Living hi: GBMSM narratives of pleasure, risk, and everyday hi-fun (chemsex) navigation in Thailand

Deze kwalitatieve studie in Thailand benadrukt dat ondersteuning voor GBMSM die 'hi-fun' (chemsex) praktiseren, moet evolueren van een abstinentie-georiënteerde aanpak naar flexibele schadebeperking en structurele hervormingen die hun beleving van plezier, verbinding en veiligheid erkennen.

De kern

Titel: De 'Hi-Fun' Wereld: Een Reis door Plezier, Risico en Overleving in Thailand

Stel je voor dat er een geheime, magische deur bestaat. Aan de andere kant van die deur ligt een wereld waar je even alles kunt vergeten: de drukke baan, de strenge verwachtingen van je familie, en de oordelen van de maatschappij. Voor veel homoseksuele en biseksuele mannen in Thailand (GBMSM) is deze 'Hi-Fun' wereld precies dat: een plek waar ze zichzelf kunnen zijn, verbinding voelen en intens plezier ervaren.

Maar deze wereld is niet zomaar een feestje. Het is een complexe reis vol tegenstrijdigheden, waar plezier en gevaar hand in hand lopen. Laten we deze studie bekijken alsof we een kaart van deze verborgen stad lezen.

1. De Bouw van een Geheime Stad

In de westerse wereld noemen ze dit vaak 'chemsex', maar in Thailand heet het Hi-Fun. Het is het bewust combineren van seks en drugs (vooral crystal meth, ook wel 'ijs' genoemd) om de ervaring te versterken.

Deelnemers beschrijven dit niet als een chaotisch gedoe, maar als een zeer zorgvuldig gebouwd kasteel.

• De Voorbereiding: Net zoals je een picknick voorbereidt met de juiste mand en dekens, bereiden deze mannen alles voor. Ze zorgen voor drankjes, snacks, naalden en zoutoplossing. Ze kiezen hun locatie zorgvuldig (vaak hotels of resorts) om niet op te vallen.
• De Poortwachters: Je komt niet zomaar binnen. Er is een streng selectieproces. Mannen checken elkaars foto's en video's om te zien of ze op elkaar passen en of ze veilig lijken. Het is alsof je een uitnodiging krijgt voor een exclusief feestje waar je eerst je identiteitsbewijs moet tonen.
• De Ongeschreven Regels: Zodra je binnen bent, gelden er eigen wetten. Geen telefoons (omdat dat verdacht is of de sfeer verstoort), en iedereen doet mee. Het is een bubbel waar de normale wereld buiten blijft.

2. Waarom gaan ze hierheen? (De Magie)

Waarom zouden mensen risico's lopen voor zo'n wereld? Omdat het een medicijn is tegen eenzaamheid en eenzaamheid.

• Vrijheid: In het dagelijks leven moeten veel mannen in Thailand zich aanpassen aan strenge familieverwachtingen (zoals trouwen en een familie voortzetten). In de Hi-Fun wereld kunnen ze eindelijk ademen. Ze voelen zich gewaardeerd, geliefd en gezien.
• Kracht: Het geeft ze een gevoel van empowerment. Ze voelen zich sterk, zelfverzekerd en in controle. Voor sommigen is het een plek waar ze hun identiteit kunnen vieren zonder schuldgevoel.
• Verbinding: Het creëert een gevoel van 'wij'. Ze zijn samen in deze bubbel, wat eenzaamheid verdrijft.

3. De Schaduwkant: Wanneer de Magie breekt

Zoals elke magische wereld heeft ook deze een donkere kant. De studie laat zien dat Hi-Fun probleematisch wordt op het moment dat je de controle verliest.

• De Aftakeling: Soms gaat het te ver. Mensen gebruiken te vaak, vergeten te eten, of raken in paniek. De 'high' maakt plaats voor angst, paranoia en een zware 'comedown' (de val na de piek).
• Gezondheid: De lichamelijke prijs is hoog: uitputting, seksuele problemen (zoals erectiestoornissen), en mentale gezondheidsproblemen.
• Het Gevaar van de Buitenwereld: De grootste angst is niet de drugs zelf, maar de politie. In Thailand is drugsbezit strafbaar. Mannen leven in constante angst voor razzia's, chantage of gevangenisstraf. Soms worden ze zelfs gedwongen tot verplichte revalidatie, wat voor velen als een straf wordt ervaren, niet als hulp.
• Geweld: Soms lopen dingen uit de hand. Er is geweld, diefstal, of mensen worden gefilmd zonder toestemming. Als de controle wegvalt, wordt de veilige bubbel een gevaarlijke valkuil.

