2549 papers
Dit artikel presenteert een nieuwe probabilistische bewijsvoering voor Otters asymptotische formule voor het aantal niet-gelabelde bomen, bewijst dat de totale variatieafstand tussen willekeurige Pólya-bomen en willekeurige niet-gelabelde bomen naar nul convergeert naarmate het aantal knopen toeneemt, en breidt deze resultaten uit tot boomachtige grafenklassen.
Dit artikel verbindt de anabeliaanse conjectuur voor krommen over eindige velden met de rekenkunde van krommen over globale functievelden door een bijectie te tonen tussen conjugatieklassen van fundamenteelgroep-morfismen en lokaal constante adelicke punten die de étale-descent-obstructie doorstaan.
Dit artikel toont aan dat moduli-ruimten van vectorbundels op zeer algemene opblazingen van het projectieve vlak in ten minste tien punten, in tegenstelling tot die op minimale rationale oppervlakken, ongereduceerd, onverbonden en met componenten van verschillende dimensies kunnen zijn, waarbij onder de SHGH-conjectuur zelfs moduli-ruimten met willekeurig veel componenten van willekeurige grootte worden gevonden.
Deze studie onderzoekt stabiliteitsvoorwaarden op vrije abelse quotiënten, bewijst een analytische isomorfie tussen -invariante stabiliteitsvoorwaarden op de bedekking en die op het quotiënt, en levert een deels antwoord op een vraag van Fu, Li en Zhao over niet-geometrische stabiliteitsvoorwaarden, terwijl het tevens een conjecture over de Le Potier-functie weerlegt en deze functie generaliseert naar oppervlakken met willekeurige Picard-rang.
Dit artikel schat de irrationaliteit van moduli-ruimten van projectieve hyperkähler-variëteiten van types K3, Kum, OG6 en OG10 in, en bewijst dat deze worden begrensd door een universeel polynoom in de dimensie en graad van de geparameetrizeerde variëteiten, evenals voor moduli-ruimten van -gepolariseerde abelse oppervlakken.
Dit artikel onderzoekt de verdeling van -gladde polynomen met voorgeschreven coëfficiënten in door gebruik te maken van karaktersom-schattingen, Bourgains' argumentatie en dubbele karaktertellen.
Deze paper toont aan dat de natuurlijke homomorfisme van karakters van het additieve groep van het residuveld naar de p-torsie van de Picard-groep van een component van de eerste Drinfeld-overschrijding injectief is, en bewijst bovendien dat alle vectorbundels op de Drinfeld-ruimte triviaal zijn.
Dit artikel bewijst de Secant-conjectuur van Green-Lazarsfeld voor krommen van genus in alle divisoriale gevallen, waarbij de lijnbundels die niet (p+1)-zeer ruim zijn een divisor vormen in de Jacobiaan van de kromme.
Dit artikel breidt de door Conway en Ryba ontdekte patronen in bi-oneindige Fibonacci-rijen uit naar recursies van het type , waarbij de auteurs bij het zoeken naar nieuwe patronen een 'Rode Muur' en exotische numeratiesystemen tegenkomen.
Dit artikel beschrijft een grote verzameling hyperelliptische krommen die birationeel op een abelse oppervlakte afbeelden, en gebruikt deze om vele rationale equivalenties in de Chow-groep van nul-cycli te vinden, wat vooruitgang oplevert voor Beilinson's conjectuur over de trivialiteit van de kern van de Albanese-afbeelding.
Dit artikel bewijst dat vezels van convolutiemorfismen geassocieerd met parahorische affiene vlagvariëteiten voor gesplitste groepen over willekeurige velden (en later over ) geasfalteerd kunnen worden door producten van affiene lijnen en affiene lijnen minus een punt, wat nieuwe inzichten biedt voor de meetkundige Satake-correspondentie en integrale motieven.
Dit artikel geeft een volledige beschrijving van de Poisson-rand van kransproducten van tellbare groepen en beantwoordt hiermee een open vraag van Kaimanovich en Lyons-Peres voor het geval dat de projectie op de basisgroep Liouville is.
Dit artikel biedt een nieuw bewijs dat een overconvergente modulaire eigenvorm van gewicht $1+kp\theta^k$ overeenkomt met de Fontaine-operator.
Dit artikel introduceert een algemene raamwerk voor zichtbare Lagrangiaanse in Hitchin-systemen die via een eigenschapvariëteit van de Hitchin-basis factoriseren, berekent de vezelsgewijze Fourier-Mukai-transformatie van vlakke lijnbundels om spiegel-dualen te construeren, en bestudeert in detail een nieuw voorbeeld dat voorkomt wanneer het onderliggende Riemann-oppervlak een kussenhoes-overslag is.
Dit artikel vestigt een complete tijd-harmonische verstoringstheorie voor hyperbolische ruimte binnen het klassieke Sommerfeld-Rellich-paradigma door een hyperbolische stralingsvoorwaarde te definiëren, wat leidt tot unieke oplossingen voor directe verstrooiingsproblemen en de basis legt voor inverse problemen op basis van verre-veldpatronen.
Dit artikel onderzoekt de moduli van gladde hypersurfaces in een Hilbert-schema en bewijst homologische stabiliteit en isomorfismen met sectieruimten, waarbij de resultaten voor krommen een bekende stelling van McDuff herbeleven en voor enkelvoudig samenhangende variëteiten overeenstemmen met de stabiele cohomologie van moduli-ruimten met een specifieke tangentiële structuur.
Dit artikel introduceert het niet-commutatieve variant van het Learning with Errors-probleem over groepsringen van semi-directe producten van cyclische groepen en bewijst de kwantum-hardheid ervan door middel van polynomiale reducties van het ergste geval van het SIVP-probleem in ideaalroosters naar zowel de zoek- als de beslissingsversie van GRLWE.
Dit artikel introduceert een axiomatische definitie van automaten die topologische ruimten genereren, waarbij de auteurs de relatie leggen tussen eindige automaten en zelfaffiene tegels, twee algoritmen voor addressen en benaderingen presenteren, en de realisatie van deze ruimten als zelfgelijkvormige verzamelingen bespreken.
Dit artikel leidt een expliciete formule af voor de lokale Euler-karakteristiek van -singulariteiten met behulp van torische meetkunde en past deze toe om nieuwe voorbeelden van algebraïsch kwasi-hyperbolische oppervlakken in te construeren die geen krommen van genus 0 of 1 bevatten.
Deze paper toont aan dat de eerste-orde theorie van de homeomorfismegroep van een compacte variëteit uniform de volledige tweede-orde theorie van telbare subgroepen interpreteert, wat leidt tot diepgaande gevolgen voor de definieerbaarheid, de codering van klassieke problemen en de onbeslisbaarheid binnen deze groepen.