← Nieuwste papers
💻 computer science

The Power of Social Norms: How Initial Responses to Toxicity Shape Conversations on Twitter

Deze studie analyseert meer dan 187.000 tweets en concludeert dat sociale normen op Twitter sterk worden beïnvloed door het aantal deelnemers voor een giftige opmerking en de toon van het eerste antwoord, waarbij een giftige eerste reactie vaak leidt tot een escalatie van giftigheid in het gesprek.

Oorspronkelijke auteurs: Ana Aleksandric, Mohit Singhal, Anne Groggel, Shirin Nilizadeh

Gepubliceerd 2026-04-20
📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

Oorspronkelijke auteurs: Ana Aleksandric, Mohit Singhal, Anne Groggel, Shirin Nilizadeh

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Het Grote Verkeersongeluk op Twitter: Waarom niemand ingrijpt

Stel je voor dat Twitter (nu X) een enorm, drukke plein is waar duizenden mensen tegelijkertijd praten. Meestal is het gezellig, maar soms begint er iemand te schreeuwen, te beledigen of te pesten. Dit is wat de onderzoekers "toxiciteit" noemen.

De vraag die deze wetenschappers zich stelden, was simpel: Wanneer iemand op dat plein begint te pesten, waarom reageren de omstanders dan vaak niet? En waarom wordt de ruzie soms juist erger?

Om dit te beantwoorden, keken ze naar bijna 10.000 ruzies op Twitter. Ze gebruikten twee belangrijke theorieën als bril om naar de chaos te kijken:

  1. Het "Bystander-effect" (Omstanderseffect): Dit is het fenomeen dat als er veel mensen bij een ongeluk zijn, niemand iets doet. Iedereen denkt: "Nou, iemand anders zal het wel oplossen" of "Ik doe het maar niet, want ik ben niet de enige."
  2. Sociale Normen: Dit is de ongeschreven regel: "Dit is hoe we hier doen." Als iedereen rustig blijft, is dat de norm. Als iedereen mee begint te schreeuwen, wordt dat ook de nieuwe norm.

De Twee Grote Ontdekkingen

De onderzoekers vonden twee dingen die als een spiegel voor onze online gedragingen werken:

1. Hoe meer toeschouwers, hoe minder hulp (De "Grote Menigte" Regel)

Stel je voor dat er een ruzie uitbreekt. Als er maar één of twee mensen bij staan, is de kans groot dat iemand ingrijpt. Maar als er een hele menigte is (bijvoorbeeld 50 mensen die al aan het praten waren voordat de ruzie begon), gebeurt er vaak niets.

  • De bevinding: Hoe meer mensen er al in het gesprek zaten voordat de eerste belediging viel, hoe minder mensen er daarna een vriendelijke of corrigerende reactie gaven.
  • De analogie: Het is alsof je in een volle trein zit en iemand begint te schreeuwen. Als er maar één andere passagier is, kijkt die misschien raar op of zegt iets. Maar als de trein vol zit, denkt iedereen: "Ach, dat is niet mijn probleem, er zijn genoeg anderen." Iedereen wacht op de ander, en niemand doet iets.

2. De eerste reactie bepaalt de sfeer (De "Domino-effect" Regel)

Wat gebeurt er als iemand de eerste belediging beantwoordt?

  • Scenario A: Iemand zegt: "Hé, dat was niet netjes."

    • Gevolg: De sfeer blijft redelijk. Mensen durven nog wel iets te zeggen.
  • Scenario B: Iemand zegt: "Ja, klopt, die klootzak!" (en begint ook te schelden).

    • Gevolg: De hele ruzie escaleert. De rest van de mensen denkt: "Ah, hier mag je nu schelden," en begint ook mee te doen.
  • De bevinding: Als de eerste reactie op een belediging ook giftig is, wordt de rest van het gesprek bijna gegarandeerd giftig. Als de eerste reactie rustig is, blijft het gesprek rustiger.

  • De analogie: Het is als een dominospelletje. Als je de eerste steen (de reactie) omduwt in de richting van chaos, vallen alle volgende stenen ook om. Als je de eerste steen rechtop houdt, blijven de anderen staan.

Wat gebeurt er in de praktijk?

De onderzoekers keken ook naar echte voorbeelden. Ze vonden dat mensen zelden ingrijpen om de ruzie te stoppen.

  • Slechts 20% van de keren probeerde iemand de ruzie op een positieve manier op te lossen (bijvoorbeeld door te zeggen: "Laten we rustig blijven").
  • In de meeste gevallen (80%) lieten de mensen het gewoon gebeuren, of begonnen ze zelf mee te schelden.

Het is alsof je op een feestje bent waar iemand een ander begint te pesten. De meeste gasten kijken naar hun telefoon, hopen dat iemand anders iets zegt, of beginnen zelf mee te lachen om niet op te vallen.

Waarom is dit belangrijk?

Dit onderzoek laat zien dat we online vaak denken dat we individueel zijn, maar dat we eigenlijk heel sterk beïnvloed worden door wat anderen doen.

  • Als we zien dat niemand iets zegt, denken we dat pesten "normaal" is.
  • Als we zien dat iemand het eerste scheldwoord teruggeeft, denken we dat we dat ook mogen doen.

De les voor ons allemaal:
De volgende keer dat je online een belediging ziet, denk dan niet: "Iemand anders zal het wel zeggen." Denk eraan dat jouw reactie de "norm" zet voor de rest van het gesprek. Als jij de eerste bent die rustig blijft of ingrijpt, kun je misschien voorkomen dat de hele ruzie uit de hand loopt. Je bent dan niet alleen een omstander, maar de persoon die de sfeer op het plein bepaalt.

Kortom: Wees de eerste die de domino niet omduwt, maar rechtop houdt.

Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?

Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.

Probeer Digest →