4. Wat hebben ze nodig? (Geen 'Stoppen', maar 'Veiliger Doen')

De belangrijkste boodschap van deze studie is: Mensen willen niet per se stoppen met drugs, ze willen wel veilig blijven.

Stel je voor dat je in een storm loopt. De overheid zegt: "Stop met lopen, ga in huis zitten!" Maar de mensen zeggen: "We moeten toch buiten zijn! Geef ons dan een goede paraplu en stevige laarzen."

Deelnemers vragen om:

• Hulp bij herstel: Vitaminen, kruiden om het lichaam te reinigen na gebruik, en schone spullen (naalden) om infecties te voorkomen.
• Echte informatie: Geen moraliserende toespraken, maar praktische tips over hoe je het veiligst kunt doen.
• Wettelijke verandering: Ze willen dat de wetten realistischer worden. De huidige wetten zijn zo vaag dat iemand met een klein beetje drugs al als 'handelaar' wordt gezien. Dit zorgt voor onnodige angst en maakt dat mensen niet naar artsen durven te gaan.
• Acceptatie: Ze willen niet worden gezien als 'zieken' of 'criminelen', maar als mensen met een waardigheid die hulp verdienen zonder oordeel.

Conclusie: Een Nieuwe Weg

Deze studie is als een spiegel die we voor de maatschappij houden. Het laat zien dat Hi-Fun niet alleen een 'probleem' is dat opgelost moet worden door mensen te straffen. Het is een complex ecosysteem waarin mensen zoeken naar verbinding, plezier en overleving.

Om echt te helpen, moeten we stoppen met proberen de deur van die geheime stad te dichten. In plaats daarvan moeten we de bewoners helpen om die stad veiliger te maken. Dat betekent: minder straf, meer begrip, schone spullen, en wetten die aansluiten bij de realiteit van het leven. Alleen zo kunnen deze mannen niet alleen overleven, maar ook weer echt leven.

Kortom: Geef mensen geen oordeel, geef hen een paraplu. Dan kunnen ze door de storm lopen zonder te verdrinken.

Technische samenvatting

Titel: Living hi: Verhalen van GBMSM over plezier, risico en het navigeren van het dagelijks leven met 'hi-fun' (chemsex) in Thailand

1. Probleemstelling en Achtergrond

Het gebruik van stimulerende middelen in combinatie met seks (bekend als "chemsex" in het Westen en "hi-fun" in Thailand) onder homoseksuele, biseksuele en andere mannen die seks hebben met mannen (GBMSM), neemt toe in Zuidoost-Azië. Bestaand onderzoek richt zich echter voornamelijk op epidemiologische trends en gezondheidsrisico's, met weinig aandacht voor de levende ervaringen, motivaties en steunbehoeften van de betrokkenen.

In Thailand wordt dit fenomeen verstoord door een complexe context:

• Sociale en culturele druk: Patriarchale waarden en verwachtingen van gezinsverantwoordelijkheid drukken veel GBMSM, wat leidt tot stress en een behoefte aan ontsnapping.
• Juridische en politieke klimaat: Het drugbeleid is strafrechtelijk en gericht op gedwongen abstinentie en rehabilitatie, in plaats van op schadebeperking (harm reduction). Dit creëert een klimaat van angst, stigmatisering en structureel geweld.
• Beperkte kennis: Er is een gebrek aan kwalitatief onderzoek dat de betekenis van plezier, agency (handelingsvermogen) en identiteit in deze contexten erkent, wat de ontwikkeling van effectieve interventies belemmert.

2. Methodologie

Dit is een kwalitatief onderzoek dat is uitgevoerd in drie steden in Thailand: Bangkok, Khon Kaen en Pattaya.

• Data-inzameling: Er zijn vijf focusgroepdiscussies (FGD's) en zes diepte-interviews (IDI's) gehouden met in totaal 30 deelnemers.
• Deelnemers: De steekproef bestond uit Thai en niet-Thaise GBMSM (minimaal 20% niet-Thais). Deelnemers waren cis- of transmannen (in deze steekproef allemaal cismannen) van 18 jaar en ouder die in de afgelopen 12 maanden stimulerende middelen (zoals crystal meth/ice, MDMA, ketamine, GHB/GBL) hadden gebruikt tijdens seks met mannen.
• Co-productie: Het onderzoek is ontwikkeld in samenwerking met een community advisory board (bestaande uit vertegenwoordigers van beleid, kliniek en gemeenschapsorganisaties) om de instrumenten, wervingsstrategieën en interpretatie van de resultaten te sturen.
• Analyse: De data zijn onderworpen aan thematische analyse (gebaseerd op Terry et al., 2017). De transcripties werden gecodeerd met NVivo en de bevindingen werden getrianguleerd met de adviesraad en NGO-partners.
• Ethische aspecten: Er is toestemming verkregen van de ethische commissies van Mahidol University en University College London. Anonimiteit en vertrouwelijkheid hadden prioriteit.

