Effect of Intravenous Tranexamic ACID on Blood Loss Reduction During and After Caesarean Section: A Randomised Controlled Study

Technische Samenvatting: Effect van intraveneuze tranexamiczuur op de reductie van bloedverlies tijdens en na een keizersnede

Probleemstelling
Primaire postpartum hemorragie (PPH) blijft wereldwijd een leidende oorzaak van maternale mortaliteit en morbiditeit, waarbij keizersneden een aanzienlijke risico's op excessief bloedverlies met zich meebrengen. Hoewel oxytocinepreparaten de standaardinterventies zijn, is er een erkende behoefte om aanvullende modaliteiten te verkennen om het bloedverlies verder te verminderen. Tranexamiczuur, een antifibrinolytisch middel, is goedgekeurd voor de behandeling van PPH, maar de specifieke effectiviteit in het verminderen van bloedverlies tijdens en onmiddellijk na electieve keizersneden in de lokale context vereiste verdere evaluatie. Deze studie had tot doel de effectiviteit van preoperatieve intraveneuze toediening van tranexamiczuur bij het verminderen van bloedverlies en geassocieerde complicaties bij vrouwen die een keizersnede ondergaan te bepalen.

Methodologie
Het onderzoek werd uitgevoerd als een dubbelblind, gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek aan de University of Abuja Teaching Hospital gedurende een periode van zes maanden.

• Deelnemers: 82 vrouwen met een eenlingzwangerschap in de 37–42 weken zwangerschapsduur die gepland stonden voor een electieve keizersnede werden gerekruteerd. De inclusiecriteria omvatten vrouwen die bereid waren deel te nemen zonder contra-indicaties voor tranexamiczuur. De exclusiecriteria omvatten coagulopathieën, sikkelcelziekte, chronische hypertensie, nier-/leleverziekte, diabetes, gebruik van anticoagulantia, eerdere trombo-embolie, pre-eclampsie, eclampsie, antepartum hemorragie en operaties die langer dan 90 minuten duurden.
• Interventie: Deelnemers werden gerandomiseerd in twee groepen (41 per arm) met behulp van computergegenereerde willekeurige getallen.
  • Groep A (Interventie): Ontving 1g intraveneus tranexamiczuur toegediend met een snelheid van 1ml/min over 10 minuten, beginnend 15 minuten voor de huidincisie.
  • Groep B (Controle): Ontving 10ml intraveneus steriel water (placebo) onder dezelfde omstandigheden.
• Procedure: Alle operaties waren keizersneden via de onderste segmentmethode, uitgevoerd door consultants of senior registrars. De standaardzorg omvatte een 10IU IV oxytocine bolus na de placentale levering. Aanvullende uterotonica of chirurgische interventies werden toegediend zoals klinisch geïndiceerd.
• Dataverzameling & Analyse: Bloedverlies werd geschat met behulp van de hemoglobinebalansformule (waarbij de Nadler-formule voor geschat bloedvolume werd opgenomen). Hemoglobine- en hematocrietwaarden werden preoperatief en 48 uur postoperatief gemeten. De vitale functies van de moeder werden op vier specifieke intervallen gemonitord. De gegevens werden geanalyseerd met SPSS versie 24, waarbij een p-waarde < 0,05 als statistisch significant werd beschouwd.

Belangrijkste Resultaten
De studie toonde statistisch significante voordelen aan in de tranexamiczuurgroep vergeleken met de placebogroep:

• Bloedverlies: Het gemiddelde bloedverlies was significant lager in de tranexamiczuurgroep (725,1 ± 277,9 ml) vergeleken met de placebogroep (1183,02 ± 325,9 ml), wat een reductie vertegenwoordigt van ongeveer 457,92 ml (p = 0,045).
• Hemoglobine en Hematocriet: De gemiddelde postoperatieve hemoglobineconcentratie was hoger in de tranexamiczuurgroep (10,50 ± 0,90 g/l) dan in de placebogroep (9,70 ± 0,86 g/l) (p < 0,0001). Bijgevolg was de gemiddelde afname in hemoglobine significant lager in de tranexamiczuurgroep (0,49 ± 0,48 g/l) versus de placebogroep (1,15 ± 0,16 g/l). Vergelijkbare significante reducties werden waargenomen in de veranderingen in hematocriet (1,06 ± 3,4% versus 4,16 ± 3,98%).
• Behoefte aan Uterotonica: De behoefte aan aanvullende uterotonica was significant lager in de tranexamiczuurgroep (28,3%) vergeleken met de placebogroep (78,3%) (p = 0,0013).
• Niet-significante Bevindingen: Er waren geen statistisch significante verschillen tussen de groepen met betrekking tot de gemiddelde duur van de operatie, de behoefte aan een bloedtransfusie of de incidentie van bloedverlies dat 1.000 ml overschreed.
• Neonatale en Veiligheidsuitkomsten: Er was geen significant verschil in Apgar-scores (1e en 5e minuut) tussen de groepen. Er zijn geen ernstige bijwerkingen gerapporteerd in beide groepen.

Betekenis en Claims
De auteurs concluderen dat de preoperatieve toediening van intraveneus tranexamiczuur een effectieve interventie is voor het verminderen van bloedverlies en de daaropvolgende behoefte aan aanvullende uterotonica tijdens keizersneden. De studie beweert dat deze interventie de postoperatieve daling van de hemoglobine- en hematocrietconcentraties significant mitigeert, waardoor postpartum anemia wordt voorkomen.

Het artikel stelt dat tranexamiczuur beschikt over een gunstig veiligheidsprofiel, wat blijkt uit de afwezigheid van ernstige bijwerkingen en geen negatieve impact op de foetale uitkomsten (Apgar-scores). Hoewel de studie geen statistisch significante reductie vond in de incidentie van massaal bloedverlies (>1000ml) of bloedtransfusiebehoeften, positioneren de auteurs tranexamiczuur als een levensvatbaar adjuvans bij de standaardzorg voor het verminderen van PPH en de complicaties daarvan. De studie suggereert dat een multicenter gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek noodzakelijk is om deze bevindingen verder te generaliseren.