Integrating value-based reflection into the 7E teaching model in nursing rounds: Effects on nursing students’empathy, moral sensitivity, humanistic care, and patient safety—A quasi-experimental study

Technische Samenvatting: Integratie van Waarde-gebaseerde Reflectie in het 7E-onderwijsmodel tijdens Verpleegkundige Rondes

Probleemstelling
De hedendaagse verpleegkundige praktijk vereist de integratie van professionele competentie met oordelen over waarden, met name in complexe klinische omgevingen waar het waarborgen van patiëntveiligheid, het adresseren van ethische dilemma's en het bieden van humanistische zorg van cruciaal belang zijn. De traditionele opleiding tijdens verpleegkundige rondes leunt echter vaak op een door de docent gestuurde, eenrichtingsverkeer van kennisoverdracht. Deze aanpak legt de nadruk op mechanische reproductie en passief luisteren, waarbij zelfgestuurd leren, kritisch denken en diepe waarde-gebaseerde reflectie worden verwaarloosd. Als gevolg hiervan bestaat er een aanzienlijke kloof tussen het educatieve doel om veelzijdige verpleegkundige professionals voort te brengen en de huidige realiteit van het onderwijs, waarbij humanistische zorg vaak oppervlakkig wordt behandeld en studenten moeite hebben om zich te engageren in multidimensionale klinische situaties die ethische conflicten bevatten. Hoewel inquiry-gebaseerde modellen zoals het 7E-onderwijsmodel (Elicit, Engagement, Exploration, Explain, Elaborate, Evaluate, Extend) veelbelovend zijn gebleken voor het verbeteren van kritisch denken en klinische vaardigheden, is hun toepassing in verpleegkundige rondes nog niet systematisch geïntegreerd met waarde-gebaseerde reflectie om specifiek gericht te zijn op empathie, morele sensitiviteit en patiëntveiligheidscompetentie.

Methodologie
Deze studie maakte gebruik van een quasi-experimenteel ontwerp om de effectiviteit van een 7E-onderwijsmodel dat is geïntegreerd met waarde-gebaseerde reflectie te evalueren.

• Deelnemers: Een convenance-steekproefmethode werd gebruikt om verpleegkundestudenten te rekruteren van een tertiair ziekenhuis in Shanghai. De controlegroep bestond uit 55 studenten die hun klinische stage voltooiden van juni 2024 tot maart 2025 en traditionele instructie bij verpleegkundige rondes ontvingen. De experimentele groep bestond uit 64 studenten die hun stage voltooiden van juni 2025 tot maart 2026 en de interventie ontvingen.
• Interventie: De experimentele groep onderging verpleegkundige rondes gebaseerd op het 7E-model, waarbij gestuurde, gestructureerde reflecties op patiëntveiligheid, ethische dilemma's en humanistische zorg in elke fase waren ingebed:
  • Elicit (Ophalen): Casusintroductie met vragen die stimuleren tot reflectie op de waardigheid van de patiënt.
  • Engagement (Betrokkenheid): Gesprekken aan het ziekbed en literatuuronderzoek met de focus op communicatie en empathie.
  • Exploration (Verkenning): Groepsdiscussies en debatten over verpleegkundige prioriteiten, waarbij wordt ingegaan op middelenallocatie en ethische afwegingen.
  • Explain (Uitleg): Systematische instructie met de nadruk op nauwkeurigheid, waarachtigheid en veiligheid.
  • Elaborate (Uitwerking): Simulaties met hoge getrouwheid (bijv. het managen van agitatie) die ethische besluitvorming en het balanceren van veiligheid met autonomie vereisen.
  • Evaluate (Evaluatie): Feedback uit meerdere bronnen (zelf, peer, docent) inclusief emotionele beleving en reflectie op de professionele missie.
  • Extend (Verlenging): Het schrijven van reflectieve dagboeken en gezondheidseducatie in de gemeenschap om de professionele verantwoordelijkheid uit te breiden.
• Metingen: Gegevens werden voor en na de interventie verzameld met behulp van vier gevalideerde instrumenten: de Jefferson Scale of Physician Empathy for Nursing Students (JSPE-NS), de Ethical Sensitivity Questionnaire for Nursing Students (ESQ-NS), de Humanistic Caring Ability of Nursing Undergraduates Assessment Scale, en de Patient Safety Competency Nurse Evaluation Scale (PSCNES).
• Analyse: Gegevens werden geanalyseerd met behulp van SPSS versie 27.0. Onafhankelijke steekproeven t-testen en chi-kwadraattesten werden gebruikt voor vergelijkingen tussen groepen, terwijl gepaarde t-testen de veranderingen binnen de groepen beoordeelden.