3. Belangrijkste Bijdragen

Dit onderzoek vult een cruciale lacune in de literatuur door:

• De focus te verschuiven van een puur risicogericht perspectief naar een holistisch beeld dat plezier, verbinding en identiteitsvorming erkent als centrale elementen van hi-fun.
• De conceptie van hi-fun als een "eigen wereld" (een heterotopie) te introduceren: een zorgvuldig geconstrueerde ruimte met eigen regels, normen en veiligheidsmechanismen die losstaat van de dagelijkse realiteit.
• De agency van gebruikers te benadrukken: deelnemers zijn niet passieve slachtoffers, maar actieve agenten die strategieën ontwikkelen om risico's te managen en hun eigen veiligheid te waarborgen binnen een vijandig juridisch systeem.
• Het benadrukken van de noodzaak voor structurele hervormingen in plaats van alleen individuele gedragsverandering.

4. Resultaten

De analyse resulteerde in zes hoofdthema's:

1. De wereld van hi-fun: Deelnemers beschrijven hi-fun als een afgescheiden ruimte waar ze zichzelf vrij kunnen uitdrukken. Deze wereld wordt zorgvuldig voorbereid (voorraad aan spullen, screening van partners, keuze van locatie) en gekenmerkt door ongeschreven regels (bijv. geen telefoons gebruiken) om vertrouwen en veiligheid te waarborgen.
2. Plezier, gemeenschap en identiteit: Hi-fun biedt emotionele ontlading, vermindert eenzaamheid en biedt een gevoel van acceptatie en waarde dat vaak ontbreekt in het dagelijks leven. Het fungeert als een ruimte voor genezing en empowerment.
3. Risico's en zorgen: Ondanks de voordelen melden deelnemers ernstige risico's, waaronder mentale gezondheidsproblemen (paranoia, hallucinaties, depressie), seksuele dysfunctie (erectiestoornissen), fysieke uitputting, geweld, diefstal, en het risico op niet-consensuele opnames.
4. Wanneer hi-fun een probleem wordt: Deelnemers onderscheiden tussen "beheerst gebruik" en "problematiek". Problematiek treedt op wanneer controle verloren gaat (frequentie, dagelijkse functioneren), wanneer er sprake is van dwang of geweld, of wanneer externe factoren zoals politie-interventie of arrestatie plaatsvinden.
5. Strategieën voor schadebeperking: Gebruikers passen diverse strategieën toe om risico's te minimaliseren, zoals het meenemen van eigen naalden, screening van partners, het vermijden van bepaalde drugcombinaties, en het gebruik van NGO-identificatie om politiecontroles te doorstaan.
6. Behoeften aan ondersteuning: Deelnemers vragen niet om abstinentie, maar om:
   • Toegang tot schoon materiaal (naalden, zoutoplossing).
   • Post-gebruik zorg (vitamines, ontgiftingsmiddelen).
   • Accurate, niet-oordelende informatie over veilig gebruik.
   • Juridische hervormingen die de realiteit van persoonlijk gebruik erkennen en strafrechtelijke vervolging verminderen.

5. Betekenis en Conclusie

De studie concludeert dat ondersteuning voor GBMSM die betrokken zijn bij hi-fun in Thailand moet evolueren van een abstinentie-georiënteerde aanpak naar een flexibele schadebeperking en structurele hervorming.

• Beleidimplicaties: Het huidige strafrechtelijke kader en de gedwongen rehabilitatie verergeren de kwetsbaarheid en stigmatisering. Er is een dringende behoefte aan wetten die onderscheid maken tussen bezit voor persoonlijk gebruik en handel, en die mensenrechten en waardigheid respecteren.
• Gezondheidszorg: Diensten moeten verder gaan dan medische behandeling; ze moeten ruimte bieden voor het erkennen van de menselijkheid van gebruikers, inclusief hun behoeften aan plezier en verbinding.
• Toekomstige richting: Interventies moeten gebaseerd zijn op lokaal kennis en gemeenschapsbehoeften, en moeten samenwerken met de bestaande netwerken van wederzijdse steun binnen de hi-fun gemeenschap.

Kortom, het onderzoek pleit voor een verschuiving van het zien van gebruikers als "patiënten" of "criminelen" naar het zien van hen als burgers met rechten, die toegang nodig hebben tot veilige, niet-stigmatiserende omgevingen om hun leven en gezondheid te beheren.