💻 computer science

To Use or Not to Use: Investigating Student Perceptions of Faculty Generative AI Usage in Higher Education

Deze studie onderzocht bij 156 studenten hun houding tegenover het gebruik van generatieve AI door docenten en onthulde dat de meerderheid bezorgd is over de betrouwbaarheid van AI-gegenereerde inhoud en het risico dat docenten hun kritisch denken verliezen door overmatige afhankelijkheid van deze technologie.

Oorspronkelijke auteurs: Jie Gao, Jiayi Zhang, Dan Chen

Gepubliceerd 2026-03-30

📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Jie Gao, Jiayi Zhang, Dan Chen

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Titel: De AI-Debat: Mag de Leraar het ook Gebruiken?

Stel je voor dat je in een grote school zit waar iedereen praat over een nieuwe, magische robot die alles voor je kan doen: van huiswerk maken tot het geven van advies. Dit is Generatieve AI (zoals ChatGPT).

De meeste mensen praten alleen over de leerlingen die deze robot gebruiken. Maar in dit onderzoek kijken we naar iets anders: Wat vinden leerlingen ervan als hun leraren diezelfde robot gebruiken?

De onderzoekers (Jie, Jiayi en Dan) hebben 156 studenten gevraagd wat ze denken. Ze hebben de antwoorden in vier groepen verdeeld, alsof ze een klas indelen in vier verschillende types:

De Optimisten: "Laat iedereen de robot gebruiken! Het is geweldig voor iedereen."
De Leerling-voor-Leerling Groep: "Ik mag de robot gebruiken voor mijn huiswerk, maar mijn leraar mag hem niet gebruiken om mijn werk te beoordelen." (Dit is een heel belangrijk punt!)
De Leraar-voor-Leraar Groep: "Leerlingen mogen het niet gebruiken, maar leraren wel." (Dit was een heel kleine groep).
De Tegenstanders: "Geen van beiden. Geen AI voor leerlingen, en geen AI voor leraren."

Wat bleek eruit?

Het verhaal is verrassend.

37% van de studenten is een "Tegenstander". Zij vinden dat noch zij, noch hun leraren AI moeten gebruiken.
31% is een "Optimist". Zij vinden dat het voor iedereen goed is.
Maar het meest interessant: Er is een grote groep (25%) die zegt: "Ik mag het gebruiken, maar mijn leraar niet."

Dit is alsof je zegt: "Ik mag mijn telefoon gebruiken om te studeren, maar mijn leraar mag zijn telefoon niet gebruiken om mijn cijfers te geven." Er is dus een onevenwichtigheid in wat studenten accepteren.

Waarom vinden studenten het niet leuk als leraren AI gebruiken?

De onderzoekers vroegen de studenten ook: "Waarom zou je het niet goed vinden als je leraar AI gebruikt?" De antwoorden waren als vier verschillende soorten zorgen:

De "Luie Leraar" Zorgen (Professioneel):
Studenten vinden dat leraren die AI gebruiken misschien lui worden. Het is alsof een kok die een kant-en-klare maaltijd koopt in plaats van zelf te koken. Studenten vinden dat leraren dan hun passie en betrokkenheid verliezen. Ze zeggen: "Ik wil dat mijn leraar echt voor mij zorgt, niet dat een robot het doet."
De "Foutieve Robot" Zorgen (Kwaliteit):
AI maakt fouten. Het kan dingen verzinnen die niet waar zijn (zogenaamde "hallucinaties"). Studenten zijn bang dat hun leraar, als hij op AI vertrouwt, hen verkeerde informatie geeft of hun werk verkeerd beoordeelt. Het is alsof je een kaart gebruikt die verkeerde wegen aangeeft; je komt nooit op je bestemming.
*De "Gedachte-Verlies" Zorgen (Pedagogisch - Dit was de grootste zorg!):*
Dit is het belangrijkste punt. 37% van de studenten maakt zich zorgen dat leraren hun eigen denkvermogen verliezen als ze te veel op AI vertrouwen.
- De Analogie: Stel je voor dat een leraar een spier is. Als hij de hele tijd een "elektrische fiets" (AI) gebruikt om te bewegen, worden zijn benen (zijn kritische denkvermogen) zwakker. Studenten vrezen dat de leraar dan niet meer echt begrijpt wat de leerlingen nodig hebben, en dat de lessen saai en oppervlakkig worden. Ze willen een leraar die nadenkt, niet een leraar die alleen maar knoppen indrukt.
De "Ethische" Zorgen:
Studenten maken zich zorgen over plagiaat, vooroordelen en privacy. Ze vragen zich af: "Is het eerlijk als een robot mijn werk beoordeelt? Is die robot niet bevooroordeeld?"

Wat betekent dit voor de toekomst?

De boodschap van dit onderzoek is simpel: Leerlingen zijn niet allemaal tegen AI. Maar ze zijn wel heel kieskeurig over wie het gebruikt en hoe.

Ze willen geen leraar die de robot als een stokje gebruikt om werk uit handen te geven. Ze willen een leraar die de robot als een hulpmiddel gebruikt, maar die zelf nog steeds de regie houdt, nadenkt en echt contact maakt met de leerlingen.

Kortom: Als scholen en universiteiten AI willen invoeren, moeten ze niet alleen kijken naar regels voor leerlingen. Ze moeten ook luisteren naar de angst van leerlingen dat hun leraren misschien "uitgeschakeld" worden door de technologie. De menselijke connectie en het kritische denken van de leraar zijn nog steeds het belangrijkste.

