370 papers
Deze studie toont aan dat lymfatische verspreiding een gemeenschappelijke route is voor systemische invasie door diverse extracellulaire bacteriën bij zachte weefselinfecties, waarbij bacteriën via het lymfestelsel naar afvoerende lymfeklieren en systemische organen reizen in plaats van voornamelijk via de bloedbaan.
Dit onderzoek toont aan dat het door PPAR beta delta-geactiveerde secretoom van menselijke mesenchymale stromale cellen, via ANGPTL4, een cytoprotectief en anti-inflammatoir effect heeft in een preklinisch model van acute longontsteking.
Deze studie toont aan dat de expressie van FcγRI op neutrofielen een centrale regulatorische rol speelt bij de productie van reactieve zuurstofspecies, zowel bij gezonde vrijwilligers als bij patiënten met lupus, en dat dit receptor een veelbelovende doelwit is voor het moduleren van oxidatieve responsen.
Deze studie toont aan dat circulerende immuuncellen geassocieerd zijn met niet-inflammatoire pijn bij reumatoïde artritis, wat nieuwe inzichten biedt in de rol van het immuunsysteem bij de regulatie van pijn in het centrale zenuwstelsel.
Dit onderzoek toont aan dat farmacologische remming van DPP-4, bijvoorbeeld met het diabetesmedicijn sitagliptin, de metabole fitheid en antitumoractiviteit van CD8+ T-cellen verbetert, wat leidt tot een betere overleving bij glioblastoom en een versterkte werking van CAR-T-cellen.
Dit onderzoek toont aan dat de genetische achtergrond van muizen (met name het SJL-stam) de kracht en organisatie van SEZ6L2-georiënteerde auto-immuunreacties beïnvloedt, wat leidt tot gecoördineerde immuunactivatie in het centrale zenuwstelsel en neurologische dysfunctie, waardoor deze stam een verbeterd model biedt voor het bestuderen van deze ziekte.
Deze studie onthult dat glycolyse tijdens de vroege differentiatie een cruciale regulator is voor menselijke Tfh-cellen, waarbij een glycolyse-afhankelijke vetzuurmetabolische as de functionele capaciteit van deze cellen, zoals IL-21-secretie en B-celhulp, selectief bepaalt.
Dit onderzoek toont aan dat membraanvesikels van *Lactobacillus acidophilus* MTCC 10307, die het oppervlakte-eiwit SlpA bevatten, een potent en veilig anti-inflammatoir effect hebben in zowel *in vitro* als *in vivo* modellen.
Deze studie toont aan dat zowel chronische lichaamsbeweging als voeding de darmstructuur en het immuunsysteem op unieke manieren beïnvloeden, waarbij gewoontes in beweging de darm helpen om zich aan te passen en overmatige immuunreacties op acute stress te remmen.
Onderzoek met menselijke darmorganoiden toont aan dat rijpe enterocyten enterovirussen via TLR3 detecteren, wat leidt tot een lokale type III interferonrespons die de verspreiding van het virus kan beperken.
Deze studie toont aan dat MHCII-expressie op maagepitheelcellen, en niet op immuuncellen, essentieel is voor de initiatie en voortgang van auto-immuun-gastrische tumorigenese, en dat het verwijderen hiervan vroegere premaligne veranderingen omkeerbaar maakt.
Dit onderzoek toont aan dat machine learning-gestuurde selectie van geconserveerde niet-spike T-cel-antigenen een effectieve strategie is voor het ontwikkelen van brede coronavirusvaccins die minder vatbaar zijn voor antigenische variatie dan spike-gerichte benaderingen.
Deze studie biedt de eerste onbevooroordeelde transcriptomische atlas van dendritische cellen in paardenbloed, waarbij bestaande subtypen worden bevestigd en nieuwe subgroepen worden geïdentificeerd, wat een waardevol vergelijkend kader vormt voor het begrijpen van paardenziekten.
Dit onderzoek beschrijft de ontwikkeling van T-celengagers die gericht zijn op de antigenen CEA, GFRA4 en DLL3, en toont aan dat deze middelen in vitro potentieel zijn voor de behandeling van medullair schildklierkanker, zowel als monotherapie als in combinatie met tyrosinekinaseremmers.
Deze studie onthult dat een synergetisch IL-1, IL-17 en IL-22 cytokinecircuit de weerstand tegen vulvovaginale candidiasis reguleert onafhankelijk van oestrogeen, waarbij een gezamenlijk tekort aan IL-17 en IL-22 leidt tot ernstigere infectie.
Dit onderzoek identificeert oplosbaar LAG-3 (sLAG-3) als een veelbelovende vroege biomarker voor T-celactivatie die kan optreden vóór de ontwikkeling van islet-autoantilichamen bij type 1-diabetes, wat nieuwe mogelijkheden biedt voor vroegtijdige risicoschatting en preventie.
Dit prospectieve cohortonderzoek toont aan dat mensen met een laat HIV-diagnose (gedefinieerd als CD4+ <350 cellen/mm³ of een AIDS-definiërende aandoening) één jaar na start van antiretrovirale therapie een significant groter inducteerbaar virusreservoir en meer uitgeputte CD8+ T-cellen vertonen dan mensen met een niet-late chronische diagnose, wat de urgentie van vroege diagnose en behandeling benadrukt.
Dit onderzoek onthult via multimodale analyses dat bij type 1-diabetes de pancreatische lymfeklieren een verrijkte populatie van stam-achtige CD8+ T-cellen bevatten met een specifieke inflammatoire en minder uitgeputte signatuur, die via IL-15-signaling worden aangedreven en migreren naar het pancreasweefsel waar ze in de buurt van de eilandjes een gemengd activatie- en uitputtingsfenotype vertonen.
Rook van sigaretten creëert een pro-inflammatoire circuit in de long dat autoreactieve T-hulpcellen hyperactiveert, waardoor hun encefalogene eigenschappen worden versterkt en het risico op multiple sclerose toeneemt.
Dit onderzoek introduceert een nieuw menselijk co-cultuursysteem van iPSC-afgeleide macrofagen en hepatocyten dat via directe cel-celinteractie wederzijdse differentiatie naar Kupffer-cellen en hepatocyt-maturatie induceert, waardoor een fysiologisch relevanter model ontstaat voor het bestuderen van leverbiologie en immuungemedieerde drugstoxiciteit.