Not all West Nile virus lineages behave alike: vector competence and minimum infectious dose differences between lineages 1 and 2

Stel je het West Nile-virus voor als een groep reizigers die proberen een lift te krijgen op muggen om van de ene plek naar de andere te komen. Hoewel er negen verschillende "families" (of lineages) van deze reizigers zijn, zijn het er slechts twee — Familie 1 en Familie 2 — die mensen ziek maken. Wetenschappers wilden weten: reizen deze twee families anders? Hebben ze verschillende hoeveelheden "brandstof" nodig om de muggen hen te laten vervoeren? En geven ze de voorkeur aan verschillende soorten muggen-taxi's?

Om dit te ontdekken, richtten onderzoekers in Europa een gecontroleerd experiment in. Ze gedroegen zich als buschauffeurs door vrouwtjesmuggen drie verschillende soorten "bloedmaaltijden" te voeren. Deze maaltijden bevatten variërende hoeveelheden van het virus, zoals een soep met verschillende concentraties kruiden. Ze testten drie specifieke muggensoorten: twee veelvoorkomende Europese soorten (Culex pipiens en Culex torrentium) en één invasieve soort (Aedes albopictus).

Nadat ze de muggen 14 dagen lang hadden laten rusten en verteren (als een tussenstop op een vliegveld), controleerden de wetenschappers twee dingen: hoeveel virus er in het lichaam van de mug zat, en nog belangrijker, of het virus daadwerkelijk in hun speeksel aanwezig was. Als het in het speeksel zit, kan de mug het virus doorgeven wanneer hij opnieuw bijt.

Dit is wat zij ontdekten, met behulp van enkele eenvoudige vergelijkingen:

• Het "Superreiziger"-effect: Familie 2 (Lineage 2) bleek veel effectiever in het kapen van de muggen dan Familie 1. Denk aan Familie 2 als een gladde prater die een taxichauffeur kan overtuigen om hem mee te nemen met slechts een kleine fooi (een lage dosis virus). Familie 1 had daarentegen een veel grotere omkoopsom nodig (een hogere dosis) om dezelfde rit te krijgen. Eenmaal aan boord was Familie 2 ook veel waarschijnlijker in staat om de bestemming (het speeksel van de mug) succesvol te bereiken en klaar te zijn om het te verspreiden.
• De Underdog-taxi: Onder de muggen bewees Culex torrentium een verrassende ster te zijn. Hoewel wetenschappers deze soort niet zo vaak bestuderen als de andere, bleek het een ongelooflijk efficiënte taxichauffeur te zijn. Het kon het virus oppikken met een zeer kleine dosis en het doorgeven met een snelheid van wel 30%. Het is alsof je ontdekt dat een klein, lokaal busbedrijf eigenlijk beter passagiers levert dan een grote, beroemde luchtvaartmaatschappij.
• Het recept doet ertoe: De studie toonde aan dat het "recept" van de bloedmaaltijd belangrijk is. Als de concentratie van het virus in het bloed te laag was, konden de muggen het niet opvangen, ongeacht tot welke familie het virus behoorde. Maar zodra de concentratie hoog genoeg was, presteerde Familie 2 consequent beter dan Familie 1.

Kortom, dit artikel vertelt ons dat niet alle stammen van het West Nile-virus gelijk zijn. Familie 2 is een agressievere en efficiëntere reiziger die met minder moeite kan verspreiden, en bepaalde muggensoorten, zoals de vaak over het hoofd geziene Culex torrentium, zijn verrassend goed in het helpen bij die verspreiding. Dit helpt ons de mechanica te begrijpen van hoe het virus zich door de muggenpopulatie in Europa beweegt.