen dachten dat het gewoon "minder chemicaliën" was, of een oude manier van boeren die alleen regerend water gebruikte. Ze hadden geen idee dat er een streng systeem achter zat met regels, certificaten en een speciale naam.

2. De Angsten: De "Gok" in de Woestijn

Boeren in de woestijn leven al aan de rand van het bestaan. Een mislukte oogst betekent honger of armoede.

• De Vergelijking: Biologisch boeren over te schakelen, voelt voor hen alsof je een gevaarlijke berg beklimt zonder touw, terwijl je nu gewoon op een veilige weg loopt.
• Ze waren bang dat zonder chemicaliën de onkruiden en insecten hun gewassen zouden opeten. Ze dachten: "Als ik die dure spuiten niet gebruik, ga ik failliet."
• Er was ook een sociale angst: "Als ik faal en mijn buren zien dat ik geen geld heb, denken ze dat ik een sukkel ben." Niemand wil de boer zijn die het risico neemt en faalt.

3. De Gebroken Ladder: Geen Hulp van Boven

De overheid en de instanties die zouden moeten helpen, waren als een ladder met ontbrekende sporten.

• De Vergelijking: Stel je voor dat je een nieuw spel wilt spelen, maar de handleiding is weg, de trainer is niet op de hoogte van de regels, en de bank weigert je geld te lenen omdat ze niet geloven dat het spel werkt.
• Er was geen duidelijke wet voor biologisch boeren.
• Er was geen certificaat-systeem (een soort "keurmerk" dat zegt: "Ja, dit is echt biologisch").
• De verschillende overheidsdiensten (zoals de ministeries en universiteiten) werkten niet samen. Het was alsof de ene afdeling zei: "Wees voorzichtig," en de andere: "Ga maar door," zonder dat ze met elkaar spraken.

4. De Markt: Niemand Koopt het

Zelfs als een boer het zou kunnen, waar moet hij het verkopen?

• De Vergelijking: Het is alsof je de lekkerste taart ter wereld bakt, maar je staat op een plein waar niemand weet wat een taart is, en de mensen denken dat het gewoon brood is.
• De consumenten wisten niet wat biologisch voedsel was en wilden er niet meer voor betalen.
• Er was geen goede manier om het product naar de supermarkt te krijgen. Een bedrijf probeerde het eerder, maar faalde omdat de mensen het niet kochten.

5. De Twee Decennia Later (2024): Hetzelfde Beeld

Twaalf jaar later, in 2024, keek de onderzoeker weer. Wat bleek?

• De Vergelijking: Het was alsof je twintig jaar later terugkijkt op een auto die vastzit in de modder. Je hebt de motor een beetje gerepareerd, maar de wielen zitten nog steeds vast in dezelfde modderpoel.
• De problemen waren er nog steeds. De boeren hadden nog steeds geen vertrouwen, de overheid had nog steeds geen goed plan, en de kosten waren nog steeds te hoog.
• Er was zelfs een nieuwe frustratie: de boeren zagen dat de wereld verandert en dat "groen" belangrijk is, maar de regels in Jordanië bleven verouderd en verward.

Wat is de Oplossing?

De onderzoeker concludeert dat we niet kunnen wachten tot de boeren het zelf uitvinden. De overheid moet de "gids" zijn.

• Een duidelijke handleiding: Maak duidelijke regels en een simpel certificaat.
• Een veiligheidsnet: Geef subsidies (geld) zodat boeren niet bang hoeven te zijn als ze faalrijke proeven doen.
• Opleiding: Leer de boeren hoe het werkt, zodat ze niet meer bang zijn voor de insecten.
• Samenwerking: Zorg dat de ministeries, de banken en de boeren met elkaar praten, in plaats van langs elkaar heen te werken.

Kortom: Biologisch boeren in Jordanië is als een droom die nog niet uitkomt. De grond is er, de zon schijnt, maar de boeren hebben een kaart, een kompas en een beetje hulp nodig om die droom werkelijkheid te laten worden. Zonder die hulp blijven ze vastzitten in de oude, veilige, maar minder duurzame manier van boeren.

Technische samenvatting

Titel: Een 20-jarige studie naar barrières voor de adoptie van biologische landbouw in de droge gebieden van Jordanië

Auteur: Mohammad Mutarad Al-Oun
Publicatie: BioRxiv preprint (2026)

---

1. Probleemstelling

Hoewel biologische landbouw essentieel is voor waterbesparing, ecosysteembeveiliging en voedselzekerheid in aride regio's, blijft de adoptie in Jordanië zeer beperkt. Ondanks een wereldwijte toename van biologisch geteelde oppervlakten, is de bijdrage van Jordanië minimaal (minder dan 1% van het totale landbouwoppervlak). Er is zelfs sprake van een daling van het biologische areaal van 3.500 ha in 2009 naar 1.478 ha in 2022.

De kern van het probleem is een gebrek aan begrijpen van de fundamentele barrières die deze adoptie belemmeren. Bestaande literatuur is schaars, en er is geen eenduidig beleid of ondersteuning van de overheid. De studie richt zich specifiek op de Noord-Oostelijke Badia-regio (Mafraq-gouvernement), een gebied met extreme klimaatcondities (droog, hoge temperaturen), om de technische, economische, institutionele en perceptuele obstakels in kaart te brengen.

