Evidence of the Existence and Significance of Political Business Cycles in South Africa

Technische Samenvatting: Bewijs van het Bestaan en de Betekenis van Politieke Business Cycles in Zuid-Afrika

Probleemstelling en Onderzoeksleemte
Deze studie onderzoekt het bestaan en de betekenis van politieke business cycles (PBC's) binnen de Zuid-Afrikaanse economie, waarbij kritische hiaten in de bestaande literatuur worden geadresseerd. Hoewel er uitgebreid onderzoek bestaat naar PBC's in ontwikkelde economieën, blijft het bewijs met betrekking tot ontwikkelende en Afrikaanse contexten beperkt en steunt het vaak op gepoolde cross-country schattingen die landspecifieke institutionele dynamiek vertroebelen. Bovendien maken conventionele empirische benaderingen voornamelijk gebruik van Ordinary Least Squares (OLS) en gemiddelde-gebaseerde schattingen, die uitgaan van homogene relaties over de conditionele distributie van macro-economische variabelen. Deze aanname faalt in het vastleggen van de potentiële heterogeniteit en nonlineariteit van politieke prikkels, met name in economieën die worden gekenmerkt door structurele beperkingen, variërende fiscale ruimtes en evoluerende democratische instituties. De studie stelt dat de effecten van electorale cycli op macro-economisch beleid en uitkomsten aanzienlijk kunnen variëren afhankelijk van het heersende economische regime (bijv. lage vs. hoge tekorten, lage vs. hoge inflatie), wat een distributiegevoelig analytisch kader noodzakelijk maakt.

Methodologie
De studie maakt gebruik van een kwantielregressiekader om kwartaalgegevens te analyseren die uiteenlopen van 1960Q1 tot 2025Q4 (waarbij de primaire analyse de periode 1993Q1–2025Q4 beslaat in de resultatensectie). In tegen afstelling tot traditionele gemiddelde-gebaseerde schatters, staat kwantielregressie toe om te onderzoeken hoe verklarende variabelen verschillende punten van de conditionele distributie van de afhankelijke variabelen beïnvloeden, waardoor heterogene en toestand-afhankelijke effecten kunnen worden vastgelegd.

De empirische specificatie schat vier enkelvoudige vergelijkingsmodellen waarbij de afhankelijke variabelen ($V_t$) de belangrijkste macro-economische indicatoren vertegenwoordigen:

1. Begrotingstekort (BD): Ratio van het begrotingstekort tot het BBP (fiscaal beleidsinstrument).
2. Breed Geldvolume (M3): Ratio van de geldhoeveelheid tot het BBP (monetaire beleidsinstrument).
3. Inflatie (INF): Inflatiepercentage (macro-economische uitkomst).
4. Werkloosheid (UE): Werkloosheidspercentage (macro-economische uitkomst).

De kernverklarende variabelen omvatten:

• Verkiezingsdummy's: $ELEC_t$ (dummy voor verkiezingskwartalen) en $PREELEC_t$ (dummy voor pre-verkiezingskwartalen).
• Institutionele Kwaliteit: De Electoral Democracy Index (EDI) en de Government Effectiveness (GE) index.
• Controlevariabelen: Logaritme van het reële BBP ($y_t$) en interactietermen tussen beleidsinstrumenten en verkiezingsdummy's.

De studie maakt gebruik van de least absolute deviation estimator om het kwantielregressie-optimalisatieprobleem op te lossen, waarbij de gewogen som van absolute afwijkingen wordt geminimaliseerd. Deze benadering is robuust tegen uitschieters en niet-normale foutverdelingen, en biedt een genuanceerder beeld van hoe politieke prikkels opereren onder verschillende macro-economische omstandigheden (bijv. regimes met hoge vs. lage tekorten).

Belangrijkste Bijdragen

1. Contextuele Uitbreiding: De studie breidt de PBC-literatuur uit naar een individuele Afrikaanse economie, Zuid-Afrika, en levert empirisch bewijs in een setting die wordt gekenmerkt door een relatief geavanceerd financieel systeem, een onafhankelijke inflatiedoelstelling-centrale bank en een dominant partijstelsel dat onderhevig is aan fragmentatie.
2. Methodologische Innovatie: Door kwantielregressie toe te passen, gaat de studie verder dan gemiddelde-effect schattingen om te onthullen hoe electorale dynamiek macro-economische variabelen beïnvloedt over de gehele conditionele distributie, waarbij nonlineariteiten en regime-specifieke gedragingen worden blootgelegd die OLS-modellen zouden maskeren.
3. Hedendaagse Data: De analyse maakt gebruik van geüpdatete gegevens die reflectie geven aan hedendaagse politieke en economische omstandigheden, inclusief het post-1994 democratische tijdperk, waarmee de temporele beperkingen van eerdere studies die vertrouwden op historische datasets van de jaren 1960 tot het begin van de jaren 2000 worden geadresseerd.

