📄 social_science

Social Emotional Learning: Self-Regulation and Altruistic Behavior in a Love- Based Learning Context

Deze kwantitatieve studie toont aan dat Sociaal Emotioneel Leren zowel de zelfregulatie als het altruïstisch gedrag bij leerlingen op Indonesische islamitische basisscholen significant verbetert, met een opmerkelijk sterker effect op zelfregulatie, waardoor de effectiviteit van de integratie van SEL binnen cultureel gewortelde, op liefde gebaseerde onderwijskaders wordt gevalideerd.

Oorspronkelijke auteurs: Siti Masyithoh, Nafia Wafiqni, Asep Ediana Latip, Ahmed Ali Loukam, Reeha Zahria, Revalina Zelda

Gepubliceerd 2026-07-01

📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Siti Masyithoh, Nafia Wafiqni, Asep Ediana Latip, Ahmed Ali Loukam, Reeha Zahria, Revalina Zelda

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je een school niet alleen voor als een fabriek voor het bouwen van breinen, maar als een tuin voor het laten groeien van hele menselijke wezens. Dit onderzoekspaper onderzoekt wat er gebeurt wanneer leraren op islamitische basisscholen in Jakarta, Indonesië, proberen die tuin te laten groeien met behulp van een speciaal recept genaamd "Love-Based Learning" (Leren op basis van Liefde).

Dit is het verhaal van de studie, opgedeeld in eenvoudige delen:

Het Probleem: De "Digitale Ruis" en het Ontbrekende Hart

De onderzoekers merkten op dat veel jonge leerlingen worstelden. Door te veel schermtijd en een cultuur die soms aanmoedigt om alleen naar jezelf te kijken, hadden kinderen moeite met het beheersen van hun impulsen, het omgaan met vrienden en het tonen van empathie. Ze waren slim, maar hun "emotionele spieren" waren zwak.

De Oplossing: Een "Liefdesgebaseerd" Curriculum

De scholen begonnen een specifieke aanpak te gebruiken die het Love-Based Curriculum (KBC) wordt genoemd. Denk bij dit KBC aan een kookrecept waarbij het belangrijkste ingrediënt niet alleen wiskunde of wetenschappelijke feiten zijn, maar liefde, medeleven en respect.

Het Doel: Om kinderen te leren voor zichzelf te zorgen, voor anderen te zorgen en voor hun gemeenschap te zorgen.
Het Instrument: Om deze liefde echt te maken, gebruikten ze Social Emotional Learning (SEL). Je kunt SEL zien als de "trainingshandleiding" of de "sportschoolapparatuur" die leerlingen helpt te oefenen hoe ze met hun gevoelens omgaan en hoe ze met anderen omgaan.

Het Experiment: Wat Hebben Ze Gemeten?

De onderzoekers keken naar 100 leerlingen (50 die dit liefdesgebaseerde leren met SEL ervoeren, en 50 die dat niet deden). Ze wilden zien of deze aanpak hielp bij twee specifieke zaken:

Zelfregulatie: Dit is als een interne "rempedaal". Kan een kind zichzelf stoppen als het boos is? Kan een kind zich concentreren op het werk in plaats van te dagdromen? Kan een kind tot rust komen als dingen moeilijk worden?
Altruïstisch Gedrag: Dit is "helpen zonder beloning". Het is het delen van een snack, een vriend helpen die zijn boeken heeft laten vallen, of iemand troosten die verdrietig is, simpelweg omdat het het juiste is om te doen.

De Resultaten: De "Liefdes-workout" Werkte

De studie vond dat de leerlingen die het Love-Based Learning programma met SEL-training hadden doorlopen, op beide punten aanzienlijk beter scoorden dan de leerlingen die dat niet hadden.

De Grote Winst: De "Love-Based" groep behaalde veel hogere scores voor Zelfregulatie. Ze waren beter in het beheersen van hun eigen gedrag en emoties.
De Goede Winst: Ze vertoonden ook meer Altruïstisch Gedrag. Ze waren eerder geneigd om anderen te helpen.
De Verrassing: De verbetering in Zelfregulatie was zelfs sterker dan de verbetering in het helpen van anderen.

Denk hierover als volgt: De onderzoekers ontdekten dat je eerst een stevig fundament moet leggen (leren jezelf te beheersen) voordat je het huis erop kunt bouwen (anderen helpen). De studie suggereert dat SEL kinderen helpt om eerst hun eigen "innerlijke wereld" te beheersen, wat vervolgens vanzelf doorsijpelt naar hoe ze omgaan met de "buitenwereld" van hun vrienden.