2. Methodologie

Het onderzoek volgt een longitudinale benadering over een periode van twee decennia, verdeeld in twee fasen met kwalitatieve en kwantitatieve methoden:

• Fase 1 (April–September 2004):

  • Steekproef: 46 landbouwers en 5 focusgroepen.
  • Methode: Semi-gestructureerde interviews en exploratief onderzoek.
  • Doel: Identificatie van initiële barrières en percepties over biologische landbouw.
  • Data-analyse: Thematische analyse en frequentie-analyse (SPSS).

• Fase 2 (Juli–September 2024):

  • Steekproef: 7 ervaren landbouwers uit de oorspronkelijke cohort (follow-up).
  • Methode: Fenomenologische benadering om de evolutie van barrières en ervaringen over 20 jaar te begrijpen.
  • Doel: Beoordelen of de eerdere barrières zijn verdwenen, blijven bestaan of nieuwe obstakels zijn ontstaan.

Aanpak: De studie hanteert een "bottom-up" benadering, waarbij de landbouwer als centrale speler wordt gezien. De data werden gecodeerd en gethematiseerd rondom: perceptie, technische, culturele/sociale, economische, marketing, institutionele en regelgevende aspecten.

3. Belangrijkste Bijdragen

• Lange termijn perspectief: Dit is een van de weinige studies die de evolutie van barrières voor biologische landbouw in een ontwikkelingsland over een periode van 20 jaar analyseert.
• Contextspecifiek inzicht: Het biedt diepgaande inzichten in de specifieke uitdagingen van aride gebieden (Jordanië), waar watertekorten en extreme temperaturen een grote rol spelen.
• Identificatie van perceptie-gaten: De studie blootlegt hoe taal en cultuur (bijv. de associatie van het woord "organisch" met "mest" in het Arabisch) leiden tot fundamentele misverstanden over wat biologische landbouw eigenlijk inhoudt.
• Beleidsevaluatie: Het toont aan dat bestaande beleidsmaatregelen en institutionele structuren in Jordanië de afgelopen twee decennia ontoereikend zijn gebleven om de sector te laten groeien.

4. Resultaten

Fase 1-resultaten (2004)

• Perceptie: Slechts 35% van de landbouwers had enige kennis over biologische landbouw. Er heersten grote misvattingen:
  • 35% associeerde "organisch" puur met het gebruik van mest (door taalkundige verwarring).
  • 11% dacht aan traditionele regenlandbouw ("Baeel").
  • 6,5% verwarde het met geïntegreerde plaagbestrijding (IPM).
• Technische Barrières: De belangrijkste zorgen waren:
  • Hogere ziekte- en plaagdruk en lagere opbrengsten (100% van de respondenten).
  • Gebrek aan geschikte gewasvariëteiten en biologische bestrijdingsmiddelen.
  • Angst voor bodemvruchtbaarheidsverlies.
• Economische & Marketing Barrières:
  • Gebrek aan marktkanalen en consumentenbewustzijn (95%).
  • Geen premieprijzen voor biologische producten.
  • Hoge certificeringskosten en investeringen.
• Institutionele & Regelgevende Barrières:
  • Afwezigheid van nationale wetgeving en specifieke certificeringsstandaarden voor biologische landbouw.
  • Gebrek aan coördinatie tussen instanties (Ministerie van Landbouw, NARC, JISM).
  • Geen toegang tot krediet of verzekeringen voor biologische praktijken.
• Sociaal-Cultureel: Cultuur was geen directe barrière, maar de angst voor falen en het verlies van sociale status hield landbouwers tegen.

Fase 2-resultaten (2024)

• Persistente Barrières: De barrières uit 2004 zijn grotendeels onveranderd gebleven.
• Verergerde Problemen:
  • De certificeringsprocessen zijn complexer geworden zonder dat de ondersteuning is toegenomen.
  • De kosten voor biologische inputs zijn gestegen.
  • Er is nog steeds geen functioneel demonstratiecentrum of praktische ondersteuning.
• Oorzaak van Daling: Landbouwers wijzen de daling van het areaal toe aan het gebrek aan een nationaal plan voor biologische landbouw en de onduidelijkheid over regels.
• Behoeften: Landbouwers vragen om subsidies, training, demonstratieboerderijen en gegarandeerde marktafname.

5. Significantie en Aanbevelingen

De studie concludeert dat de adoptie van biologische landbouw in Jordanië niet louter een technisch probleem is, maar een systeemprobleem dat institutionele en beleidsmatige hervormingen vereist.

Aanbevelingen:

1. Wetgeving: Implementatie van een duidelijke nationale wetgeving en certificeringsstandaarden voor biologische landbouw.
2. Subsidies en Financiële Steun: Invoering van subsidies voor de overgangsfase en toegang tot krediet voor biologische landbouwers.
3. Onderwijs en Training: Uitbreiding van voorlichtingsprogramma's om misvattingen (zoals de link met mest) weg te nemen en praktische vaardigheden te leren.
4. Institutionele Coördinatie: Een overkoepelend orgaan creëren om de Ministerie van Landbouw, onderzoeksinstituten en certificeringsorganen te synchroniseren.
5. Marktentwikkeling: Het opzetten van marktkanalen en het garanderen van afname om het economische risico voor landbouwers te verkleinen.

Beperkingen van de studie:

• Kleine steekproefgrootte (vooral in Fase 2).
• Focus uitsluitend op aride gebieden (Badia), wat generalisatie naar andere regio's beperkt.
• Gebrek aan perspectieven van andere stakeholders (zoals consumenten en retailers).

Conclusie: Zonder ingrijpende beleidsveranderingen en institutionele ondersteuning zal de biologische landbouw in Jordanië waarschijnlijk niet kunnen groeien, ondanks het grote potentieel van het land voor duurzame landbouw in droge klimaatzones.