Clinical Characteristics and Surgical Outcomes of Thoracolumbar Ossification of the Ligamentum Flavum with Concomitant Thoracolumbar Scheuermann’s Disease: A Retrospective Study

Technische Samenvatting: Klinische Kenmerken en Chirurgische Resultaten van Thoracolumbal Ossificatie van het Ligamentum Flavum met Gelijktijdige Thoracolumbale Scheuermann-ziekte

Probleemstelling
Thoracale spinale stenose wordt frequent veroorzaakt door thoracale ossificatie van het ligamentum flavum (TOLF), een conditie waarbij fibreus weefsel transformeert in bot binnen het ligamentum flavum. Hoewel TOLF een bekende oorzaak is van thoracische myelopathie, onthulden klinische observaties in het onderzoekscentrum dat een significante subgroep van patiënten met thoracolumbale TOLF (TLOLF) gelijktijdig wigvormige deformaties van continue wervellichamen vertoont, wat wijst op de thoracolumbale Scheuermann-ziekte (TLSD). De specifieke klinische kenmerken, sagittale uitlijningsparameters en postoperatieve prognoses van TLOLF-patiënten met gelijktijdige TLSD waren nog niet systematisch onderzocht. Deze studie beoogt dit gat te vullen door TLOLF-patiënten met TLSD te vergelijken met een controlegroep van TLOLF-patiënten zonder de deformatie.

Methodologie
Dit was een retrospectieve studie in één centrum, uitgevoerd tussen 2012 en 2022, waarbij 100 patiënten betrokken waren die een operatie ondergingen voor TLOLF (gedefinieerd als ossificatie gelokaliseerd tussen T10 en L2).

• Groepering: Patiënten werden verdeeld in een TLSD-groep ($n=50$) en een controlegroep ($n=50$). TLSD werd strikt gedefinieerd als de aanwezigheid van ten minste drie opeenvolgende thoracolumbale wervellichamen met wighoeken groter dan 5°.
• Exclusiecriteria: Patiënten werden uitgesloten als zij andere thoracale spinale laesies hadden (bijv. ossificatie van het posterieure longitudinale ligament, discushernie, tumoren), coëxisterende cervicale of lumbale spondylose, of een voorgeschiedenis van eerdere spinale chirurgie.
• Chirurgische Interventie: Alle proefpersonen ondergingen een posterieure en bloc resectie van de lamina en geïnstrumenteerde fusie, uitgevoerd door een ervaren chirurgisch team.
• Gegevensverzameling: Onderzoekers verzamelden demografische gegevens, sagittale spinale uitlijningsparameters (inclusclusief SVA, CL, TK, TLK, LL, PI, SS, PT), TOLF-morfologieclassificaties (Sato en Kuh), spinale kanaal bezettingsgraden (sagittaal en transversaal) en postoperatieve neurologische herstelpercentages (berekend met behulp van de gemodificeerde Japanese Orthopaedic Association [mJOA] score).
• Statistische Analyse: Kwantitatieve variabelen werden geanalyseerd met onafhankelijke t-testen of Wilcoxon rank-sum testen, terwijl categorische variabelen werden geanalyseerd met de chi-kwadraattoets.

Belangrijkste Bijdragen
Deze studie vormt het eerste onderzoek dat specifiek gericht is op het klinische profiel en de chirurgische resultaten van TLOLF-patiënten met gelijktijdige TLSD. Het biedt een vergelijkende analyse van:

1. Demografische en Klinische Profielen: Het vaststellen van een duidelijke mannelijke predominantie in de TLSD-subgroep.
2. Sagittale Uitlijning: Het kwantificeren van de specifieke impact van TLSD op thoracolumbale kyfose (TLK) versus andere globale spinale parameters.
3. Prognostische Correlatie: Het koppelen van de aanwezigheid van TLSD en de daarmee gepaard gaande mechanische stress aan de duur van de symptomen en het postoperatieve neurologische herstel.
4. Morphologische Impact: Het bepalen of de onderliggende skeletdeformatie de specifieke morfologie of de kanaalbezetting van de geossificeerde ligament verandert.

Resultaten
De vergelijking tussen de TLSD-groep en de controlegroep leverde de volgende statistisch significante bevindingen op:

• Demografie: De TLSD-groep had een significant hoger aandeel mannen (76% vs. 32%, $P < 0,001$).
• Symptoomduur: Patiënten in de TLSD-groep rapporteerden een significant kortere duur van de symptomen voorafgaand aan de operatie (mediaan 7 maanden vs. 18 maanden, $P = 0,006$).
• Sagittale Uitlijning: De TLSD-groep vertoonde een significant grotere thoracolumbale kyfose (TLK) ($14,69^\circ \pm 9,66^\circ$ vs. $7,91^\circ \pm 5,43^\circ$, $P < 0,001$). Er werden geen significante verschillen gevonden in andere sagittale parameters (SVA, CL, TK, LL, bekengparameters) of de algehele sagittale balans.
• Postoperatief Herstel: De TLSD-groep vertoonde een significant hoger neurologisch herstelpercentage (66,7% vs. 41,4%, $P = 0,003$).
• Morfologie en Kanaalbezetting: Er waren geen significante verschillen tussen de groepen met betrekking tot de TOLF-classificatie (Sato of Kuh types), signaalveranderingen in het spinale kanaal of de bezettingsgraden van het spinale kanaal in zowel het sagittale als het transversale vlak.
• Chirurgische Resultaten: Er werden geen significante verschillen waargenomen in de operatieduur, het bloedverlies of de incidentie van complicaties zoals cerebrospinale vloeistoflekkage of epiduraal hematoom.

Betekenis en Claims
De auteurs concluderen dat de aanwezigheid van TLSD bij TLOLF-patiënten geassocieerd is met een grotere thoracolumbale kyfose, wat waarschijnlijk meer mechanische stress en trekkracht op het ligamentum flavum uitoefent. De studie stelt dat deze mechanische omgeving het ossificatieproces kan versnellen, wat leidt tot een korter ziekteverloop en eerdere chirurgische interventie noodzakelijk maakt. Bijgevolg bereiken deze patiënten een beter postoperatief neurologisch herstel, waarschijnlijk omdat eerdere interventie onomkeerbare schade aan het ruggenmerg voorkomt die geassocieerd wordt met een langdurige symptoomduur.

Het artikel vermeldt expliciet dat TLSD de morfologische patronen van de ossificatie (TOLF-type) of de mate van spinale kanaalinvasie niet beïnvloedt. De auteurs houden een bescheiden standpunt in door beperkingen te erkennen, zoals het retrospectieve karakter van de studie en het onvermogen om de exacte start van de wervelwigdeformatie relatief aan de ossificatie vast te stellen. Zij adviseren dat TLOLF-patiënten met TLSD nauwlettend moeten worden gevolgd vanwege het potentieel voor snelle ziekteprogressie, maar zij stellen geen nieuwe chirurgische technieken of toekomstige experimentele protocollen voor buiten de reikwijdte van de geobserveerde klinische gegevens.