Career networks, bureaucratic authority, and political selection

Stel je een gigantische, onzichtbare ladder voor die omhoog reikt tot in de wolken. Dit is geen ladder van hout of metaal, maar een ladder van carrières, waarbij mensen van de ene naar de andere sport klimmen om de absolute top te bereiken. In de wereld van de politieke wetenschappen zijn onderzoekers al lang geobsedeerd door het uitzoeken wie er op deze ladder mag klimmen en waarom. Decennialang was de grote vraag: gaat het om wie je kent? Gaat het erom dat je uit dezelfde geboorteplaats komt als de baas? Of gaat het om een geheime "sponsor" die jouw naam fluistert bij de juiste mensen?

Beschouw het als een high-stakes videogame. In veel spellen hangt het succes van je personage af van hun "netwerk"—de andere spelers met wie je hebt samengewerkt. Maar in de echte politiek, vooral in China, zijn de regels ingewikkeld. We kunnen de geheime handdrukken of de gefluisterde beloftes niet zien. We kunnen alleen het publieke dossier zien: de lijst met banen die iemand heeft bekleed en de organisaties waarin die persoon heeft gewerkt. Het grote mysterie is geweest of de omvang van je netwerk ertoe doet, of dat het eigenlijk gaat om wie er in je netwerk zit. Maakt het uit of je met een gewone ambtenaar hebt samengewerkt, of dat je een kantoor deelde met iemand die de sleutels tot het koninkrijk in handen heeft? Dit artikel duikt in exact dat puzzelstukje, waarbij een enorme hoeveelheid historische data wordt gebruikt om te zien of het "wie" belangrijker is dan het "hoeveel".

---

De Grote Carrièrekaart: Met wie je werkte is belangrijker dan met hoeveel mensen

Stel je voor dat je een detective bent die het mysterie probeert op te lossen van hoe mensen worden gepromoveerd tot de absolute top van de Chinese overheid. Je hebt een enorme stapel oude notitieboeken (publieke loopbaangegevens) die de periode van 1979 tot 2020 beslaan. Deze notitieboeken vermelden elke baan die een functionaris op middelbaar niveau heeft gehad. De onderzoekers, Doojin Ryu en Han Sun, besloten deze notitieboeken te gebruiken om een enorme kaart van verbindingen te tekenen.

Ze probeerden niet te raden wie met wie bevriend was of wie een gunst aan wie verschuldigd was. In plaats daarvan keken ze naar iets veel concreters: co-service (gezamenlijke dienstverlening). Als twee mensen in dezelfde organisatie werkten op hetzelfde moment, waren zij verbonden op de kaart. Maar hier is de twist: niet alle verbindingen zijn gelijk.

Denk aan je professionele netwerk als een groep vrienden die je op school hebt gemaakt. Als je met duizend kinderen hebt rondgehangen die in dezelfde klas zitten als jij, heb je een groot netwerk. Maar als je met slechts een paar kinderen hebt rondgehangen die al de presidenten van de leerlingenraad of de directeuren zijn, dan heb je een ander soort netwerk. De onderzoekers wilden weten: helpt het hebben van een groot netwerk van gewone vrienden je om directeur te worden? Of helpt het meer om een paar connecties te hebben met de reeds machtige mensen?

De Grote Ontdekking: Het gaat om de "High-Reach"

Het onderzoek vond een duidelijk antwoord. Toen ze naar de data keken, ontdekten ze dat de belangrijkste factor niet het aantal mensen met wie je hebt samengewerkt was, maar de macht van de mensen met wie je in het verleden had samengewerkt.

Ze creëerden een speciale score genaamd "High-Authority Reach". Deze score telt hoe vaak een functionaris samen heeft gewerkt met iemand die, tegen het vorige jaar, de hoogste laag van de overheid (het provinciaal-ministerieel niveau) al had bereikt.

Hier is het magische getal: voor elke standaard stijging in deze "High-Authority Reach"-score, steeg de kans dat een functionaris werd gepromoveerd naar de elitegroep met 1,2 procentpunt. Hoewel dat er klein uit kan zien, moet je onthouden dat de gemiddelde kans op promotie in een gegeven jaar slechts 4,5% was. Dus deze enkele factor verhoogde hun kansen met ongeveer 27%. Dat is een enorme zaak in de wereld van de carrièreclimbing!