Probleemstelling

Hoewel Generatieve Kunstmatige Intelligentie (GenAI) snel wordt geïntegreerd in het hoger onderwijs, heeft het bestaande onderzoek zich voornamelijk gericht op het reguleren van het gebruik door studenten. De perspectieven van studenten op de adoptie van GenAI door docenten blijven grotendeels onontgonnen. Er bestaat een vermoeden van een asymmetrie: studenten zien hun eigen gebruik van GenAI mogelijk als een legitiem leermiddel, maar voelen zich ongemakkelijk of verzetten zich tegen het gebruik van dezelfde technologieën door docenten voor instructie en beoordeling. Dit artikel onderzoekt deze kloof en de specifieke zorgen die studenten hebben over het gebruik van GenAI door faculteiten.

Methodologie

De studie maakt gebruik van een bestaand, openbaar dataset van Harvard Dataverse, verzameld via een anonieme online enquête.

Deelnemers: De analyse is beperkt tot 156 respondenten (onder- en afgestudeerden) uit universiteiten in de VS, Canada, het VK, Australië en Frankrijk. De achtergronden variëren van kunst en psychologie tot data science en geneeskunde.
Dataverzameling: De enquête bevatte demografische gegevens en specifieke vragen over:
1. Of studenten GenAI in hun eigen opdrachten zouden moeten gebruiken.
2. Of docenten GenAI zouden moeten gebruiken voor het lesgeven.
3. Of docenten GenAI zouden moeten gebruiken voor het beoordelen van studentopdrachten.
4. Een open vraag over zorgen regarding het gebruik van GenAI door docenten.
Data-analyse:
- Statistische toetsing: Een McNemar-test werd uitgevoerd om te bepalen of er een statistisch significante afwijking bestaat tussen de houding van studenten ten opzichte van hun eigen gebruik versus het gebruik door docenten.
- Clustering: Respondenten werden ingedeeld in vier groepen op basis van hun houding: GenAI-Optimisten (voor beide), Student-ondersteuners (alleen voor studenten), Faculteit-ondersteuners (alleen voor docenten) en Niet-ondersteuners (voor geen van beide).
- Thematische analyse: De open antwoorden over zorgen werden geanalyseerd met een coderingsschema dat vier thema's onderscheidt: Professionele bezwaren, Kwaliteit van GenAI, Pedagogische bezwaren en Ethische bezwaren. De codering toonde een overeenkomst van ongeveer 92%.

Belangrijkste Resultaten

1. Asymmetrie in perceptie (RQ1)
De McNemar-test toonde een statistisch significante divergentie aan ( $\chi^2 = 16.820, p < .001$ ).

56,4% van de studenten vindt dat zij GenAI mogen gebruiken voor opdrachten.
Slechts 37,2% vindt dat docenten GenAI mogen gebruiken voor het beoordelen van die opdrachten.
Groepsindeling:
- Niet-ondersteuners (37,2%): Steunen GenAI-gebruik noch door studenten, noch door docenten.
- GenAI-Optimisten (30,8%): Steunen gebruik in beide contexten.
- Student-ondersteuners (25,6%): Steunen eigen gebruik, maar verwerpen docentgebruik (de asymmetrie).
- Faculteit-ondersteuners (Minderheid): Verwerpen studentgebruik, maar steunen docentgebruik.

2. Primaire zorgen over docentgebruik (RQ2)
Uit de analyse van 123 geldige open antwoorden kwamen vier thema's naar voren:

Pedagogische bezwaren (37% - Meest prevalent): Studenten vrezen dat overmatige afhankelijkheid van GenAI door docenten hun kritische denkvaardigheden ondermijnt, creativiteit beperkt en de diepte van de lesinhoud vermindert. Er is angst voor een "nutteloze cyclus" die de menselijke interactie verzwakt.
Kwaliteit van GenAI (21%): Studenten betwijfelen de validiteit en betrouwbaarheid van AI-outputs. Ze vrezen voor "hallucinaties", onnauwkeurige informatie en fouten bij het beoordelen van opdrachten.
Professionele bezwaren (21%): Studenten zien het gebruik van GenAI door docenten als een vorm van nalatigheid of "luiheid", wat leidt tot een gebrek aan echte passie en betrokkenheid bij het onderwijs.
Ethische bezwaren: Zorgen over academische integriteit (plagiaat), bias in algoritmen en data-privacy.

Bijdragen en Significantie

Deze studie levert een belangrijke bijdrage aan de literatuur door de focus te verschuiven van het reguleren van studenten naar het begrijpen van hun percepties van docentadoptie.

Nuancering van houdingen: De studie weerlegt een simpele pro- of anti-GenAI dichotomie. In plaats daarvan toont ze aan dat studenten houdingen hebben die afhankelijk zijn van de rol (student vs. docent) en dat er een significante groep bestaat die GenAI alleen voor zichzelf accepteert, maar niet voor docenten.
Pedagogische prioriteit: De bevindingen tonen aan dat de weerstand tegen docentgebruik voornamelijk wordt gedreven door pedagogische en ethische zorgen (kwaliteit van onderwijs, menselijke interactie, kritisch denken) en niet primair door technische beperkingen.
Implicaties voor beleid: Instellingen die GenAI willen implementeren, moeten rekening houden met deze asymmetrie. Beleidsvorming moet transparantie bieden over hoe GenAI wordt gebruikt, zekerheid geven over de menselijke supervisie en waarborgen dat de kwaliteit van het onderwijs en de beoordeling niet ten koste gaat van de menselijke betrokkenheid.

Concluderend benadrukt het artikel dat studenten niet uniform tegen GenAI zijn, maar wel zeer specifieke verwachtingen hebben over de rol van de mens in het onderwijsproces. Toekomstig onderzoek moet de evolutie van deze percepties en de invloed van implementatiestrategieën op vertrouwen verder onderzoeken.