Prostatic Abscess After Rezum: A Cautionary Case Report and Literature Review

Technische Samenvatting: Prostatische Abces na Rezum

Probleemstelling
Transurethrale waterdampthermische therapie (Rezum) is een gevestigde minimaal invasieve behandeling voor benigne prostaathyperplasie (BPH), die voordelen biedt zoals verminderd trauma en behoud van de seksuele functie in vergelijking met traditionele transurethrale resectie van de prostaat (TURP). Hoewel postoperatieve complicaties over het algemeen mild en zelflimiterend zijn (bijv. transiënte hematurie, urineweginfecties), is er een gebrek aan literatuur over ernstige infectieuze bijwerkingen, specifiek prostatische abcessen, volgend op Rezum-therapie. De klinische gemeenschap mist systematische gegevens over de incidentie, risicofactoren en het beheer van dergelijke ernstige complicaties, met name bij patiënten met grote prostata of patiënten die gelijktijdige procedures ondergaan zoals een prostaatbiopsie.

Methodologie
Deze studie maakt gebruik van een dubbele methode:

1. Casusrapport: De auteurs presenteren een gedetailleerde klinische casus van een 62-jarige man met een prostaatvolume van 80,25 mL die een gelijktijdige transrectale echogeleide prostaatbiopsie en Rezum-therapie onderging. De patiënt ervoer voortijdige katheterverwijdering (postoperatieve dag 3) en ontwikkelde vervolgens refractaire urinewegssymptomen. Hij onderging één maand later een secundaire TURP, waarbij intraoperatieve bevindingen en pathologische analyse de diagnose bevestigden.
2. Literatuuronderzoek: De auteurs hebben een systematisch literatuuronderzoek uitgevoerd, inclusief gerandomiseerde trials, prospectieve studies, casusrapporten en systematische reviews en meta-analyses, om gegevens over Rezum-complicaties te synthetiseren. Dit overzicht richt zich op veelvoorkomende bijwerkingen en zeldzame, ernstige uitkomsten zoals prostaatabces, weefselemfyseem/necrose en prostatische urethrale cysten.

Belangrijkste Bijdragen

• Eerste pathologisch bevestigde casus: De auteurs stellen dat dit de eerste gerapporteerde instantie is van een pathologisch bevestigd prostaatabces dat specificieel toe te schrijven is aan Rezum-therapie en dat een secundaire chirurgische interventie vereiste. Hoewel een eerdere casus (Fantasia, 2018) op basis van beeldvorming een prostaatabces suggereerde, bevestigde de uiteindelijke pathologie in die casus de vorming van een abces niet definitief; de huidige casus levert histologische bewijzen van degeneratieve necrose met suppuratie.
• Identificatie van Risicofactoren: Het artikel belicht specifieke risicofactoren die patiënten vatbaar kunnen maken voor ernstige infectieuze complicaties:
  • Een groot prostaatvolume (>80 mL), wat leidt tot een grotere last van necrotisch weefsel.
  • Gelijktijdige prostaatbiopsie, wat bacteriën in het diepe prostatische weefsel kan introduceren.
  • Voortijdige katheterverwijdering, wat potentieel kan leiden tot urinaire obstructie en bacteriële proliferatie voordat het necrotische weefsel is afgestoten.
• Inzichten in Klinisch Beheer: De studie beschrijft de intraoperatieve presentatie van het abces, gekenmerkt door onregelmatig necrotisch weefsel met "katoenachtige" veranderingen, verspreide purulente holtes en purulente exsudaat, die succesvol werden behandeld via TURP en debridement.

Resultaten

• Casusuitkomst: De symptomen van de patiënt (refractaire frequentie, dysurie, bekkenpijn) verdwenen volledig na de secundaire TURP en antibioticatherapie. Pathologie bevestigde benigne prostaathyperplasie met degeneratieve necrose en suppuratie.
• Literatuurbevindingen: Het overzicht bevestigt dat hoewel veelvoorkomende complicaties hematurie (6,5%–52,5%) en urineweginfecties (5,5%–18,1%) omvatten, ernstige complicaties zeldzaam zijn. Wanneer ze echter optreden (bijv. prostaatabces, weefselemfyseem), vereisen ze vaak een reoperatie. Het overzicht merkt op dat langdurige katheterisatie een significante factor is bij infectieuze complicaties, hoewel de optimale duur varieert op basis van prostaatgrootte en het aantal injecties.
• Pathogenese: De auteurs stellen voor dat de combinatie van uitgebreid necrotisch weefsel (door het grote prostaatvolume), potentiële bacteriële inoculatie (door de gelijktijdige biopsie) en urinaire stase (door vroege katheterverwijdering) een nidus creëerde voor een Enterococcus faecalis-infectie, wat leidde tot abcesvorming.

Betekenis en Claims
Het artikel stelt dat hoewel Rezum over het algemeen veilig en effectief is, clinici waakzaam moeten blijven voor ernstige infectieuze complicaties in hoogrisicopopulaties. De significantie van dit werk ligt in:

1. Clinici waarschuwen: Het dient als een waarschuwingsrapport dat prostaatabces, hoewel zeldzaam, een potentieel levensbedreigende complicatie is van Rezum, met name bij patiënten met grote prostata (>80 mL) of die gelijktijdige biopsieën ondergaan.
2. Verfijning van Beheerprotocollen: De auteurs suggereren dat standaard postoperatieve protocollen mogelijk moeten worden aangepast voor hoogrisicopatiënten. Specifiek pleiten zij voor:
   • Verhoogde surveillance voor aanhoudende symptomen.
   • Verlengde katheterisatieperioden (voorbij de typische 5–7 dagen) om adequate drainage van necrotisch weefsel te waarborgen.
   • Intensiever antimicrobieel beheer.
   • Snelle beeldvorming en transurethrale debridement indien weefselobstructie door necrotisch weefsel of ernstige infectie wordt vermoed.

De auteurs concluderen dat deze maatregelen essentieel zijn om secundaire interventies te voorkomen en de resultaten voor patiënten te verbeteren, waarbij zij benadrukken dat patiëntselectie en perioperatief beheer cruciaal zijn om deze zeldzame maar ernstige risico's te beperken.