Resultaten en Bevindingen
De empirische resultaten leveren bewijs voor het bestaan van politieke business cycles in Zuid-Afrika, hoewel de structuur wordt gekenmerkt door institutionele divergentie in plaats van gecoördineerde expansie.

• Fiscaal Beleid (Begrotingstekort): De analyse onthult een matige fiscale politieke business cycle. Verkiezings- en pre-verkiezingsperioden zijn geassocieerd met hogere begrotingstekorten, waarbij het effect prominenter is bij lagere kwantielen van de tekortdistributie. Dit suggereert dat fiscale autoriteiten expansieve neigingen vertonen tijdens electorale perioden, consistent met opportunistisch gedrag en links-georiënteerde ontwikkelingsdoelstellingen. Deze expansie wordt echter beperkt wanneer tekorten al hoog zijn, wat wijst op marktdiscipline of zorgen over fiscale duurzaamheid.
• Monetair Beleid (Geldhoeveelheid): In tegen tegenstelling tot traditionele opportunistische modellen die monetaire expansie voor de verkiezingen voorspellen, vindt de studie een consequent negatieve relatie tussen verkiezingsperioden en de groei van de geldhoeveelheid (M3). Deze contractieve houding is sterker bij hogere kwantielen van de geldhoeveelheidsdistributie. De auteurs interpreteren dit niet als de afwezigheid van een politieke business cycle, maar als een "partijdige" of institutionele cyclus waarbij de centrale bank prioriteit geeft aan prijsstabiliteit, inflatiecontrole en investeerdersvertrouwen boven kortetermijn stimulering.
• Inflatie en Werkloosheid:
  • Inflatie: Verkiezingsperioden zijn geassocieerd met hogere inflatie, met name in de bovenste staart van de distributie. Dit suggereert dat fiscale expansie bijdraagt aan inflatoire druk, ondanks de contractieve houding van de centrale bank.
  • Werkloosheid: De resultaten tonen een complexe dynamiek. Hoewel pre-verkiezingsperioden een bescheiden daling van de werkloosheid laten zien (consistent met fiscale stimulans), is de totale verkiezingsperiode geassocieerd met hogere werkloosheid. Dit wordt toegeschreven aan het restrictieve monetaire beleid van de centrale bank, dat de werkgelegenheidsgroei kan dempen in een poging de inflatie te beteugelen.
• Institutionele Beperkingen: Sterkere democratische instituties (hogere EDI) en effectiviteit van de overheid zijn geassocieerd met verbeterde macro-economische discipline, lagere begrotingstekorten bij hoge kwantielen en lagere werkloosheid. Dit geeft aan dat institutionele kwaliteit fungeert als een beperking op opportunistische manipulatie.

Betekenis en Claims
Het artikel concludeert dat politieke business cycles in Zuid-Afrika institutioneel beperkt, toestand-afhankelijk en gevormd worden door concurrerende macro-economische ideologieën. De studie daagt het traditionele beeld uit van een uniforme PBC waarbij zowel fiscale als monetaire autoriteiten simultaan expanderen. In plaats daarvan identificeert het een gefragmenteerde politieke business cycle structuur:

• Fiscale autoriteiten streven naar expansieve, ontwikkelingsgerichte doelstellingen die in lijn liggen met links-georiënteerde voorkeuren, wat leidt tot hogere tekorten en inflatoire druk tijdens verkiezingen.
• Monetaire autoriteiten streven naar conservatieve, anti-inflatoire doelstellingen die in lijn liggen met rechts-georiënteerde voorkeuren, wat leidt tot contractief beleid om geloofwaardigheid en stabiliteit te handhaven.

De betekenis van deze bevindingen ligt in het aantonen dat PBC's in opkomende democratieën met onafhankelijke centrale banken zich kunnen manifesteren als een strijd tussen institutionele mandaten in plaats van een gecoördineerde manipulatie van de economie. De studie betoogt dat deze fragmentatie impliceert dat de onafhankelijkheid van de centrale bank niet gelijkstaat aan politieke neutraliteit; de conservatieve houding van de centrale bank tijdens verkiezingen vormt eerder een vorm van politiek-economische interventie die de voorkeur geeft aan stabiliteit boven kortetermijn werkgelegenheidswinsten. Bijgevolg is de omvang van de PBC-effecten in Zuid-Afrika matig en heterogeen, en varieert deze aanzienlijk over verschillende macro-economische regimes en institutionele contexten.