Waar het NIET om gaat

De onderzoekers waren zeer voorzichtig om enkele populaire ideeën uit te sluiten.

• Het is niet alleen een kwestie van een grote menigte hebben: Wanneer ze keken naar het pure aantal mensen met wie een functionaris had samengewerkt (netwerkvolume), hielp dat op zichzelf een beetje. Maar zodra ze de "High-Authority Reach" toevoegden, nam het belang van alleen maar veel connecties aanzienlijk af.
• Het is niet alleen een kwestie van banden met de geboorteplaats: Sommige mensen dachten dat het uit dezelfde geboorteplaats komen als de leiders het geheime ingrediënt was. De data lieten zien dat hoewel banden met de geboorteplaats een klein effect hadden, ze niet de belangrijkste drijfveer waren.
• Het gaat niet om geheime sponsors: De onderzoekers probeerden te raden wie een "sponsor" (een machtige mentor) zou kunnen zijn door te kijken naar wie er in de buurt van een functionaris werkte. Maar deze vermoedens toonden geen duidelijke positieve link naar promotie. Sterker nog, sommige van deze "sponsor"-vermoedens vertoonden zelfs een negatieve link, wat suggereert dat te dicht bij een gestagneerd carrièrepad staan je zelfs kan schaden.

Het "Waarom" achter de magie

Dus, waarom helpt het om met machtige mensen samen te werken? Het artikel suggereert dat het niet noodzakelijkerwijs komt doordat die machtige mensen achter de schermen touwtjes aan het trekken zijn (hoewel dat wel zo kan zijn). In plaats daarvan is het als een kwaliteitsstempel.

Stel je een school voor waar de beste studenten altijd bij elkaar worden gezet voor speciale projecten. Als je een student ziet die aan projecten heeft gewerkt met de beste studenten, neem je aan dat die student ook best goed moet zijn. De onderzoekers stellen dat in de Chinese overheid de mensen die worden toegewezen om met hooggeplaatste functionarissen samen te werken, waarschijnlijk degenen zijn die al een strikt "screeningproces" hebben doorstaan. Ze zijn om een reden gekozen. Het hebben van een geschiedenis van samenwerking met de elite is dus een publiek signaal dat zegt: "Deze persoon is al gecontroleerd en door het systeem als waardig beschouwd."

Het Lange Spel

Een van de coolste bevindingen is dat dit niet alleen gaat over met wie je nu samenwerkt. De onderzoekers keken naar verbindingen die vier tot zes jaar vóór een promotie werden gemaakt. Zelfs die oude verbindingen bleven belangrijk! Dit suggereert dat je carrièrepad als een lang spoor van broodkruimels is. Als je jaren geleden een pad bewandelde dat leidde naar machtige mensen, dan gloeit dat pad nog steeds wanneer je de laatste ladder probeert te beklimmen.

Ze ontdekten ook dat de leeftijd van de connectie uitmaakte. Verbindingen die langer geleden zijn gemaakt (meer dan acht jaar terug) waren zelfs even sterk, zo niet sterker, dan recente verbindingen. Dit versterkt het idee dat het gaat om de langetermijn-"track record" van met wie je geassocieerd bent, en niet alleen om de vrienden die je vorige week hebt gemaakt.

De Kern van het Verhaal

In simpele woorden vertelt dit artikel ons dat in de Chinese bureaucratie je loopbaanverleden een publiek cv is dat meer zegt dan alleen je functietitels. Het onthult het machtsniveau van de mensen naast wie je hebt gestaan.

Als je wilt weten wie een topleider zal worden, tel dan niet alleen hoeveel mensen ze kennen. Kijk naar de rang van de mensen met wie ze vroeger hebben samengewerkt. Als een functionaris een geschiedenis heeft van samenwerken met de "grote jongens", is de kans veel groter dat hij zelf ook een "grote jongen" wordt. Het gaat niet om wie je vandaag kent; het gaat om met wie je gisteren hebt samengewerkt, en de dag daarvoor. Het systeem lijkt degenen te belonen die deel hebben uitgemaakt van de "high-authority" cirkel, en behandelt die geschiedenis als een ereteken en een teken van vertrouwen.