BTEX Emissions from Fuel Dispensing Stations in Nigeria: Integrated Assessment of Exposure, Health Risks, Governance Gaps, and Mitigation Pathways In A Systematic Review

Stel je de lucht om ons heen voor als een gigantische, onzichtbare oceaan. Meestal is deze oceaan helder en veilig om in te zwemmen, maar soms kunnen er verborgen stromingen van onzichtbare chemicaliën binnensluipen die het water troebel maken. Een van de meest voorkomende "verontreinigingen" in deze oceaan komt van plaatsen waar we onze auto's bijtanken. Deze chemicaliën worden BTEX genoemd, wat gewoon een chique afkorting is voor een groep van vier neven: Benzeen, Tolueen, Ethylbenzeen en Xyleen. Denk aan hen als een ondeugend kwartet van onzichtbare spoken die rond tankstations rondhangen. Hoewel ze onzichtbaar zijn, kunnen ze gevaarlijk zijn als we ze te veel en te lang inademen. Benzeen, de leider van deze groep, is bijzonder verraderlijk omdat het ernstige gezondheidsproblemen kan veroorzaken, waaronder kanker, terwijl de anderen ons ziek of duizelig kunnen laten voelen. Wetenschappers bestudelen deze spoken om uit te zoeken hoeveel van hen er in de lucht zitten, wie er het meeste inademt en welke regels we moeten maken om iedereen veilig te houden. Dit is vooral belangrijk in drukke steden waar tankstations overal zijn en mensen veel tijd in de buurt van deze stations doorbrengen.

Laten we nu duiken in een nieuwe studie die werkt als een gigantisch detectiveverslag, dat aanwijzingen uit vele verschillende onderzoeken samenvoegt om de BTEX-situatie in Nigeria te begrijpen. De onderzoekers hebben niet alleen naar één tankstation gekeken; ze hebben informatie verzameld uit 15 studies over hoeveel mensen worden blootgesteld aan deze chemicaliën en 14 studies over de gezondheidsrisico's die daarbij komen kijken. Ze ontdekten dat de "spoken" overal aanwezig zijn, maar dat ze het meest geconcentreerd zijn rond de tankstations zelf. Sterker nog, de werknemers die de benzine pompen, ademen veel hogere concentraties van deze chemicaliën in dan de gewone mensen die in de nabijgelegen wijken wonen. Het is alsof de werknemers midden in een mistige wolk staan, terwijl de buren zich slechts aan de rand ervan bevinden.

De studie gebruikte een speciaal wiskundig hulpmiddel om te controleren of deze niveaus gevaarlijk waren. Ze ontdekten dat in 73% van de gevallen die ze bekeken, het risico op het krijgen van kanker (de LCR genoemd) hoger was dan de veiligheidslimiet, en in geschiktheid van 61% van de gevallen was het risico op andere ernstige gezondheidsproblemen (de HQ genoemd) ook te hoog. Dit betekent dat voor veel mensen, vooral de werknemers, de lucht niet alleen een beetje vies is; het is een echt gezondheidsrisico. De onderzoekers keken ook naar de oorzaak van dit probleem en ontdekten dat in 80% van de onderzoeken de tankstations belangrijke apparatuur misten die "dampterugwinningssystemen" (vapour recovery systems) wordt genoemd. Je kunt deze systemen zien als gigantische stofzuigers die de chemische dampen opzuigen voordat ze ontsnappen in de lucht. Zonder deze systemen zweven de dampen gewoon vrij rond. Hierdoor overtraden meer dan 70% van de tankstations de regels door te veel vervuiling naar buiten te laten.

De studie biedt echter ook een lichtpuntje. Het suggereert dat als tankstations deze vacuüm-achtige dampterugwinningssystemen installeren, ze de vervuiling met 70% kunnen verminderen. Bovendien, als de overheid en de tankstations beter samenwerken om de lucht te bewaken en de regels te handhaven, zouden ze de naleving van de veiligheidsrichtlijnen met 60% kunnen verbeteren. De belangrijkste les is dat dit een ingewikkeld probleem is, veroorzaakt door een combinatie van zware vervuiling en zwakke regels. De auteurs waarschuwen dat als we dit niet snel oplossen, mensen — vooral de werknemers en degenen die in de buurt wonen — ernstige gezondheidsproblemen kunnen krijgen zoals leukemie en ademhalingsproblemen. Het artikel concludeert dat we deze veiligheidssystemen verplicht moeten stellen, regels voor landgebruik moeten handhaven en de lucht nauwlettend in de gaten moeten houden om de onzichtbare spoken schade te besparen.