Waarom het Er Toe Doet

Het paper beweert dat deze aanpak werkt omdat het bij de cultuur past. In Indonesië, waar gemeenschap en verbinding hoog worden gewaardeerd, is het leren omgaan met emoties via een kader van "liefde" en "zorg" heel logisch. Het is alsover de lokale taal van het hart spreken.

De Kanttekening (Beperkingen)

De auteurs zijn eerlijk over de beperkingen van hun studie:

Ze hebben de verandering niet afgedwongen: Ze observeerden scholen die dit al deden, in plaats van één groep te dwingen dit te doen en een andere groep niet. Dit betekent dat we niet met 100% zekerheid kunnen zeggen dat het liefdesgebaseerde leren de oorzaak van de verandering was, hoewel het er zeer waarschijnlijk is.
Eén buurt: De studie keek alleen naar scholen in een specifieke buitenwijk van Jakarta. De resultaten kunnen er anders uitzien in een dorp of in een ander land.

De Kern van het Verhaal

Dit paper vertelt ons dat wanneer scholen kinderen leren hoe ze hun eigen gevoelens begrijpen en beheersen (Zelfregulatie) binnen een kader van liefde en zorg, deze kinderen beter in staat zijn zichzelf te beheersen en eerder geneigd zijn om hun vrienden te helpen. Het is een herinnering aan het feit dat om een goede samenleving op te bouwen, we eerst kinderen moeten helpen een goede relatie met zichzelf op te bouwen.

Technische Samenvatting: Sociaal-Emotioneel Leren, Zelfregulatie en Altruïstisch Gedrag in een Leren-op-Basis-van-Liefde Context

Probleemstelling
Ondanks de groeiende erkenning van Sociaal-Emotioneel Leren (SEL) als een vitale benadering voor de ontwikkeling van leerlingen, blijft het empirische bewijs met betrekking tot de specifieke rol ervan bij het bevorderen van zowel zelfregulatie als altruïstisch gedrag binnen waarde-gebaseerde, niet-Westerse onderwijscontexten beperkt. In het islamitisch basisonderwijs (Madrasah Ibtidaiyah) is er een kritische behoefte om verder te gaan dan de cognitieve kennisoverdracht naar de internalisering van nobele moraal en humanitaire waarden. Leerlingen in stedelijke en suburbane omgevingen worden echter geconfronteerd met uitdagingen zoals beperkte zelfbeheersing, hoge verbale agressie en een laag empathisch vermogen, verergerd door digitale technologie en verschuivende sociale dynamiek. Hoewel het "Love-Based Curriculum" (KBC) in Indonesië is geïntroduceerd om compassie, empathie en respect te benadrukken, is er een gebrek aan onderzoek dat SEL-kaders integreert met dit cultureel gewortelde curriculum om de impact ervan op specifieke gedragsuitkomsten te meten.

Methodologie
Deze studie maakte gebruik van een kwantitatief ex post facto ontwerp om de relatie tussen variabelen te analyseren zonder deze te manipuleren.

Deelnemers: De steekproef bestond uit 100 actieve leerlingen van islamitische basisscholen (SDI) en Madrasah Ibtidaiyah (MI) in een suburbane regio van Jakarta, Indonesië. De deelnemers werden geselecteerd via proportionele random sampling.
Variabelen:
- Onafhankelijke Variabele: Sociaal-Emotioneel Leren (SEL), geoperationaliseerd via de vijf CASEL (2020) competenties: zelfbewustzijn, zelfmanagement, sociaal bewustzijn, relationele vaardigheden en verantwoordelijk besluitvormingsvermogen.
- Afhankelijke Variabelen: Zelfregulatie (gebaseerd op Zimmerman, 2002) en Altruïstisch Gedrag (gebaseerd op Baron & Byrne, 2004).
Instrumentatie: Gegevens werden verzameld met behulp van gesloten vragenlijsten met een vierpunts Likert-schaal. De instrumenten werden gevalideerd door experts in het basisonderwijs en de onderwijspsychologie, met item-totale correlaties variërend van 0,39 tot 0,56. Betrouwbaarheid werd bevestigd met Cronbach's Alpha-waarden van 0,86 en 0,89.
Data-analyse: De studie maakte gebruik van Multivariate Analyse van Variantie (MANOVA) via IBM SPSS Statistics versie 25. Deze benadering werd gekozen om het simultane effect van SEL op de twee gecorreleerde afhankelijke variabelen te onderzoeken. Hoewel de Box's M-test aangaf dat er een schending was van de homogeniteit van covariantie ( $p = ,003$ ), werd de analyse voortgezet met behulp van Pillai's Trace als de primaire statistiek vanwege de robuustheid tegen dergelijke schendingen en de gebalanceerde steekproefgrootte ( $n=50$ per groep).

