Configurational Pathways to Olympic Inclusion: A Fuzzy-Set Qualitative Comparative Analysis Method

Technische Samenvatting: Configurationele Paden naar Olympische Inclusie

Probleemstelling
De studie behandelt de complexiteit van de vraag waarom bepaalde opkomende sporten wel worden opgenomen in de Olympische Spelen, terwijl andere met vergelijkbare esthetische of technische profielen worden uitgesloten. Traditioneel onderzoek leunt vaak op lineaire modellen die enkelvoudige variabelen (bijv. economische waarde of publieksgrootte) isoleren om Olympische inclusie te verklaren. De auteurs stellen echter dat het een officiële Olympische sport worden een complex resultaat is dat wordt gedreven door de interactie van meerdere factoren, en niet door één onafhankelijke variabele. Specifiek probeert het artikel de uiteenlopende trajecten te verklaren van sporten zoals breaking (opgenomen voor Parijs 2024 maar uitgesloten voor LA 2028), sportklimmen en surfen (opgenomen), versus sporten zoals cheerleading en aerobe gymnastiek (uitgesloten ondanks hoge technische bekwaamheid en regionale populariteit). Het kernprobleem is het gebrek aan systematisch kwantitatief onderzoek dat analyseert hoe verschillende combinaties van condities de Olympische selectie beïnvloeden.

Methodologie
Het onderzoek maakt gebruik van Fuzzy-set Qualitative Comparative Analysis (fsQCA), een methode geworteld in de complexiteitstheorie, om 14 verschillende sportdisciplines te analyseren. Deze gevallen werden gecategoriseerd in drie groepen:

1. Traditionele Olympische Sporten: Voetbal, tennis, honkbal, worstelen.
2. Opkomende Olympische Sporten: Breaking, sportklimmen, surfen, squash, cricket.
3. Regionale/Aspirerende Sporten: Cheerleading, aerobe gymnastiek, mixed martial arts (MMA), futsal, soft tennis, drakenbootvaren.

Data en Variabelen:
Data werden afkomstig van officiële internationale organen en Statista. Vijf kerncondities (onafhankelijke variabelen) werden geanalyseerd:

• Volgersbasis (F): Aantal volgers (in miljoenen).
• Organisationele Invloed (II): De kracht van de regerende instantie.
• Ontwikkelingstijd (DT): De duur van de geschiedenis van de sport.
• Aantal Wedstrijden (NM): Frequentie van officiële wereldcompetities.
• Economische Groei (EG): De gegenereerde economische waarde (in miljarden USD).

De uitkomstvariabele was binair: Olympische inclusie (1) of niet-inclusie (0).
De studie maakte gebruik van een directe kalibratiemethode gebaseerd op de datadistributie (80e, 50e en 20e percentiel) om ruwe data om te zetten in fuzzy-set lidmaatschapsscores variërend van 0 tot 1. Een consistentiedrempel van 0,80 werd toegepast voor noodzakelijke condities, en 0,90 voor voldoendeheid.

Belangrijkste Resultaten
De fsQCA-analyse toonde aan dat geen enkele factor een noodzakelijke of voldoende voorwaarde is voor Olympische inclusie. In plaats daarvan is inclusie het resultaat van specifieke configurationele paden:

1. Kernconditie: De Frequentie van Internationale Competities (NM) kwam naar voren als de meest kritische kernconditie. Deze komt voor in alle succesvolle paden die leiden tot Olympische inclusie.
2. Pad 1 (Institutioneel-Historisch): Een combinatie van hoge Organisationele Invloed (II), een hoge Volgersbasis (F), een hoog Aantal Wedstrijden (NM) en een lange Ontwikkelingstijd (DT) leidt tot inclusie. Dit pad weerspiegelt traditionele, goed gevestigde sporten.
3. Pad 2 (Economisch-Competitief): Een combinatie van hoge Organisationele Invloed (II), een hoge Volgersbasis (F), een hoog Aantal Wedstrijden (NM) en een hoge Economische Groei (EG) leidt tot inclusie. Dit pad verklaart het succes van nieuwere sporten zoals breaking en surfen, die mogelijk een zwakkere historische basis hebben maar beschikken over sterke commerciële en competitieve structuren.
4. Pad 3 (Alternatief): Een combinatie van hoge Organisationele Invloed (II), een hoog Aantal Wedstrijden (NM), een lange Ontwikkelingstijd (DT) en een hoge Economische Groei (EG) leidt ook tot inclusie.
5. Exclusiefactoren: Voor sporten die niet in de Olympische Spelen zijn opgenomen, identificeerde de analyse dat een gebrek aan Ontwikkelingstijd (DT) gecombineerd met lage Economische Groei (EG) een voldoende voorwaarde is voor niet-inclusie. Daarnaast vermindert de afwezigheid van een hoge competitiefrequentie (NM) en een lage volgersbasis (F) de waarschijnlijkheid van inclusie aanzienlijk.

Belangrijkste Bijdragen

• Methodologische Innovatie: Dit is de eerste studie die fsQCA toepast in het vakgebied van de sportstudies. Het gaat voorbij aan de beperkingen van traditionele lineaire regressiemodellen door aan te tonen hoe meerdere condities synergetisch interageren om een uitkomst te produceren.
• Theoretisch Inzicht: De studie daagt het idee uit dat een enkele variabele (zoals populariteit of geschiedenis) de Olympische status dicteert. Het stelt vast dat "equifinaliteit" bestaat—verschillende combinaties van condities kunnen leiden tot dezelfde uitkomst (Olympische inclusie).
• Strategisch Kader: Het onderzoek identificeert dat hoewel economische waarde en organisationele kracht belangrijk zijn, de frequentie van internationale competities de cruciale drijfveer is die, wanneer gecombineerd met andere factoren, inclusie mogelijk maakt.

Betekenis en Claims
De auteurs beweren dat hun bevindingen een nieuw analytisch perspectief bieden voor het begrijpen van de selectiemechanismen van de Olympische Spelen. De studie suggereert dat voor opkomende sporten om Olympische erkenning te krijgen, zij niet kunnen vertrouwen op één enkele kracht (bijv. alleen een grote fanbase). In plaats daarvan moeten zij een multidimensionale strategie ontwikkelen die integreert:

• Competitieplanning: Het opzetten van wedstrijdplanningen met een hoge frequentie om legitimiteit en zichtbaarheid op te bouwen.
• Commerciële Ontwikkeling: Het cultiveren van economische waarde via industrieketens en sponsoring.
• Institutionele Ondersteuning: Het versterken van de regerende instanties om wereldwijde expansie en crisisrespons te beheren.

Het artikel concludeert dat Olympische inclusie een resultaat is van "synergetische configuraties". Voor sporten zoals breaking, die een korte geschiedenis hebben, benadrukt de studie dat hoge competitiefrequentie en sterke economische groei een gebrek aan historische diepgang kunnen compenseren. Daarentegen faalden sporten zoals cheerleading, ondanks hoge technische standaarden, om inclusie te verkrijgen vanwege een onvoldoende frequentie van internationale wedstrijden en een beperkte economische impact. De auteurs merken op dat toekomstig onderzoek de steekproefomvang kan vergroten en regulerende variabelen kan opnemen, maar dat de huidige studie een fundamenteel configurationeel kader biedt voor sportbeleid en -ontwikkeling.