Belangrijkste Resultaten
Vóór de interventie werden er geen statistisch significante verschillen waargenomen tussen de controle- en experimentele groep met betrekking tot empathie, morele sensitiviteit, humanistische zorgvaardigheid of patiëntveiligheidscompetentie ($P > 0,05$). Na de interventie vertoonde de experimentele groep significant hogere scores dan de controlegroep over alle vier de uitkomstmaten en hun respectieve dimensies ($P < 0,05$).

• Empathie: De experimentele groep vertoonde significante verbeteringen in de totale scores, perspectiefname en compassievolle zorg ($P < 0,001$). De controlegroep vertoonde geen significante veranderingen.
• Morele Sensitiviteit: De experimentele groep verbeterde significant in het beschermen van de patiëntveiligheid, het respecteren van individuen en het bewaren van vertrouwelijkheid ($P < 0,001$), terwijl de controlegroep geen significante veranderingen vertoonde.
• Humanistische Zorg: De experimentele groep verbeterde significant in alle acht dimensies en de totale scores ($P < 0,001$). De controlegroep vertoonde significante maar kleinere verbeteringen in vier dimensies (het inboezemen van geloof/hoop, gezondheidseducatie, altruïstische waarden en wetenschappelijke probleemoplossing).
• Patiëntveiligheidscompetentie: De experimentele groep presteerde aanzienlijk beter dan de controlegroep in alle zeven dimensies en de totale scores ($P < 0,001$). Hoewel de controlegroep verbetering liet zien in drie dimensies, was de omvang van de verbetering lager dan die van de experimentele groep.

Belangrijkste Bijdragen
De studie draagt bij aan de klinische verpleegkundige opleiding door een onderwijsprotocol empirisch te valideren dat systematisch waarde-gebaseerde reflectie inbedt in de gestructureerde 7E-onderzoekscyclus. In tegen tegenstelling tot eerdere toepassingen van het 7E-model die primair gericht waren op cognitieve en vaardigheidsverwerving, demonstreert dit onderzoek dat het integreren van specifieke reflectieve prompts in elke fase (van casuselicitatie tot gemeenschapsverlenging) effectief de 'soft skills' en ethische competenties versterkt. De studie biedt een concreet kader voor het transformeren van verpleegkundige rondes van passieve kennisoverdracht naar een actieve, waarde-geladen leerervaring die de kloof tussen klinische vaardigheden en professionele waarden aanpakt.

Betekenis en Claims
De auteurs beweren dat het 7E-onderwijsmodel, geïntegreerd met waarde-gebaseerde reflectie, een effectieve strategie is voor het verbeteren van het empathievermogen, de morele sensitiviteit, de humanistische zorgvaardigheid en de patiëntveiligheidscompetentie van verpleegkundestudenten. Zij stellen dat door ethische reflectie als een impliciete rode draad door het gehele klinische leerproces te weven — in plaats van het te isoleren in aparte ethiekcursussen — studenten professionele waarden beter kunnen internaliseren en deze in de praktijk kunnen brengen. De studie suggereert dat deze aanpak studenten helpt om van het begrijpen van concepten over te gaan naar het toepassen ervan in complexe, realistische scenario's, waardoor zij verpleegkundigen met uitgebreide competenties worden opgeleid.

Beperkingen en Bescheidenheid
De auteurs erkennen verschillende beperkingen. De studie werd uitgevoerd in een enkel tertiair ziekenhuis, wat de generaliseerbaarheid van de bevindingen kan beperken vanwege potentiële selectiebias en variaties in onderwijsomgevingen over verschillende regio's. Daarnaast werden de uitkomstbeoordelingen uitgevoerd onmiddellijk na de interventie; de studie bevatte geen longitudinale follow-up om de duurzaamheid van deze effecten te bepalen zodra studenten in de onafhankelijke klinische praktijk terechtkomen. De auteurs merken op dat het gebrek aan significante verandering in de dimensie "in de schoenen van de patiënt staan" van de empathieschaal mogelijk te wijten is aan het kleine aantal items in die subschaal of de noodzaak van langere interventieperioden om diepgewortelde cognitieve neigingen te veranderen. Er wordt gesuggereerd dat toekomstig onderzoek multicenter gerandomiseerde gecontroleerde studies en longitudinale ontwerpen moet hanteren om deze bevindingen verder te valideren.