Belangrijkste Resultaten
De analyse toonde een statistisch significant multivariat effect van SEL op de gecombineerde afhankelijke variabelen:

Multivariat Effect: Pillai's Trace = ,534, $F(2, 97) = 55,494$ , $p < ,001$ , met een partiële $\eta^2$ van ,534. Dit geeft aan dat SEL ongeveer 53,4% van de gecombineerde variantie in zelfregulatie en altruïstisch gedrag verklaart.
Univariat Effecten: Vervolganalyses toonden significante effecten voor beide variabelen afzonderlijk:
- Zelfregulatie: $F(1, 98) = 111,489$ , $p < ,001$ , partiële $\eta^2 = ,532$ .
- Altruïstisch Gedrag: $F(1, 98) = 38,928$ , $p < ,001$ , partiële $\eta^2 = ,284$ .
Vergelijkende Bevindingen: Descriptieve statistieken en paarvergelijkingen (Bonferroni gecorrigeerd) bevestigden dat de SEL-groep significant hoger scoorde op beide maten dan de niet-SEL-groep. Opvallend genoeg was de effectgrootte voor zelfregulatie (,532) groter dan die voor altruïstisch gedrag (,284), wat suggereert dat SEL een sterker onmiddellijk effect heeft op intrapersoonlijke regulatie dan op prosociaal gedrag.

Belangrijkste Bijdragen

Empirische Bijdrage: De studie levert vroeg empirisch bewijs voor de effectiviteit van SEL binnen een real-world, niet-Westerse onderwijssetting (islamitische basisscholen in Indonesië). Het demonstreert dat SEL effectief is in het verbeteren van zowel zelfregulatie als altruïstisch gedrag binnen de specifieke context van het Love-Based Curriculum (KBC).
Theoretische Bijdrage: Het onderzoek breidt het SEL-kader uit door het te integreren in een cultureel geworteld, waarde-gebaseerd curriculum. Het stelt dat SEL niet louter een instructiestrategie is, maar een ontwikkelingskader dat de internalisering van morele en spirituele waarden (zoals tazkiyatun nafs of zelfzuivering) ondersteunt binnen een islamitische onderwijsfilosofie.
Contextualisering: De studie draagt bij aan de internationale literatuur door aan te tonen hoe socio-emotionele competenties gecontextualiseerd kunnen worden binnen collectivistische, geloofsorientatie-onderwijssystemen, waarbij globale SEL-principes worden overbrugd met lokale morele tradities.

Betekenis en Claims
De auteurs beweren dat de integratie van SEL met Love-Based Learning een pedagogische basis creëert die de diepe internalisering van waarden faciliteert. De bevindingen suggereren een ontwikkelingssequentie waarbij intrapersoonlijke capaciteiten (zelfregulatie) worden geconsolideerd voordat complexere sociale gedragingen (altruïsme) volledig tot uiting komen.

Het artikel stelt dat:

SEL essentieel is voor de implementatie van KBC: Leren op basis van liefde kan niet effectief worden gerealiseerd zonder de sociaal-emotionele competenties die door SEL worden geboden, aangezien deze vaardigheden leerlingen in staat stellen hun gedrag te beheersen, anderen te respecteren en verantwoordelijk te handelen.
Culturele Synergie: De effectiviteit van SEL wordt versterkt in de Indonesische context omdat de nadruk van het kader op empathie en sociale verantwoordelijkheid aansluit bij bestaande collectivistische culturele waarden en sociale normen.
Holistische Ontwikkeling: Het inbedden van SEL binnen een relationele, zorgende omgeving (kenmerkend voor KBC) bevordert niet alleen academische betrokkenheid, maar ook karaktervorming en sociale verantwoordelijkheid.

Beperkingen
De auteurs erkennen bescheiden de beperkingen van de studie:

Het ex post facto ontwerp beperkt het vermogen om definitieve causale verbanden tussen SEL en de uitkomsten vast te stellen.
De steekproef is beperkt tot islamitische scholen in een specifieke suburbane regio van Jakarta, wat de generaliseerbaarheid van de bevindingen naar andere regio's of onderwijsomgevingen kan beperken.
De groepering van leerlingen in "SEL" en "niet-SEL" categorieën was gebaseerd op natuurlijke schoolsituaties in plaats van gecontroleerde experimentele behandelingen, wat de introductie van mogere ongecontroleerde verstorende variabelen met zich meebrengt.

De studie concludeert dat hoewel SEL een krachtig instrument is voor het bevorderen van zelfregulatie en altruïsme, toekomstig onderzoek experimentele of longitudinale ontwerpen met diversere steekproeven moet hanteren om deze bevindingen verder te valideren over verschillende culturele contexten heen.