COVID-19 Vaccination Coverage and its Associated Factors Among Healthcare Students at a Nigerian University

Stel je een universiteitscampus voor als een enorme, bruisende trainingsplaats voor toekomstige artsen, verpleegkundigen en apothekers. Deze studenten zijn de "leerlingen" van de medische wereld, die hun vak leren in ziekenhuizen en laboratoria. Omdat ze zo dicht bij zieke patiënten staan, zijn ze als brandweerlieden die direct naast een brandend gebouw staan; ze hebben de beste beschermende uitrusting nodig om veilig te blijven. In de wereld van COVID-19 is die uitrusting het vaccin.

Dit onderzoekspaper is een rapportcijfer voor hoe goed deze leerlingen in Sokoto, Nigeria, die beschermende uitrusting daadwerkelijk dragen.

Het Grote Plaatje: Een Zeer Lage Score

De onderzoekers namen een momentopname van 408 studenten in de gezondheidswetenschappen aan de Usmanu Danfodiyo Universiteit. Ze stelden een eenvoudige vraag: "Heb je ten minste één dosis van het COVID-19-vaccin gekregen?"

De uitslag was een schokkend lage score: Slechts 16 van de elke 100 studenten waren gevaccineerd.

Om dit in perspectief te plaatsen: als je een klas van 100 toekomstige zorgverleners binnen zou lopen, zouden slechts ongeveer 16 van hen het vaccin hebben gehad. De andere 84 liepen rond zonder dat specifieke schild, ondanks dat ze zich in omgevingen met een hoog risico bevinden.

Waarom lieten zij zich vaccineren? (De motivatoren)

Voor de weinige studenten die wel de prik hadden gehaald, was de reden vooral zelfbehoud. Het was niet omdat een docent hen ertoe dwong of omdat de overheid een luid aankondiging deed.

• De belangrijkste drijfveer: Ongeveer 7 op de 10 gevaccineerde studenten zeiden: "Ik deed het om mezelf te beschermen."
• De minder belangrijke drijfveren: Een enkeling deed het omdat vrienden of familie hen adviseerden, of omdat ze een nieuwscampagne zagen. Zeer weinig deden het omdat hun school dit vereiste voor hun ziekenhuisstage.

Waarom lieten zij zich niet vaccineren? (De barrières)

Voor de meerderheid die niet gevaccineerd was, waren de redenen als een reeks gesloten deuren die hun pad blokkeerden:

1. De "Ik kan het niet vinden"-deur (29%): De grootste hindernis was simpelweg niet in staat zijn om naar een plek te gaan waar vaccins beschikbaar waren. Het was alsof je probeert een kaartje te kopen voor een concert dat niet in de buurt wordt verkocht.
2. De "Ik vertrouw het niet"-deur (21%): Veel studenten waren sceptisch. Ze geloofden niet dat het vaccin veilig of effectief was.
3. De "Ik heb het niet nodig"-deur (21%): Sommige studenten vonden de ziekte niet ernstig genoeg om zich zorgen over te maken, en zagen dus geen zin in de prik.
4. De "Ik ben bang voor bijwerkingen"-deur (20%): De angst voor wat er na de injectie zou gebeuren, hield anderen weg.

Interessant genoeg was religie bijna nooit een reden om "nee" te zeggen. Hoewel de meeste studenten moslim waren, was het geloof zelf niet de barrière; het ging meer over toegang en vertrouwen.

Het Geheime Ingrediënt: Waar je woont

De onderzoekers probeerden te achterhalen wie er waarschijnlijker gevaccineerd zou zijn. Ze keken naar leeftijd, geslacht, religie en wat ze studeerden.

Eerst leek het erop dat oudere studenten, mannen en moslims eerder gevaccineerd waren. Maar toen de onderzoekers al deze factoren in een "mengkom" plaatsten om te zien wat er op zichzelf echt toe deed, viel slechts één factor op: Waar de student woonde.

Denk er als volgt over na:

• Studenten die bij hun ouders wonen: Deze studenten waren het minst waarschijnlijk gevaccineerd (slechts ongeveer 4%). Het is alsof ze vastzitten in een huis waar de ouders misschien terughoudend zijn, of waar ze niet gemakkelijk het huis uit kunnen om een kliniek te vinden.
• Studenten in slaapzalen (Hostels): Deze studenten waren veel waarschijnlijker gevaccineerd (ongeveer 17%). Wonen in een studentenflat is als in een bijenkorf; iedereen praat met iedereen, en het is makkelijker om naar een kliniek op de campus te lopen.
• Studenten die buiten de campus wonen (maar niet bij familie): Deze waren het meest waarschijnlijk gevaccineerd (ongeveer 24%). Zij hadden de meeste vrijheid om de prik te gaan halen.

De studie vond dat wonen in een studentenflat of buiten de campus een student 5 tot 8 keer waarschijnlijker maakte om gevaccineerd te zijn dan wonen bij familie. De onderzoekers suggereren dat wonen bij familie kan betekenen dat men beïnvloed wordt door de angsten van ouders, of minder vrijheid heeft om rond te bewegen, terwijl wonen buiten het ouderlijk huis meer onafhankelijkheid geeft om eigen gezondheidskeuzes te maken.

Wat betreft de toekomst?

De onderzoekers vroegen de niet-gevaccineerde studenten: "Zul je later het vaccin halen?"
Het antwoord was een matig "misschien". Slechts ongeveer 16% van de niet-gevaccineerde groep zei bereid te zijn het in de toekomst te halen. De rest was ofwel onzeker of zei "nee". Dit suggereert dat alleen het brengen van het vaccin naar de campus niet genoeg is; de angsten van de studenten moeten ook worden weggenomen en hun vertrouwen moet worden hersteld.

De Kern van het Verhaal

Deze studie is een wake-up call. De toekomstige zorgverleners aan deze universiteit zijn grotendeels ongevaccineerd. De belangrijkste redenen zijn dat ze niet gemakkelijk bij het vaccin kunnen komen, ze het niet vertrouwen, of ze denken dat ze het niet nodig hebben.

De meest verrassende ontdekking is dat waar een student 's nachts slaapt de sterkste voorspeller is van of zij gevaccineerd zullen zijn. Studenten die weg van hun ouders wonen, zijn veel waarschijnlijker beschermd dan studenten die thuis wonen.

De auteurs stellen voor dat de universiteit het vaccin rechtstreeks naar de studenten moet brengen (campagnes op de campus), dit een strikte regel moet maken voor klinische trainingen, en studentenleiders moet inzetten om met hun leeftgensgenoten te praten en de verwarring en angst weg te nemen.