Isolation of Methicillin-resistant Staphylococcus Aureus From Bovine Mastitis in Sebeta Town, Ethiopia

Stel je een pieklein, onzichtbaar leger voor dat leeft in de uiers van melkkoeien. Deze soldaten zijn bacteriën, en wanneer zij besluiten een feestje te geven, veroorzaken ze een aandoening die mastitis wordt genoemd. Denk aan mastitis als een flinke keelontsteking, maar dan voor de melkproducerende klieren van een koe. Het zorgt ervoor dat de melk vies smaakt, de hoeveelheid melk die een koe kan geven verlaagt en kan zelfs de koe ziek maken. De beroemdste "schurk" in dit verhaal is een kiem genaamd Staphylococcus aureus. Het is een taaie klant die ervan houdt om zich in clusters te verschuilen, kijkend als een tros druiven onder een microscoop.

Maar hier komt het lastige deel: mensen hebben deze bacteriën bestreden met krachtige medicijnen genaamd antibiotica. Maar net zoals sommige insecten leren te overleven tegen een insectenspray, leren sommige bacteriën ook te overleven tegen antibiotica. Wanneer een bacterie zo taai wordt dat het gebruikelijke medicijn niet meer werkt, wordt die "resistent" genoemd. Nog angstaanjagender is een superbug genaamd MRSA (Methicilline-resistente Staphylococcus aureus), die bijna alle standaardbehandelingen de hand kan gaan schudden. Dit is belangrijk voor jou, want als deze taaie kiemen in de melk terechtkomen die wij drinken of in de kaas die we eten, kunnen ze ons ook ziek maken, en kunnen onze eigen medicijnen dan niet meer werken. Wetenschappers houden constant de wacht om te zien of deze superbugs zich verstoppen in onze lokale zuivelbedrijven.

---

De jacht op superbugs in Ethiopië

In deze studie ging een team van onderzoekers op een detective-missie in en rond de stad Sebeta, Ethiopië. Ze wilden twee grote vragen beantwoorden: Hoe vaak komt mastitis voor bij lokale melkkoeien, en worden de Staphylococcus aureus-bacteriën die daar worden gevonden superresistent tegen medicijnen?

Het onderzoek
De wetenschappers bezochten zuivelbedrijven en controleerden 200 melkende koeien. Om te zien of een koe mastitis had, gebruikten ze een eenvoudige test genaamd de California Mastitis Test (CMT). Stel je voor dat je een druppel melk mengt met een speciale zeepachtige vloeistof; als de melk verandert in een dikke gel, is dat een teken van infectie. Ze ontdekten dat 65% van de koeien (130 van de 200) mastitis had. Dat zijn veel koeien met pijnlijke uiers!

Van deze geïnfecteerde koeien verzamelden ze melkmonsters en kweekten ze de bacteriën in een laboratorium om te zien waarmee ze te maken hadden. Ze vonden Staphylococcus aureus in 23 van de monsters. Dat is ongeveer 17,69% van de geïnfecteerde melk.

Het weerbericht over resistentie
Zodra ze de bacteriën hadden, testte het team welke antibiotica de bacteriën konden doden en welke de bacteriën konden negeren. Ze testten tien verschillende medicijnen. Hier is hoe het rapportcijfer eruitzag:

• Het slechte nieuws: De bacteriën waren ongelooflijk koppig tegen twee veelvoorkomende middelen: Penicilline G en Ampicilline. Een enorme 91,3% van de bacteriën (21 van de 23) was hiertegen resistent. Ze waren ook vrij goed in het negeren van Oxytetracycline (39,1% resistentie).
• Het goede nieuws: De bacteriën hadden geen verdediging tegen Vancomycine, Gentamycine, Cefoxitine en Oxacilline. Elke isolaat (100%) was gevoelig voor deze middelen, wat betekent dat deze medicijnen perfect zouden werken.
• Het "bijna" goede nieuws: De meeste bacteriën (95,7%) waren ook zwak tegen Erythromycine, Sulphamethoxazole/Trimethoprim en Methicilline. Echter, er was een kleine kanttekening: één isolaat vertoonde een "middengrond" (intermediaire) reactie op elk van deze, wat betekent dat ze nog niet volledig verslagen waren, maar ook niet volledig resistent waren.

De "Superbug"-vraag
De onderzoekers zochten specifiek naar MRSA, de superbug die resistent is tegen methicilline en veel andere medicijnen. De resultaten waren een beetje een opluchting: ze vonden géén MRSA in deze groep koeien. Alle geteste bacteriën waren nog steeds gevoelig voor Oxacilline en Cefoxitine, wat de gouden standaardtests zijn om MRSA op te sporen. Als MRSA aanwezig zou zijn, zouden die tests resistentie hebben aangetoond.

Echter, de bacteriën waren niet onschuldig. De studie vond dat 91,3% van de S. aureus-isolaten "multiresistent" was. Dit betekent dat ze ten minste twee verschillende soorten antibiotica kunnen negeren. Het meest voorkomende patroon was resistentie tegen zowel Penicilline G als Ampicilline (47,82% van de bacteriën), en een grote groep was tegelijkertijd resistent tegen Penicilline G, Ampicilline en Oxytetracycline (43,47%).

Wat het allemaal betekent
De studie suggereert dat hoewel de angstaanjagende MRSA-superbug de specifieke boerderijen nog niet heeft overgenomen, de bacteriën al erg taai zijn. Ze hebben geleerd resistent te worden tegen de meest voorkomende, goedkope antibiotica, waarschijnlijk omdat boeren deze te veel of te onvoorzichtig hebben gebruikt. Het feit dat 91,3% van de bacteriën tegen meerdere medicijnen kan vechten, is een waarschuwingssignaal. Het betekent dat als een koe ziek wordt, de gebruikelijke medicijnen kunnen falen en de boer gedwongen kan worden om sterkere, duurdere medicijnen te gebruiken.

De onderzoekers concluderen dat hoewel MRSA niet is gevonden, het hoge niveau van resistentie tegen veelvoorkomende middelen alarmerend is. Ze suggereren dat boeren slimmer moeten zijn in hoe ze medicijnen gebruiken, de melkomgeving schoner moeten houden en nauwer in de gaten moeten houden welke kiemen infecties veroorzaken. Als zij dat niet doen, kunnen de bacteriën uiteindelijk zelfs leren om resistent te worden tegen de medicijnen die nu nog werken, waardoor een beheersbaar probleem verandert in een ernstige gezondheidsdreiging voor zowel mens als dier.