Exploring the Generational Gap in Medical Education and Identifying Generation Z–Related Challenges and Opportunities from the Perspectives of Students and Faculty Members: A Qualitative Study

Technische Samenvatting: Onderzoek naar de generatiekloof in het medisch onderwijs en het identificeren van uitdagingen en kansen gerelateerd aan Generatie Z

Probleemstelling
Medische onderwijssystemen, die traditioneel steunen op lecture-gebaseerde instructie, hiërarchische relaties en op memorisatie gerichte beoordelingen, kampen met een significante mismatch met de kenmerken van Generatie Z (individuen geboren na 1997). Als de eerste cohort "digital natives" vertonen Generatie Z-studenten onderscheidende leervoorkeuren, communicatiestijlen en waarden die gevormd zijn door constante connectiviteit en digitale immersie. Deze studie behandelt de "generatiekloof"—gedefinieerd als de divergentie in attitudes, verwachtingen en interactiestijlen tussen deze nieuwe leerlingen en oudere docenten. De auteurs stellen dat deze kloof uitdagingen creëert op het gebied van communicatie, educatieve tevredenheid en academische motivatie, terwijl het tegelijkertijd kansen biedt voor pedagogische innovatie. Bovendien benadrukt de studie een gebrek aan gelokaliseerd kwalitatief bewijs met betrekking tot dit fenomeen binnen de Iraanse context van het medisch onderwijs, waarbij wordt opgemerkt dat de bestaande literatuur overwegend westers-georiënteerd is.

Methodologie
Deze kwalitatieve studie werd in 2025 uitgevoerd aan de Mazandaran University of Medical Sciences, Iran. Het onderzoek maakte gebruik van een conventionele inhoudsanalyse gebaseerd op de methodologie van Graneheim en Lundman, in overeenstemming met de richtlijnen van de Consolidated Criteria for Reporting Qualitative Research (COREQ).

• Deelnemers: De studie maakte gebruik van purposive sampling met maximale variatie om 18 deelnemers te werven: 10 medische studenten van Generatie Z (ingeschreven in diverse gezondheidsgerelateerde programma's) en 8 docenten met ten minste drie jaar onderwijservaring met deze generatie.
• Gegevensverzameling: De gegevens werden verzameld via diepte-interviews met een semi-gestructureerde opzet die 30–60 minuten duurden. Een interviewgids verkende ervaringen met medisch onderwijs, waargenomen generatieverschillen, interacties tussen docent en student, de rol van technologie en attitudes ten opzien van de werk-privébalans.
• Gegevensanalyse: Transcripten werden gelijktijdig met de gegevensverzameling geanalyseerd. Betekeniseenheden werden geïdentificeerd, gecondenseerd en gecodeerd. Door middel van constante vergelijking werden codes gegroepeerd in subcategorieën en uiteindelijk geabstraheerd naar latente thema's. De software MAXQDA 2024 faciliteerde het databeheer.
• Betrouwbaarheid: Rigor werd gewaarborgd door langdurige betrokkenheid, member checking, peer debriefing en het bijhouden van een audit trail om te voldoen aan de criteria voor geloofwaardigheid, betrouwbaarheid, bevestigbaarheid en overdraagbaarheid.

Belangrijkste Resultaten
De data-analyse leverde 48 initiële codes op, die werden georganiseerd in 15 subthema's en vijf overkoepelende thema's:

1. Mismatch tussen traditionele onderwijsmethoden en de leervoorkeuren van Generatie Z:

   • Studenten uitten een sterke voorkeur voor actief, interactief en probleemgestuurd leren (bijv. casus-gebaseerde discussies, collaboratief leren) boven passieve, lecture-gebaseerde sessies.
   • Er is een duidelijke voorkeur voor beknopte, multimedia-rijke educatieve content (bijv. korte video's) vergeleken met langdurige colleges.
   • Docenten erkenden dat de evoluerende leerstijlen aanpassingen vereisen aan traditionele onderwijspraktijken.

2. Transformatie van de relatie tussen docent en student en communicatieverwachtingen:

   • Generatie Z-studenten verwachten meer egalitaire, benaderbare en op dialoog gebaseerde interacties, en zoeken toegankelijkheid van instructeurs buiten de formele klasomgeving.
   • Er bestaat een conflict met betrekking tot educatieve autoriteit; gedragingen zoals het stellen van vragen of het uiten van alternatieve standpunten worden door docenten soms geïnterpreteerd als respectloos, terwijl studenten dit zien als kritische betrokkenheid.
   • Er is een gedeelde nadruk op de noodzaak van tijdige, continue en constructieve feedback om motivatie te behouden.

3. Technologie: Kans of bedreiging?

   • Studenten tonen een hoge digitale competentie en maken gebruik van online bronnen voor zelfgestuurd leren en snelle informatieverwerking.
   • Echter, zowel studenten als docenten uitten zorgen over oppervlakkig leren, een verminderde concentratieboog en afleiding veroorzaakt door excessief gebruik van smartphones en sociale media.
   • Deelnemers benadrukten de noodzaak van een doelgerichte, gestructureerde integratie van technologie (bijv. simulaties, blended learning) in plaats van ongecontroleerd gebruik.

4. Veranderende attitudes ten aanzien van werk-privébalans en educatieve druk:

   • Studenten geven prioriteit aan mentaal welzijn en de balans tussen academische verantwoordelijkheden en het persoonlijke leven, waarbij zij dit zien als essentieel in plaats van optioneel.
   • Docenten interpreteren deze prioritering soms als een gebrek aan veerkracht of tolerantie voor druk, terwijl studenten het kaderen als een bewuste inspanning om de psychologische gezondheid te bewaren.
   • Studenten zoeken persoonlijke relevantie en een duidelijk doel in de leerstof om hun motivatie te behouden.

5. Noodzaak voor management en curriculumhervorming:

   • Deelnemers identificeerden een noodzaak om curricula te herontwerpen om studentgericht, competentiegericht en geüpdatet te zijn voor de hedendaagse realiteit.
   • Er is een oproep tot docentenontwikkeling gericht op nieuwe onderwijsaanpakken, communicatievaardigheden en digitale geletterdheid.
   • Onderwijsbeleid vereist meer flexibiliteit met betrekking tot beoordelingsmethoden en regelgeving om weg te bewegen van rote memorisatie naar praktische competentie.

Betekenis en Claims
Het artikel claimt dat de generatiekloof in het medisch onderwijs een multidimensionaal en dynamisch fenomeen is, gedreven door technologische, culturele en organisatorische verschuivingen, in plaats van louter leeftijd-gebaseerde verschillen. De studie stelt dat hoewel deze verschillen uitdagingen vormen voor communicatie en educatieve processen, ze ook dienen als katalysatoren voor de transformatie van het medisch onderwijs van traditionele, docentgerichte modellen naar innovatieve, leerlinggerichte paradigma's.

De auteurs concluderen dat het overbruggen van deze kloof een gecoördineerde aanpak vereist die omvat:

• Het herzien van onderwijsaanpakken om aan te sluiten bij de voorkeuren voor interactief en probleemgestuurd leren.
• Het versterken van docenten door ontwikkeling in communicatie en digitale integratie.
• Het hervormen van onderwijsbeleid om flexibiliteit en ondersteuning van het mentaal welzijn te bevorderen.

De studie positioneert zichzelf als een noodzakelijke stap naar het begrijpen van deze dynamiek binnen de specifieke culturele en bestuurlijke context van Iran, en suggereert dat effectieve beleidsvorming behoefte heeft aan dit gelokaliseerde bewijs in plaats van enkel te vertrouwen op westerse generalisaties. De auteurs hanteren een bescheiden houding door te erkennen dat de bevindingen contextspecifiek zijn en dat toekomstig multicenter, mixed-methods onderzoek nodig is om de bredere impact van deze generatieverschillen op de onderwijsuitkomsten te onderzoeken.